People
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
People
Ik kan vers(t)ieren
People
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
People
Koester de kater
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Minder zaadpraat graag!
People
Raamlikken
People
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
People
Nu weet ik wie Lasse Schöne is
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Koffie en groepsseks
People
Aanzeiken en opstarten
People
Dokter Tupperware
People
Karma en de bruidsjurk
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
People
Het is kiezen of tieten
People
Je bent mijn mattie, Steve
People
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
People

Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'

Bekijk meer
(46/46)
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/46
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/46
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/46
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/46
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/46
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/46
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/46
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/46
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/46
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/46
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/46
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/46
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/46
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/46
Column: De Botoxbarricade
32/46
Column: Het donderwolkje
31/46
Column: Uitgedrukte liefde
30/46
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/46
Column: Geen zeventien meer
28/46
Column: Kutcolumn
27/46
Column: Tongen op DGTL
26/46
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/46
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/46
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/46
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/46
Column: Balletles en de dick pic
21/46
Column: Met een man naar de film
20/46
Column: Hoera, hoera, horeca
19/46
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/46
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/46
Column: Viva valium
16/46
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/46
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/46
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/46
Mijn oma en de trut
12/46
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/46
Column: Echte Azië-kenners
10/46
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/46
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/46
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/46
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/46
De fietsfascist
5/46
Op lijmvakantie
4/46
Koffie en groepsseks
3/46
Katers en vagijnen
2/46
Mijn seksistische fobie
1/46

Malou Holshuijsen, presentatrice bij Radio 1 voor BNN VARA, schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram-account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

05-12-2018 20:00
 

Ik neem het vliegtuig van 06.50 uur om onder de zon van Andalusië in mijn eigen sop gaar te koken. Spanje is de Dreft in deze uitdrukking. De taxichauffeur die mij in de vroege morgen naar Schiphol brengt, heeft het humeur van een drammerige kleuter. Drie keer laat hij subtiel doorschemeren dat hij vanaf 03.00 uur op mijn gereserveerde rit heeft moeten wachten door te zeggen dat hij al vanaf 03.00 uur op mijn rit stond te wachten.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'

Die avond had hij alleen maar dronken randdebielen in zijn auto. Het had hem beter uitgekomen als ik mijn ritje had gereserveerd tijdens een van deze helse, vroegere uren.
Het is 04.30 uur en ik vertel de man dat ik niet zit te wachten op een herkauwde grap van een tegenwoordig naar extreemrechts neigende cabaretier.
‘Huh?’ zegt hij.
‘Die grap over het Leidse Plein en ik kom daar godverdomme net vandaan?’ leg ik uit.
‘Ik kom niet van het Leidse Plein, ik stond hier om de hoek te wachten tot ik jou moest ophalen.’

Opeens lijkt Schiphol een ver land in plaats van mijn achtertuin.

Hij doet niet eens z’n best zijn chagrijn te verbloemen. Ik bedenk me dat dit waarschijnlijk de taak is van die smerige luchtverfrisser die hij in de sigarettenaansteker heeft gestoken. Alsof er een specifieke taxivariant is uitgevonden voor en door kakchagrijnige taxichauffeurs. Wellicht om hun klanten vooraf te waarschuwen: pas op, ik ben er zo een.
Een walm die je doet terugverlangen naar de geur van een net niet uitgebaggerde autoasbak.  

‘Waar ga je eigenlijk naartoe?’ vervolgt hij met een zo monotoon mogelijke stem. Het is bijna knap hoe eentonig hij de letters tot een zin perst.
‘Spanje,’ antwoord ik.
‘Toe maar, mevrouw neemt het ervan.’
‘Je weet helemaal niet wat ik ga doen,’ zeg ik.
Hij haalt zijn schouders op.
Ik vraag hem of de radio misschien op Radio 1 mag zodat ik naar mijn collega kan luisteren.
Hij vraagt mij of ik het zelf geloof.

Als we na wat doodsstilte aankomen op Schiphol betaal ik de man 37,50 euro. Dat is exclusief tip voor goede service en inclusief afzeiken. Deze opmerking slik ik in omdat mijn koffer nog in de achterbak ligt. Die fooi kan hij wel in zijn reet steken. Wel wens ik hem een fijn weekend.

Lees meer: Malou Holshuijsen: 'Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen'

‘Ga je nog iets leuks doen?’ weet ik er uit beleefdheid nog uit te persen.
De taxichauffeur moet morgen voetballen, vertelt hij als hij mijn koffer uit de kofferbak tilt.
‘Oh leuk,’ zeg ik.
‘Om half 10 in de ochtend’ zegt hij. ‘En daarna moet ik meteen weer de hele nacht werken om vervolgens zondag wéér heel vroeg op het veld te staan. Mijn kinderen voetballen allemaal, maar wel op verschillende dagen. Ik heb vijf kinderen. Vijf monden voeden. Vijf voetbalteams.’

Het leven heeft hem bij de ballen, letterlijk en figuurlijk. Wat hij zegt, doet me denken aan een nest jonge, kale vogels die met hun snavel open in een te vol nest schreeuwen om opgekotste wormpjes. Normaliter ben ik erg gevoelig voor pas uit het ei of de moeder gekropen beestjes. Helaas voor de taxichauffeur ga ik het ervan nemen. Wat dat ook mag zijn, het kostte me zojuist 37,50 euro.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.



gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.