People
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
Win 4 tickets + meet & greet voor Disney On Ice
Win een T-shirt van Catwalk Junkie
People
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
Gossip & Sterren
Chantal kom twerken: deze 11 dingen kun je leren van Chantals twerkles
Fashion
Casual Tuesday
Fashion
In een nieuw jasje: de klassieke trenchcoat
Fashion
Lekker pakkie
Fashion
Biker babe: deze boots zijn perfect voor festivals
Mode
LOTTE CONCEPTS: universitair make-uppen
Fashion
The bomb: het bomberjack is back
People
Lekker eigenwijs
Beauty
Back to Amy
Fashion
Op je kop: met deze haaraccessoires val je op
Newsflash
Once in a lifetime sale: Denise x Sophie
PARADIGM.C
Fashion
Sweet 'n shine
Fashion
Flared Fargo
Win een Ted Baker-tas van Van Os tassen en koffers
Editorial-achtige fotoseries
Newsflash
Backstage bij The Talent Project: Eva en Linda vertellen
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Column Thomas van der Meer: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
Opinion

Column Thomas van der Meer: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van. 

24-12-2019 20:00
fotografie Willemieke Kars, Getty Images

Vrouwen kunnen beter tegen bloed dan mannen, blijkt uit onderzoek. Dat is ook de reden waarom verpleegkundigen meestal vrouw zijn. Gelukkig ben ik de uitzondering op de regel. Ik kan niet alleen tegen bloed, ook braaksel en ander prut dat het lichaam uitscheidt kan ik goed hebben. Dat het onsmakelijk is registreer ik wel, maar ik voel het niet. 

‘Drie mannen!’ zei de docente, en ze keek tevreden de klas rond. Wij waren haar nieuwe verpleegkundestudenten. Ze vertelde dat ze de afgelopen jaren alleen vrouwen in haar klas had gehad. ‘Ik dacht dat ze mij geen mannen meer gaven.’Toen ik in een ver verleden ICT studeerde, lag de verhouding precies andersom: vijftien jongens en drie meisjes in de klas. En omdat ik er vroeger uitzag als een meisje, was ik toen ook een van de drie.

Lees ook: Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'

In de les leerden we onze handen zo hygiënisch mogelijk wassen (dat is ingewikkelder dan je denkt!) en dat de das van een arts een broeinest van bacteriën is. Die bungelt namelijk de hele dag op allerlei patiënten als de arts over hen heen buigt om naar hun hart te luisteren of met een lampje in hun ogen te schijnen. Daarna gingen we rekenen. We berekenden doseringen van medicijnen, de druppelsnelheid van een infuus en de hoeveelheid zuurstof in een cilinder. Op de toets mag je één fout maken; twee fouten is een onvoldoende. Dat klinkt streng, maar is eigenlijk heel coulant: als je in de praktijk een rekenfout maakt, gaat je patiënt immers dood.

Toen ik aan het eind van de dag naar huis fietste, zag ik een vrouw gebukt op de stoep staan. Ze hield zich vast aan een tuinhekje. Snel zette ik mijn fiets aan de kant.

‘Gaat het?’

‘Ja,’ zei ze, maar ze keek niet op en ademde heel zwaar.

‘Moet ik een dokter bellen?’

‘Nee,’ hijgde ze. ‘Het gaat wel.’

Het leek op hyperventilatie of een paniekaanval of zo. Ik dacht na of ik vandaag al iets had geleerd wat nu van pas kwam, maar ik kon niets verzinnen. ‘Doe maar rustig aan, hoor,’ zei ik. ‘Ik wacht hier wel even met u.’

Lees ook: Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'

‘Ja,’ zei ze. Langzaam richtte ze zich op en ze vroeg of ik mee wilde lopen naar het station. Ze gaf me een arm en we begonnen te lopen. Ik moest haar arm stevig tegen me aan geklemd houden, anders bleef ze niet recht staan.

‘Wat heeft u vandaag gedaan?’ vroeg ik.

‘Ik ben bij een vriendin geweest,’ zei ze. ‘Miranda.’

‘Was het gezellig?’

‘Nee,’ zei ze. ‘Miranda is dood. Het was haar crematie.’

‘O,’ zei ik.

‘O,’ herhaalde ze schamper, maar ik wist zelf ook wel dat het geen goed antwoord was.

‘Was Miranda een goede vriendin van u?’

Ze schudde haar hoofd. ‘Ik kende haar eigenlijk amper, maar na de crematie heb ik ontzettend veel gezopen.’

Deze column verscheen eerder in oktober 2019, Thomas is even met kerstvakantie. Lees hier meer columns van Thomas. 

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.