Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: Trauma's
Mama
Ziek kind
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
Mama
Op het consultatiebureau
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Merci
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
De onderkin
Mama
Ouwe tang
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: Krijsen om gebak
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
De uitgebluste moeder
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
People

Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'

Bekijk meer
(80/102)
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/102
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/102
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/102
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/102
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/102
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/102
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/102
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/102
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/102
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/102
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/102
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/102
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/102
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/102
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/102
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/102
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/102
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/102
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/102
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/102
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/102
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/102
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/102
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/102
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/102
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/102
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/102
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/102
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/102
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/102
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/102
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/102
Column: Importkinderen
70/102
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/102
Column: JA-HAAAAAAAA
68/102
Column: Het wordt beter
67/102
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/102
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/102
Column: Fucking mamafiets
64/102
Column: Ik ben een lafaard
63/102
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/102
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/102
Column: Krijsen om gebak
60/102
Column: Trauma's
59/102
Column: Twee kindjes
58/102
Column: Uit de hemel verschenen
57/102
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/102
Column: Het gangetje
55/102
Column: Daar word je hard van
54/102
Column: Dik maar gelukkig
53/102
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/102
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/102
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/102
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/102
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/102
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/102
Column: Lust ik niet!
46/102
Column: Van snurkenstein
45/102
Column: Liever een meisje
44/102
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/102
De uitgebluste moeder
42/102
Ouwe tang
41/102
De onderkin
40/102
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/102
De kinderverjaardag
38/102
Kotsen over de hoes
37/102
Blut
36/102
De leven
35/102
Moe
34/102
Fuck de symbiose
33/102
Met het broodmes spelen
32/102
Doorslapen
31/102
Een tweede adopteren
30/102
Tommie
29/102
Spijt
28/102
Geitenkaaslollytestikel
27/102
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/102
Kak
25/102
Koffie-tik in de boekenkast
24/102
De onschuldige gevangene
23/102
Trefbal
22/102
Rania
21/102
Billendoekjes en maïzena
20/102
Floep
19/102
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/102
Zo'n dag
17/102
Het schoolplein
16/102
Een sprongetje
15/102
Niets veranderd
14/102
De helm of niet de helm
13/102
Merci
12/102
Ziek kind
11/102
Op het consultatiebureau
10/102
De diva en de dronkenlap
9/102
Dag huis
8/102
Lekker genieten
7/102
Hondenravotplek
6/102
Mausoleum
5/102
Het universum der verloren objecten
4/102
Vriend K. op de koffie
3/102
Normaal
2/102
Mag ik al bier?
1/102

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

17-9-2018 22:00
 

‘Als jij nog op de foto moet, zou ik eens beginnen met ophouden een halve fles ketchup op je boterham te knijpen,’ zegt een collega die ik nog nooit heb gezien.
Althans, ik neem aan dat het een collega is, want op een kunstacademie weet je het natuurlijk nooit. Het kan ook best een student van vijftig zijn. Ze heeft losse, tweedehands ogende kleren aan. Maar dat maakt voor haar niet uit, want ze is erg knap. Vast iemand van de faculteit Theater. Die zien er zelfs in een aardappelzak nog altijd goed uit.
‘Pardon?’ zeg ik.
Ik kijk beteuterd naar mijn brood, waarop inderdaad de kaas bijna niet te zien is door de rooie smurrie.

Lees ook: Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'

Ik had net daarvoor in het koffiehok tegen een collega gezegd dat ik binnenkort op de foto moet voor op de achterflap van mijn nieuwe roman. Ik had gegrapt dat ik nu ongeveer een week heb om nog tien kilo af te vallen. De collega die we niet kennen en achter ons in de rij stond voor de koffie had gezucht. Ik snapte dat wel: ik word zelf al moe van mijn geouwehoer, dus dan kan ik niet van vreemdelingen verwachten dat ze enorm met me meeleven als ik weer aan het klagen ben.

‘Nou,’ zegt ze. ‘Ik hoorde je net praten over afvallen. Maar ik vraag me dan af waarom je niet gewoon een salade eet.’
Ja, dit moet iemand van Theater zijn. Ze heeft een vershoudbak bij zich met daarin hüttenkäse, radijs en alfalfa. Ze eet het met een vork.
‘Je moet überhaupt geen brood eten,’ zegt ze.
Ik wil er serieus op ingaan, maar ik doe het niet. Ik glimlach.
‘Wacht,’ zeg ik. ‘Ik ga het even noteren.’
Ik pak mijn agenda.
‘Het is helemaal niet zo moeilijk. Je moet gewoon je gezond verstand gebruiken.’
‘Ja,’ zeg ik. ‘En hoe doe je dat precies?’
‘Gewoon niks eten wat je oma niet als voedsel zou hebben herkend.’
‘Ik denk niet dat mijn oma hüttenkäse en alfalfa als voedsel zou herkennen. Maar goed, ik heb ook heel oude ouders.’
‘Nou ja,’ zegt ze. ‘Bij wijze van.”
‘Het maakt niet uit hoe dun ik ben, ik wil altijd vijf kilo afvallen,’ zeg ik. ‘Dus misschien interesseert het me ook niet genoeg. Niet écht.’
De vrouw zucht. Ze klikt haar bak dicht en staat op.
‘Nou ja, dan moet je het zelf maar weten.’

Lees ook: Hanneke Hendrix: Iets met een banaan

Als ze weg is heb ik het idee dat ik haar gedroomd heb.
Een andere collega schuift aan.
‘Wie was dat?’ vraagt hij.
Ik zeg dat ik geen idee heb.
Dan komt de kantinemevrouw met een doekje langs.
Ze zegt: ‘O, op haar moet je niet letten. Die komt hier iedere dag. Doet altijd alsof ze op de faculteit Theater werkt, maar volgens mij trekt ze gewoon een uitkering. Niks van aantrekken, hoor. Een mislukte acteur. Pas heeft ze iemand van de dansopleiding aan het huilen gemaakt.’
Ik vertel het verhaal. Mijn zojuist aangeschoven collega gruwelt.
‘Wat is het voor boek?’ vraagt de kantinemevrouw.
Ik vertel. De kantinemevrouw kauwt op een tandenstoker en denkt na.
‘Dus niet over een mijmerende schrijver op zijn zolderkamer?’ zegt ze.
‘Nee,’ zeg ik.
‘Dan mag je best een dikke kop hebben,’ zegt ze. ‘Ik koop eerder een boek van iemand die er zo uitziet als jij, dan van zo’n gratenpakhuis.’
Ze groet ons en loopt weer richting het buffet.
‘Zo,’ zegt mijn collega. ‘Bakje hüttenkäse maar doen dan?’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Met een stokbrood graag. En ketchup.’
Dan maar met een dikke kop op de foto. Want we weten immers allemaal dat je nooit het advies van een kantinemevrouw in de wind mag slaan.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.