Anna Karolina vraagt de mannen: maakt een relatie seks-moe?

Anna Karolina Caban, schrijver van erotische titels Vrijspel (2024) en Wilde Bloesem (zomer 2026), duikt wekelijks in het wonderlijke brein van de man. Wat willen ze nou écht? En wat vooral niet?

Want ook al lijken we dezelfde taal te spreken, in de praktijk is er vaker ondertiteling nodig dan we zouden willen.. Deze week vraagt Anna zich af: maakt een relatie mannen seks-moe?

‘Vertel gast, wat heb jij de afgelopen tijd uitgespookt?’
Anton klapt Jonas op zijn rug en grijpt hem vervolgens broederlijk vast bij zijn nek.

‘Niks man. Ben rustig,’ antwoordt Jonas en haalt zijn schouders op. Het is me inderdaad opgevallen dat hij vanavond ietwat stiller is en teruggetrokken. Zelfs de vier luidruchtige meiden die zonet de bar zijn ingestapt, hebben niet kunnen rekenen op zijn broeierige blik. De brunette van het stel duwt haar borsten naar voren en is overduidelijk bezig om zichzelf in de kijker te zetten.

‘Rustig? Wat dan?’ vraag ik, haar sensuele blik ontwijkend.

‘Het is allemaal zo voorspelbaar geworden. Ik ga dat celibataire ding doen.’ Jonas krabt zichzelf achter zijn oor.

Anton giert het uit van het lachen.
Chris knikt instemmend.
Ik maak grote ogen.

‘Begrijp ik het goed dat je geen seks wilt?’ zeg ik, duidelijk articulerend.

‘Yep. Geen polonaise aan mijn lijf.’

‘Same here man. En ik kan je vertellen, het doet zoveel goed voor je mindset. Al dat gescharrel, waar ik toch al niet van ben, leidt af. Ik kan eindelijk mijn kop erbij houden op het werk,’ zegt Chris en drinkt zijn jenever.

Ik begin langzaam vol ongeloof met mijn hoofd te schudden.

‘Hoe reageren je dames erop?’ vraag ik argwanend.

Ik weet namelijk dat hij een lijstje van zeker vier vaste adresjes heeft, die hij volgens een strak plan afwerkt om iedereen tevreden te houden. Dat zijn de vier vaste, buiten zijn spontane hook-ups om.

‘Gewoon niet reageren. Luister, mijn chicks weten echt wel hoe de vork in de steel zit en zitten echt niet verlegen om aandacht. Je denkt toch niet dat ik de enige ben voor hen? Tegenwoordig heeft iedereen een adventskalender vol opties,’ antwoordt hij stoïcijns.

‘Ik niet!’ zeg ik iets te afkeurend.

Zowel Anton als Chris schudden ook met hun hoofd.

‘Dus je wilt zeggen dat je klaar bent met seks omdat het je verveelt?’ vraag ik nog een keer voor de duidelijkheid.

‘Dat is wat ik zeg.’

Lees ook: Anna Karolina vraagt de mannen: zijn vibrators jullie grootste vijand?

Jonas loopt van ons weg richting het toilet.

‘Ik snap het wel hoor. Nu ik al een tijdje met Annabel ben, heb ik ook niet iedere dag meer zin. Het doet toch iets met je, dat vaak samen zijn. Samen boodschappen doen. Samen koken. Chillen op de bank. Als ik zo onderuitgezakt lig, dan denk ik niet meteen: kom schatje, ik ga je pakken. Dan denk ik eerder: wie van ons pakt het ijs uit de diepvries?’

‘Jij?’ vraag ik. Anton deed namelijk niet onder voor Jonas’ avonturen voordat hij weer met Annabel aan de haal ging.

‘Ja, ik. Dat geile hitsige is er een beetje af. En heel eerlijk: ik vind het wel prima zo. Geen normaal mens houdt het vol om iedere dag te pompen. En uiteindelijk draait het allemaal om het vinden van die ene waar je volkomen jezelf bij kunt zijn. Rust schat, het draait allemaal om rust.’

Hij zegt het zo stellig dat ik eerder denk dat hij zichzelf ervan wil overtuigen dan mij. Waar hij rust ziet als het summum in een relatie, blijf ik erbij dat juist diezelfde rust een sluipmoordenaar is voor een relatie.

Ook al zegt hij niks nieuws, het idee dat stellen vaak binnen relaties de seks van de eerste plaats verdringen, doet me huiveren. Want ik herken het. Niet van mezelf, maar van mijn partners.

Ik zie me nog staan: na acht jaar met mijn eerste grote liefde, bij de voordeur van ons huis. Mijn haren na het fietsen fatsoeneren en mijn lipgloss op mijn lippen smeren om mijn wederhelft met een stralend gezicht tegemoet te treden na een dag werk.

Iedere keer weer was ik opgewonden om hem te zien.

Toch vond ik mijn kerel negen van de tien keer achter de computer met zijn ongekamde haren en zichtbare kruin. Ook al was het de goddelijkste man die ik toentertijd ooit had gezien, hij deed gewoonweg niet meer echt moeite en dat was ook te merken in de slaapkamer. Waar ik iedere dag mijn god zag, leek hij mij eerder te zien als een wandelend meubelstuk dan als een godin waar hij ooit voor was gevallen.

Ik dacht dat het aan mij lag, maar een paar relaties verder en duizenden gesprekken met vriendinnen, zag ik een patroon en bleek hij geen uitzondering.

Waar ze allemaal begonnen als hitsige jonge honden, leken ze aan het einde van de relatie uitgeteld. Waar een nieuw lingeriesetje in het begin hun ogen deed draaien in de kassen, kreeg ik na een tijdje bij het presenteren van een nieuwe aanschaf de tekst: ‘Waar is dit voor nodig? Ik ben toch al met je.’

‘Zo, de plannen zijn gewijzigd.’

Jonas komt terug van het toilet en lacht geheimzinnig. Hij bijt op zijn onderlip en herschikt zijn zaakje in zijn broek.

Alle drie kijken we hem vragend aan.

‘Bel me.’

De brunette met verlopen oogmake-up loopt langs ons groepje en streelt Jonas even over zijn onderarm.

‘Dit ga je niet menen!’ zeg ik afkeurend en heb een sterk vermoeden wat zich zonet in het toilet heeft afgespeeld.