Stamgast Alice: 'Voor ik het wist stond ik zelf achter de microfoon'
Liefde & Seks
Vergeet onenightstands: millennials kiezen liever de severalnightstand
Column
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
Ambassadeurs
&C Talent ambassadeur schrijven: Mano Bouzamour
Travel
Hoe een fiets van gerecyclede koffiecups eruitziet? Nou, móói
Nog eentje dan: waarom is maathouden zo moeilijk?
Stamgasten: 'Laatst ging een vrouw expres op onze plek zitten'
Nienke: 'Soms wil ik huilen om de implantaten in mijn borstkas'
Column
Fred van Leer: 'Iedereen denkt altijd dat ik aan de drugs zit'
Beauty
Happy Hacks: met deze tip kun je die te strakke spijkerbroek weer aan
Stamgast Patrick: 'Als ik op vakantie ben, dan mis ik mijn barretje'
Column
Hanneke: 'Ik lazerde enorm van mijn elektrische fiets'
Fashion
Met de hitte geen hakken: zo draag je sneakers onder je favoriete jurk
Carmen: 'Er komt een fase dat je je doodergert aan je ouders'
Waar blijft de ware? Rubia: 'Ik heb het gevoel dat de tijd dringt'
Trucker Désiree: 'Ze hebben geprobeerd in te breken toen ik sliep'
Actie
Win: 3x Pixi Box of Your Best Skin
Fashion
10 zon-proof jurken om de week mee door te komen
Chardo-nee: 'Ik was klaar met mijn buikvet en dronkenmansruzies'
Column
Nienke: 'Elke zondag vraag ik of het ietsjes minder mag'
Column
Malou: 'Hoeveel bitterballen heeft iedereen al gehad?'
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
Newsflash
De danstalenten gingen de studio in met Igoné
Column
Chantal Janzen: 'Ik word vaak benaderd om geld over te maken'
Column
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
Winnen: een limited edition Vélosophy x Nespresso RE:CYCLE-fiets
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
Ein-de-lijk: de nieuwste trailer van 13 Reasons Why seizoen 3 is hier
Column
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
Column
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
Column
Malou: 'Ik verlang naar het geluid van laminaatgetik bij opa en oma'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
Column

Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'

Bekijk meer
(29/47)
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
47/47
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
46/47
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
45/47
Thomas: 'Dit hadden we nóóit moeten doen'
44/47
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
43/47
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
42/47
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
41/47
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
40/47
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
39/47
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
38/47
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
37/47
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
36/47
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
35/47
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
34/47
Thomas: 'De medewerker zag dat ik een vrouw was die klonk als een man'
33/47
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
32/47
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
31/47
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
30/47
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
29/47
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
28/47
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
27/47
Thomas: 'Ik zou mijn ouders niet in een verpleeghuis laten zitten'
26/47
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
25/47
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
24/47
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
23/47
Thomas: 'Hoe voelt het om opgesloten te zitten in een verpleeghuis?'
22/47
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
21/47
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
20/47
Thomas: 'Hij wilde je de winkel uit hebben omdat je er shabby uitzag'
19/47
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
18/47
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
17/47
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
16/47
Thomas: 'Demente mensen kunnen heel lang staan te prutsen'
15/47
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
14/47
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
13/47
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
12/47
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
11/47
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
10/47
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
9/47
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
8/47
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
7/47
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
6/47
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
5/47
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/47
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/47
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/47
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/47

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

16-6-2020 19:00
fotografie Anne Claire de Breij

'Ik ga naar huis,' zegt mevrouw Van Logteren. Ze heeft haar tas onder haar arm geklemd en haar jas hangt over het plankje van haar rollator. 

'Naar huis?' vraag ik.

'Naar mijn ouders.'

Mevrouw Pitstra, die zelf ook vaak aanstalten maakt om naar haar ouders te vertrekken, zit aan tafel met een kopje koffie en bekijkt mevrouw Van Logteren meewarig. 'Dat kan nooit,' zegt ze zachtjes tegen mij, 'dat die ouders er nog zijn.'

'Nu meteen?' vraag ik aan mevrouw Van Logteren. 'Wilt u niet nog even koffie met ons drinken?'

Lees ook: Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'

Dat wil ze wel. Aan de koffie vertelt ze dat ze bij twee verpleegsters werkt in een rusthuis voor oude mensen. 

'Wat toevallig,' zeg ik. 'Ik werk ook in een rusthuis voor oude mensen.'

Dat vindt zij ook heel toevallig. 'Ik wil liever naar de hbs, maar daar hebben mijn ouders geen geld voor. Ik maak de bedden op en ik werk in de keuken. Aardappels schillen, groente schoonmaken. Het vlees doe ik niet, dat doen de zusters zelf. Bij mij is het nooit gaar.' Opeens begint ze te huilen. 

'Waarom huilt u?'

'Ik ben helemaal alleen.'

'Nee hoor, ik ben er ook.'

'Wil je mij wel vaker zien?'

'Hoe bedoelt u?'

'Je hoeft geen u te zeggen. Ik ben nog maar drieëntwintig. Nee, vierentwintig. Of… Nou ja, over de twintig. Ik heet Mien.'

Mevrouw Van Logteren is een tijdreiziger, net als de jongen in de Netflix-serie Dark. Hij is per ongeluk door een portaal in het bos terug in de tijd gereisd, naar het jaar 1986. Hij wandelt terug naar het dorp waar hij woont, langs de straten en huizen die hij kent, maar alles ziet er anders uit dan hij gewend is. In het huis waar hij woont, wonen andere mensen: zijn grootouders. Op de oprit treft hij toevallig zijn vader en moeder, die een paar jaar ouder zijn dan hij en net verkering hebben. 

Lees ook: Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'

De jongen is helemaal alleen. Niemand kent hem: in deze tijd heeft hij geen verleden. Zo is mevrouw Van Logteren ook helemaal alleen. Zij heeft juist een sprong gemaakt naar de toekomst: door het enorme gat dat alzheimer in haar geheugen heeft geslagen, kent ze alleen haar verre verleden nog. Ze zal nooit meer iemand tegenkomen die ze herkent, want de mensen die ze in 1950 kende zijn er niet meer. Ze zijn 70 jaar ouder of dood. 

Later op de dag staat ze weer op de gang met haar tas en haar jas. Ze huilt. 'Ik ben zo bang,' zegt ze.

'Waarom, Mien?'

Ze kijkt op. 'Ken jij mij?'

'Ja, u bent Mien. Mien van Logteren. U werkt bij twee verpleegsters in een rusthuis voor oude mensen.'

'Ja, ja!' Haar gezicht licht op en ze pakt mijn arm. 'Dat klopt. Jij kent mij.'

Lees hier meer columns van Thomas.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #12 'Nieuwe ronde, nieuwe kansen'
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.