People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
De kinderverjaardag
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Mama
Blut
Mama
Floep
Mama
Moe
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Column: Importkinderen
Mama
De leven
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Zo'n dag
Mama
Een sprongetje
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
People

Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'

Bekijk meer
(99/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

28-1-2019 20:00
 

'En toen stond ik in die deuropening en ik kijk naar die teringbende en toen dacht ik: weet je wat, ik hou er gewoon meer op. Ik doe het niet meer. En toen ben ik niet gaan douchen en toen ben ik gewoon in mijn badjas in de auto gestapt en naar mijn werk gegaan. Nou, stonden ze allemaal wel even te kijken, hoor. Zowel thuis aan de eettafel, als eenmaal bij de koffieautomaat op het werk.'

Lees meer: Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'

S. lacht luid. Ik realiseer me ineens dat ik een slok koffie zou nemen, maar dat mijn mok ergens halverwege is blijven steken.
'Je bent in je badjas naar je werk gegaan?' zeg ik.
'Niemand zei er iets van. Wat vind je daarvan?!'
Ze lacht nu hysterisch. Ik begin uit een vreemdsoortige mix van ongemak en nieuwsgierigheid maar aan de inhoud van de koektrommel. Ik heb toch een dikke trui aan, dus niemand kan het zien.

'Ik kom er steeds meer achter dat je heel veel dingen gewoon kunt doen. Je kunt dus gewoon op je werk komen in je badjas. Mensen stoten elkaar wel aan, ik bedoel: ik zie dat heus wel, maar ze zeggen er niks van. Pas stond er een man op straat te schreeuwen, gewoon van die oerkreten. Iedereen liep gewoon voorbij alsof hij er niet stond. Dat kán gewoon. Je kunt gewoon op straat staan schreeuwen. Ik wou dat ik dat eerder had ontdekt.'
'Ga je nu ook op straat gaan schreeuwen, dan?'
'Nee, natuurlijk niet!'
Ik knik van 'Ja, is ook zo, dom van mij'.
'En toen?' zeg ik met volle mond. 'Toen zat je in je badjas op kantoor.'
'Nou ja, het was wel koud aan de benen. Ik had gelukkig een pyjamabroek aan, maar die was wel erg dun, zo midwinter. Zelfs met de verwarming aan.'

We zijn even stil. Even klink alleen gekauw van koekjes en geslurp van koffie. De klok tikt. Buiten rijdt een strooiwagen voorbij.
'Dus,' zegt S.
'Goed verhaal,' zeg ik.
'En weet je waar dit nou allemaal door kwam?' zegt S.
'Door de teringbende?'
'Ja, ook. En omdat ik dat gezeik niet meer aankan. Ik word zo moe van hoe iedereen over elkaar heen buitelt over hoe belangrijk iets is. Als of we iets heel urgents doen. Iets belangrijks als een levertransplantatie of een keizersnede. Maar we werken gewoon op een communicatieafdeling. Zo belangrijk is het allemaal niet. Ik bedoel: ik neem mijn werk wel serieus, maar ik hoef toch niet drie keer per dag een bijeenkomst te houden om de lopende zaken te bespreken alleen omdat zo iedereen er een plasje overheen kan doen? Iedereen is bang om fouten te maken, om ergens op gewezen te worden. Gek word ik ervan.'

Lees meer: Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'

'En dus ben je in je badjas naar je werk gegaan.'
'Juist. Als statement.'
'Ik vind het een prima actie.'
'Ik ook.'
'En nu?'
'En nou heb ik ontslag genomen. Besloten om voor mezelf te beginnen. Weg daar. Kan ik altijd in mijn badjas naar mijn werk.'
'Of in bad,' zeg ik. 'De enige reden dat ik voor mezelf werk is zodat ik al mijn leeswerk in bad kan doen.'
'Jij nog koffie?'
Ik knik. Ik denk dat ik maar eens een personeelsvereniging ga oprichten voor bad- en badjasarbeidskrachten.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.






gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.