Tijdens filmopnames vond Noortje Herlaar eindelijk tijd voor me-time: 'Ik stond zes jaar lang in dienst van de kinderen'

'Ik vind het een zoektocht hoor, dat gezinsleven, ik ben nog erg op zoek naar een balans,' vertelt Noortje Herlaar. 'Ik probeer superbewust met mijn tijd om te gaan, maar heb ook een fase gehad waarin ik dacht: o my god, mensen staan gewoon rustig met elkaar te kletsen op straat, waar halen ze de tijd vandaan?'

Voor &C's oktobernummer 'Purrfect love' spraken we met de actrice, die met twee kinderen - dochters Bobbi (6) en Sam (4) - en na jarenlang slaapgebrek zich eindelijk weer helder van geest voelt. Haar werk voelt voor Noortje als me-time: 'Voor de opnamen van Voor de meisjes zat ik twee maanden in Oostenrijk, dat kwam ook op het juiste moment: ik stond zes jaar lang in dienst van de kinderen. In Oostenrijk kon ik eindelijk 's avonds even een boek lezen in bed of een aflevering van een serie kijken, onze oudste gaat thuis pas laat slapen.' Toch blijft het vinden van tijd voor zichzelf moeilijk. 'Soms een hele dag alleen zijn zou ik heerlijk vinden, ik hou van dat solistische, echt in m'n eentje zijn.'

Lees ook: Een huisdier als kado? Enorm slecht idee, vindt Chantal: 'Dolfje stond eenzaam in Johnny's appartement'

Volle aandacht
Want zodra Noortje thuiskomt, gaat de volle aandacht naar haar meiden. 'Als ze uit school komen, komt er een vriendinnetje spelen of willen ze zwemmen of vragen ze of ze ergens een hut kunnen bouwen. En dat wil ik in principe zo veel mogelijk faciliteren. Als ik tien minuten door Instagram heb gescrold, denk ik al meteen: ah shit, deze tien minuten had ik liever ergens anders aan willen besteden. Bovendien zijn kinderen echt keiharde spiegels, ze zeggen meteen: 'Je doet alsof je luistert, maar je luistert niet echt.''

Het klinkt wel alsof ze continu core memories aan het maken is met haar kinderen, vonden wij. Hoopt Noortje dat ze er later zo op terugkijken? 'Ja, dat vind ik een kwetsbare vraag, want ik doe zo m'n best als ouder om het allemaal goed te regelen. Wij wonen dus in een Vinexwijk met water achter ons huis en ik heb altijd een beetje een strijd gevoeld toen ik hier net kwam wonen, ik kon het bruisende van een stad echt missen. Maar wat ik nu merk, is dat die oudste meteen in haar onderbroek het water inspringt zodra ze uit school komt. Mijn jongste ook, maar dan met bandjes om. En ik word ook bijna dagelijks gedwongen om die sloot in te springen. Ik denk dat dat iets is waar ze later heel fijn op terugkijken.'

Boos zijn = goed
Waar Noortje Herlaar tegenwoordig ook bewuster mee bezig is, is uitspreken wat ze voelt in plaats van wegslikken. 'Op de set kan ik soms denken: ja, maar wie ben ik nu om te zeggen dat het ook anders kan?' Tijdens haar werk probeert ze daarom ook steeds meer van zich te laten horen. 'Ik mag en kan gewoon helemaal het achterste van m'n tong laten zien. En ook: als er dingen zijn die gevoeld moeten worden, dat ik ze ook echt voel. Ik kan het soms niet willen, dat die gevoelens er zijn, maar ze zijn er gewoon.'

Lees ook: Liever een poes dan een peuter: dit en meer in &C's nieuwste editie 'Purrfect love'

Noortje doelt daarmee op gevoelens die soms - zéker voor vrouwen - als negatief worden bestempeld, zoals woede. 'Ik ben van nature een goede voeger, wat me heel flexibel maakt, en dat zorgt ergens ook voor harmonie, maar er schuilt ook gevaar in die flexibiliteit. Wanneer ik thuis de hele tijd kleine beetjes wegslik, gewoon irritaties, gaat het onderhuids rommelen.'

Meer lezen over het gezinsleven van Noortje Herlaar (wie is strenger, zij of haar partner Barry Atsma?), de band met haar twee dochters, haar eigen jeugd, en of ze weet wat een Labubu is? Natuurlijk wil je dat. Het hele interview staat in &C's oktobernummer dat vanaf woensdag 10 september in de winkels ligt, maar je bestelt 'm ook alvast hier online:

Shop &C's nieuwste editie hier