We worden een beetje verdrietig van Kopen zonder kijken, en wel om deze reden

Het negende seizoen van Kopen zonder kijken is in volle gang. Wij zitten weer trouw voor de buis, maar één detail maakt ons dit seizoen toch een beetje weemoedig.

Ja, dat Martijn Krabbé het programma niet meer presenteert, vinden we natuurlijk ook verdrietig. Het is leuk om te zien hoe andere presentatoren naar de voordeur sluipen – Beau van Erven Dorens gooide alles in de strijd – maar niemand doet het zoals Martijn. Toch is er ook iets anders dat dit seizoen extra wringt: de huidige huizenmarkt.

Karige eisen
Ja, we wisten dat het erg was. Hallo, wij slaan ook gewoon de krant open. Maar waar we in eerdere seizoenen nog moesten lachen om verwende twintigers die met drie ton een huis met tuin zochten in Amsterdam, zijn de wensen dit seizoen opvallend bescheiden.

Neem Boukje en Bob uit aflevering twee. Hun grootste wens? Dat zij en hun twee kinderen ieder een eigen slaapkamer hebben. En Chantal en Ruben uit de aflevering van maandagavond? Hun eisen waren zó realistisch dat ze van Bob Alex zelfs het concessiekwartier mochten overslaan. Jep, wij stonden er ook van te kijken: Bob en Alex die géén behoefte voelen om twee twintigers een vaderlijke preek te geven.

Lees ook: Jep, ook deze Kopen zonder kijken-aflevering is de bingokaart weer gevuld

Hoe dan?
Wat we ons deze aflevering ook afvroegen: hoe kan het überhaupt dat een stel met 525.000 euro te besteden geen huis kan vinden in Schiedam, en daarom zeven maanden bij Chantals ouders moet wonen?

Nooit gedacht dat we nog eens zouden terugverlangen naar de afleveringen waarin verwende twintigers met drie ton een huis met tuin zochten in Amsterdam.