Carmen: 'Het voelt sneu om dit te typen, maar zie het als coming-out'
Column
Marloes: 'Ze trekt mijn onderbroek van hars er in twee rukken af'
Column
Carmen: 'Soms schaam ik me omdat ik zo enorm actief ben op Twitter'
Psyche
Wat als je body positive wil zijn en óók een paar kilo's kwijt wil?
Cesar: 'Waarom ik denk dat vloggers janken'
Cesar: 'Of ik liever 'n trio met rapper Boef of met rapper Sjors wil?'
Cesar: ‘Vrouwen, deze column is voor alle mannen in jullie leven'
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
Tim: 'Liefde vinden is iets anders dan pizza bestellen'
Cesar: 'Waarom is er geen parfum met vaginageur?'
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
Georgina: 'De selfiestick is een toverstok'
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
Column
Marieke Elsinga: 'Vrijgezel zijn was echt geen straf, hoor'
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
Column
Marieke Elsinga: 'Ik heb al jaren last van een verlegen blaas'
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
Cesar: 'Lieve heer, geef alsjeblieft mijn vertrouwde supermarkt terug’
Cesar: 'Waarom ik rustig 60 euro uitgeef aan een geurkaars'
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
Tim: 'Zo gelukkig dat ik helemaal zo’n gevoeletje in mijn buikie had'
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
Nienke: 'Really, waar de fuchsia’s vind ik die gore klote-armbanden?'
Cesar: 'Ja, er liggen al pepernoten in de schappen. Nou en?'
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
Column
Anna Karolina #130: Verrassing
Gossip & Sterren
Vanaf vandaag te koop: dit lees je in &C's Fijne, foute zomerboek
Cesar: 'Dit is de overeenkomst tussen seks en kokosmakronen'
Cesar: 'Ik kan niet stoppen met gluren naar mijn ex-bedpartners'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Carmen: 'Misschien ben ik wel geworden wat ik altijd zo verachtte'
Column

Carmen: 'Misschien ben ik wel geworden wat ik altijd zo verachtte'

Carmen Felix (33) woont in Amsterdam, is schrijver en verslaafd aan Twitter. Ze schrijft elke maand een column voor &C.

05-9-2020 19:00
fotografie Anne Claire de Breij
Ik was ooit overtuigd aanhanger van de Victoria Beckham-kerk. Als ze moest vliegen, zag ze er even chic (dan wel chiquer) uit dan wanneer ze naar een belangrijke businessmeeting of feestelijk benefietdiner voor kortademige kindjes moest. Wat dat voor mij persoonlijk inhield? Als ik op vakantie ging en daarvoor tien uur in een droge cabine tussen de meurende passagiers moest zitten, zag ík er in elk geval piekfijn uit.

 
Dus kon je me in die tijd op een vlucht van Amsterdam naar Philadelphia spotten op torenhoge Jeffrey Campbell-hakken à negen centimeter de voet. Het vermoeide, te vroeg uit de veren getrokken gezicht in een full glam en het rompje in een verstikkende panty en wulps jurkje gewikkeld. Als ik dit nu zo waarheidsgetrouw opschrijf, vraag ik me af waarom ik destijds nooit bij het circus heb gesolliciteerd: ik klink als een regelrechte clown. 
 
En dat clowneske uitte zich echt niet alleen in m’n eigen oncomfortabele outfit, maar ook in de manier waarop ik naar mensen keek die het wel goed voor elkaar hadden. Ik kon er met mijn dicht-gestuukte hoofd niet bij waarom iemand in een joggingpak en slippers zo’n 747 zou betreden. En wat waren die domme nekkussentjes die van huis tot aan accommodatie vastgelijmd leken me toch een doorn in het oog. Ik was nog net niet zo’n snob die vol minachting een onderscheid tussen ‘toeristen’ en ‘reizigers’ durfde te maken, maar van minachting was zeker sprake. Ik praatte mezelf aan dat ik een ‘coole passagier’ was die niet in rijen ging staan en zichzelf acht uur kon vermaken met een verantwoord boek, kon overleven op niks meer dan vier luchtvaart-bloody mary’s en verder alle pretzels en chicken or pasta’s lekker links liet liggen.

Lees ook: Carmen: 'Ik hoop niet dat vrienden van m'n ouders deze column lezen'

Maar sinds ik de dertig ben gepasseerd, heb ik m’n ware ik-toerist gevonden. Ik reis alleen nog maar op platte schoenen, in zwarte joggingstof, met een lekker ingevette kop tegen die vliegtuigdroogte en heb twee nekkussentjes (blauw en beige, kleuren waar ik niks mee heb). Ik schraap de chicken or pasta leeg tot het laatste onderkookte stukje farfalle dat ik kan vinden. Ik val de cabin crew voortdurend lastig met m’n appelflauwtes, zodat ik lekker veel gratis pinda’s krijg. Ik heb allang geaccepteerd dat ik iemand ben die liever zes matige films kijkt dan dat ik ook maar één pagina lees. En ik vlucht snel effe naar de wc net voor het landen zodat ik m’n Birkenstocks alvast aan kan doen. 
 
Ik ergerde me altijd dood aan mensen die al opstaan om hun handbagage te pakken voor de deuren open zijn, maar nu doe ik het zelf ook, uit angst om achter te blijven in die riekende, stalen buis. Misschien ben ik wel geworden wat ik altijd zo verachtte, maar ik ben in
elk geval comfortabel. En als eerste bij de taxi’s.
 
Deze column van Carmen verscheen in &C's Fijne, foute zomerboek 2020. Haar laatste column lees je in het septembernummer van &C 'Maak het verschil', dat nu in de winkel ligt. Of lees 'm hier op Blendle. 

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.