People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
People
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
People
Tijdworstelen
People
De sportschool
People
Verliefd zijn gun je niemand
People
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
People
Zijn Milkshake
People
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
People
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
People
Column: Met een man naar de film
People
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
People
Ik kan vers(t)ieren
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
People
Aanzeiken en opstarten
People
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
People
De fietsfascist
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
People

Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’

Bekijk meer
(66/107)
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
107/107
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
106/107
Malou: 'Ik tik de mevrouw met drie flessen afwasmiddel op de schouder'
105/107
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
104/107
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
103/107
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
102/107
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
101/107
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
100/107
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
99/107
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
98/107
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
97/107
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
96/107
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/107
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/107
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/107
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/107
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/107
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/107
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/107
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/107
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/107
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/107
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/107
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/107
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/107
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/107
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/107
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/107
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/107
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/107
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/107
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/107
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/107
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/107
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/107
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/107
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/107
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/107
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/107
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/107
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/107
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/107
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/107
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/107
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/107
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/107
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/107
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/107
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/107
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/107
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/107
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/107
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/107
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/107
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/107
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/107
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/107
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/107
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/107
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/107
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/107
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/107
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/107
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/107
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/107
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/107
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/107
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/107
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/107
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/107
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/107
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/107
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/107
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/107
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/107
Column: De Botoxbarricade
29/107
Column: Het donderwolkje
28/107
Column: Uitgedrukte liefde
27/107
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/107
Column: Geen zeventien meer
25/107
Column: Kutcolumn
24/107
Column: Tongen op DGTL
23/107
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/107
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/107
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/107
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/107
Column: Met een man naar de film
18/107
Column: Hoera, hoera, horeca
17/107
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/107
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/107
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/107
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/107
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/107
Mijn oma en de trut
11/107
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/107
Column: Echte Azië-kenners
9/107
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/107
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/107
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/107
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/107
De fietsfascist
4/107
Op lijmvakantie
3/107
Koffie en groepsseks
2/107
Katers en vagijnen
1/107

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

05-6-2019 20:00
 

Dit is een overlijdensbericht. Wat mij betreft mag deze column zwart worden omrand. Er is namelijk een vriendschap doodgegaan. Soms bloeden vriendschappen dood, langzaam en zonder pijn word je hart stukje bij beetje minder voorzien van bloed waardoor het niet meer kan pompen en steeds langzamer klopt totdat het uiteindelijk stil wordt.

Lees ook: Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'

Dat is bij deze gestorven vriendschap niet het geval. Het was een smerig auto ongeluk met een lang remspoor in het asfalt. Waren er verkeersborden? Jazeker. Heb ik die genegeerd? Absoluut. Met code rood ging ik de weg op terwijl iedereen zei dat ik beter binnen kon blijven. De auto is total loss. De twee inzittenden, zij en ik, hebben het overleefd. De ruk aan het stuur kwam van haar en ik belandde in de vangrail met de airbag in mijn gezicht. Voor de mensen die niet goed zijn in begrijpend lezen; dit is een metafoor. Poëtisch hè? Wat ik eigenlijk wil zeggen is het volgende:  

Dit stukje gaat over hoe je af kan komen van een vieze nasmaak die je overhoudt aan een verlopen vriendschap met iemand die je besodemieterd heeft. Zonder enige aankondiging en droog. Genaaid zonder hoogtepunt.

Het enige wat ik nog van haar heb is een lang bot mes, ergens achter in mijn rug en een stenen potje met een deksel. Dat laatste – ik kreeg het voor mijn verjaardag – heb ik nooit mooi gevonden. Ik bewaarde het in mijn keukenkastje en stopte er bouillonblokjes in. Bouillonblokjes – vooral visbouillon – kun je het best bewaren in een afgesloten pot of blik, anders meurt je hele keukenkast naar aangespoelde vis. Dit stenen potje met deksel was daar geschikt voor.

Van het mes in mijn rug wil ik heel graag af en ik kan iedereen die kampt met ditzelfde probleem mijn vriendin Violett aanraden. Je kan haar bellen in case of een gebroken hart of ander onrechtvaardig leed aangedaan door bovengemiddelde klootzak of achterbakse truttenbel.

Ook nu is ze komen opdraven. ‘Het potje gaat eraan,’ zegt ze na mijn epistel over hoe kut en hoe achter-de-ellebogenwerk. ‘Marie Kondo kan mijn reet likken. We gaan niet eens overwegen het te bewaren,’ vult ze aan.

Een klein uurtje later staan we buiten, tegenover een klein stenen gebouwtje waar ze binnen iets met elektriciteit doen. In mijn hand het stenen potje met het dekseltje. Violett is gewapend met stoffer en blik. Na een paar mooie laatste woorden – die bij Dumpert nog zouden worden weggepiept – van Violett en mijzelf neem ik een aanloop en gooi ik het serviesgoed tegen de stenen muur.

Lees ook: Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'

De klap klinkt beter dan het Metropole Orkest en de ontlading is bijna net zo goed als na seks. Violett veegt het gruis bij elkaar.
‘In Japan lijmen ze kapot aardewerk met goud zodat iets, nadat het stuk is geweest, meer waard is,’ zeg ik.
‘Fok dat,’ zegt zij en loopt naar de prullenbak.
Wanneer we weglopen wrijft ze over mijn rug.
Mijn egale rug.
Mijn mes-vrije rug.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.


gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.