People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Mama
Column: Trauma's
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Het schoolplein
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
People
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
Mama
Kak
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
De onschuldige gevangene
People
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
People

Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'

Bekijk meer
(100/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

18-3-2019 20:00
 

'Mama heeft een baby in de buik,' zegt de dochter blij als we bij het kinderdagverblijf binnenlopen.
Ik rol met mijn ogen.
'Je hebt zelf een baby in de buik,' zeg ik tegen de dochter. 'Fat shamer.'
De dochter kijkt trots.
'Echt niet,' zeg ik tegen de leidster. 'Geloof me. Écht niet.'
De dochter is sinds ze een zwangere vrouw heeft gezien en uitgelegd heeft gekregen dat daar dan een 'baby in de buik' zit, helemaal geobsedeerd door dikke buiken. Iedereen met een dikke buik heeft een baby in de buik. Zelfs haar knuffelvarken en Jokie van de Efteling.
Ik geef de dochter een kus (toch maar), en spring op de fiets.

Lees ook: Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'

Ik herken het studentenhuis in de verte meteen aan de fietsen voor de deur. Onlangs had ik als een donderslag het échte besef dat ik nooit meer student zal zijn, nooit meer in een studentenhuis zal wonen. Alsof ik voorheen altijd ergens het onlogische idee had dat ik die tijd zou kunnen overdoen, weer als een achttienjarige opnieuw zou kunnen beginnen. Ik bedoel: ik wíst heus wel dat zoiets niet kon, maar ik was me daar nog niet bewust van. Niet echt.
In een studentenkamer pas ik een jurk voor het Boekenbal, allemaal via Marktplaats. Een designerjurk, donkergroen. Hij past perfect, ware het niet dat ‘ie zo goed past dat elke rol of blubber erin te zien is.
Ik besluit de jurk te kopen.

De broer belt, hij werkt bij de bieb en reserveert af en toe boeken voor me die ik moet lezen. Ik vind dat fijn, want hij is erg goed in het geven van tips.
'Hoezo heb jij dat boek van Fajah Lourens gereserveerd?' roept hij.
Ik ben even stil.
'Omdat ik ook een killerbody wil,' piep ik.
De broer lacht luid.
'Je bent helemaal niet dik,' zegt de broer. 'Je hebt alleen geen killerbody. Wie wil nou een killerbody? Ik vind killerbody’s lelijk.'
De man vindt killerbody’s ook lelijk. Ik ook. Ik denk aan de groene jurk die ik boven in de slaapkamer heb gehangen.
Ik overweeg de jurk aan de koelkast te hangen.
'En je hebt een kind gehad,' zegt hij.
'Dit komt echt niet door het baren,' zeg ik. 'Dit is pas van het laatste jaar. Ze is bijna drie!'
'Jij vond jezelf ook te dik toen je 55 kilo woog.'
Ik denk na. Dat klopt. En het gekke is dat ik me ook echt precies even te dik voel als toen. Het heeft niets met mijn gewicht te maken. Het slaat nergens op. Ik wil hier helemaal geen tijd aan besteden. Al die onzin.
Ik heb godverdomme stiekem een springtouw gekocht.
EEN SPRINGTOUW!
IK BEN GEK GEWORDEN.
Ik denk aan het verhaal van een goeie vriendin van me: haar nichtje van vier stond op de bank, wreef over haar eigen buik en riep: 'Heerlijke prachtige buik!'
Waar gaat zoiets mis? Waar verandert dat, als het niets te maken heeft met gewicht an sich?

'Maar goed,' zeg ik, 'ik heb dus een jurk voor het Boekenbal gekocht. En om daar in te passen moet ik ongeveer…'
Ik reken.
'Ongeveer een kilo per dag afvallen,' zeg ik.
De broer lacht. 'Hoeveel dagen nog?'
'Tien,' mompel ik.

Lees ook: Hanneke Hendrix en de voedende moeder

Nadat we thuis zijn gekomen van het kinderdagverblijf heeft de dochter het koud. Het is nog vroeg, dus we gaan in bad. Buiten stormt het. De dochter danst. Doet alsof het bad een zwembad is. Wijst naar wat alles is, welke kleur, welke functie. Niets is zo fijn als praten met een peuter: gewoon benoemen wat alles is, niet meer, niet minder.
Als de dochter weer begint over de baby in de buik, zeg ik: 'Nee, geen baby. Gewoon een hele mooie buik.'
Een heerlijke prachtige buik.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.