Tijd voor een ode, en wel aan iedereens favoriete expeditielid Churandy Martina

Het moment dat we allemaal vreesden, heeft plaatsgevonden: na een retespannende eilandraad heeft Olympisch atleet Churandy Martina zondagavond Expeditie Robinson verlaten. En als we zeggen 'allemaal', dan bedoelen we ook écht allemaal, want het survivalprogramma leverde nooit eerder zo'n duidelijke publiekslieveling op. Hoog tijd voor een ode aan de voormalig snelste man van de wereld.

Een Olympiër wordt nou eenmaal snel gezien als een gevaarlijke concurrent, en dat was ook bij de 41-jarige Churandy het geval. Hij stond al een aantal weken op de hitlist van het dominante bondje, maar kroop steeds door het oog van de naald. In de aflevering van gisteravond lukte dat niet meer. Of nou ja, wel als Churandy de immuniteitsmunt van Nordin had ingezet, maar natuurlijk deed hij dat niet. Hij gaf de munt terug aan Nordin, accepteerde zijn lot en wandelde tevreden de expeditie uit. Een volwassen afscheid, ja, maar iets te kort als je het ons vraagt. De man die de harten van alle kijkers stal, verdient meer lof dan dat. Komt-ie, zeven redenen waarom wij van Churandy zijn gaan houden.

Lees ook: Expeditie Robinson reageert op vele haatreacties: 'Het is een spel'

1. Hij verenigde de natie
Koningsdag, inflatie op boodschappen en TikToks in verkiezingstijd, eat your heart out. Churandy Martina die zich staande probeert te houden in de expeditie terwijl iedereen het op hem gemunt heeft, dát veroorzaakt pas saamhorigheid. Wat moeten we nu? Mierenneuken over wanneer je je kerstboom nou mag op- en aftuigen, dan maar? Zucht.

2. Zijn eeuwige positiviteit
Hij stond al bekend om zijn aanstekelijke vrolijkheid, vermogen om tegenslagen te overwinnen met een glimlach en 'ik ben blij'-uitspraak, maar in Expeditie Robinson liet hij zien dat hij die nog altijd niet verloren is. Worden wij ook blij van.

3. Een zelfhulpboek in de vorm van een mens
Kijken naar Churandy Martina die op een onbewoond eiland zat, had iets weg van een zelfhulpboek lezen, maar dan iets minder irritant en niet in de vorm van een boek, maar van een (zich bijzonder snel voortbewegend) mens. Aan het begin moesten we even wennen aan zijn uitspraken die algemeen en een tikje cliché konden zijn, maar naar verloop van tijd dachten we steeds vaker: ja 'C', je hebt ook gewoon gelijk. Als je een proef doet, moet je winnen. En als je niet wint, moet je positief blijven en de volgende winnen. Nu nog hopen dat we iets van zijn simpele levenslessen vast kunnen houden, want bij het gemiddelde zelfhulpboek zijn we die al snel kwijt.

4. Als hij het woord neemt, dan luister je
Menig ouder, docent of BOA zal jaloers op hem zijn, want als Churandy Martina het woord neemt, dan luister je. Hij zegt niet zo vaak wat, maar als hij het doet, dan is het raak. Denk maar aan de korte speech waarin hij een paar afleveringen geleden benadrukte dat de groep hem nu wel heel opzichtig buitensloot en dat hij ook gevoelens had. Of hoe hij het vorige eilandraad voor Nordin opnam, nadat hij werd aangevallen omdat hij Kevin eruit had gestemd. Ja, die C weet wel hoe hij het volk moet toespreken.

Lees ook: Dan heb je een knaller van een eilandraad, en krijgt hij zo'n bittere nasmaak

5. Zijn bromance met Nordin
We hopen maar dat dit een safe space is, want we gaan nu toegeven dat de vriendschap tussen Churandy en Nordin, ontstaan op Kamp Noord, ons tijdens de laatste aflevering bijna drie keer heeft laten huilen. Deze oprechte band en de woorden die ze naar elkaar uitspraken tijdens de eilandraad, wij smolten. En dat hun gezamenlijke tijd op het eiland dan ook nog eindigt met zo'n lief gebaar, waar we zo op terugkomen, ja, dan heb je ons al helemaal.

6. Zijn bromance met kaas
Wellicht ben je dit fragment alweer vergeten, maar wij niet: Churandy die op winnaarseiland een stukje kaas te eten krijgt. 'Ik ben een beetje verslaafd aan kaas,' vertelt hij met een grote glimlach. 'Ik vind kaas héél lekker, dus het was alles. Alles.' En daarna, inclusief gegrinnik, zegt hij: 'Ik heb nog een stukje bewaard, dan kan ik er van blijven genieten.' Churandy en kaas, it's a love story.

7. De laatste zet
Na die trip down memory lane komen we toch weer uit bij het onvermijdelijke einde: Churandy's exit. Maar niet voordat we een moment hebben genomen voor de manier waarop C het eiland verliet. Hij had Nordins munt in zijn bezit en Nordin hoopte ook vurig dat hij die munt in zou zetten, omdat hij het hem meer gunde dan zichzelf en sowieso verwachtte dat Churandy verder zou komen dan hijzelf. Niets ten nadele van Nordin, maar dat is ook onze inschatting. De atleet had dus prima voor zichzelf kunnen kiezen zonder dat ook maar iemand hem van egoïsme zou betichten, en toch deed hij het niet. Hij gaf de munt terug en wandelde, zoals we hierboven al noemde, met een opgeheven hoofd de expeditie uit. Winnen kan hij nu niet meer, maar hey, zo heeft hij toch nog een beetje gewonnen.