Mama
Niets veranderd
Mama
Tommie
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Spijt
Mama
Doorslapen
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Dag huis
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Column: Van snurkenstein
People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Normaal
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Floep
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
People

Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'

Bekijk meer
(79/125)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
125/125
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
124/125
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
123/125
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
122/125
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
121/125
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
120/125
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
119/125
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
118/125
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
117/125
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
116/125
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
115/125
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
114/125
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
113/125
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
112/125
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
111/125
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
110/125
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
109/125
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
108/125
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
107/125
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
106/125
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
105/125
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
104/125
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
103/125
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
102/125
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
101/125
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
100/125
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
99/125
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
98/125
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
97/125
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
96/125
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
95/125
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
94/125
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
93/125
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
92/125
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
91/125
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
90/125
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
89/125
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
88/125
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
87/125
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/125
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/125
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/125
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/125
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/125
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/125
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/125
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/125
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/125
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/125
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/125
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/125
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/125
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/125
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/125
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/125
Column: Importkinderen
70/125
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/125
Column: JA-HAAAAAAAA
68/125
Column: Het wordt beter
67/125
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/125
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/125
Column: Fucking mamafiets
64/125
Column: Ik ben een lafaard
63/125
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/125
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/125
Column: Krijsen om gebak
60/125
Column: Trauma's
59/125
Column: Twee kindjes
58/125
Column: Uit de hemel verschenen
57/125
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/125
Column: Het gangetje
55/125
Column: Daar word je hard van
54/125
Column: Dik maar gelukkig
53/125
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/125
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/125
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/125
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/125
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/125
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/125
Column: Lust ik niet!
46/125
Column: Van snurkenstein
45/125
Column: Liever een meisje
44/125
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/125
De uitgebluste moeder
42/125
Ouwe tang
41/125
De onderkin
40/125
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/125
De kinderverjaardag
38/125
Kotsen over de hoes
37/125
Blut
36/125
De leven
35/125
Moe
34/125
Fuck de symbiose
33/125
Met het broodmes spelen
32/125
Doorslapen
31/125
Een tweede adopteren
30/125
Tommie
29/125
Spijt
28/125
Geitenkaaslollytestikel
27/125
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/125
Kak
25/125
Koffie-tik in de boekenkast
24/125
De onschuldige gevangene
23/125
Trefbal
22/125
Rania
21/125
Billendoekjes en maïzena
20/125
Floep
19/125
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/125
Zo'n dag
17/125
Het schoolplein
16/125
Een sprongetje
15/125
Niets veranderd
14/125
De helm of niet de helm
13/125
Merci
12/125
Ziek kind
11/125
Op het consultatiebureau
10/125
De diva en de dronkenlap
9/125
Dag huis
8/125
Lekker genieten
7/125
Hondenravotplek
6/125
Mausoleum
5/125
Het universum der verloren objecten
4/125
Vriend K. op de koffie
3/125
Normaal
2/125
Mag ik al bier?
1/125

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

10-9-2018 22:00
 

“Het is wel leuk als d’r wat pit in zit,” zegt degene waarmee ik sta te praten.
We staan in een achtertuin tijdens een barbecue en ik heb zojuist het broodmes uit de handen van de dochter gehaald.
“Ach,” zeg ik. “Het is ook wel eens leuk als je lekker kunt blijven zitten op een gelegenheid als deze.”

De andere peuter in het grote gezelschap staat rustig filosoferend aan tafel een soepstengel te eten. De dochter daarentegen vindt alles even leuk en interessant en moet de hele tijd uit struiken en bij kommen saus vandaan gehaald worden. Ze heeft sinds kort bedacht dat het wel eens in haar voordeel zou kunnen werken als ze bij het oppakken van een verboden voorwerp, zoals een broodmes, zo overtuigend en opgewekt mogelijk “Deze mág!” tegen me zegt. Ik denk dat er een kundige politicus in de dochter schuilt. De wereld is namelijk prima te beïnvloeden met fake news, als je het maar stellig genoeg brengt. Nu ik dit zo opschrijf: ze zou lobbyist voor de Amerikaanse wapenhandel moeten worden. “Nee, maar deze mitrailleur mag gewoon, hoor. Niks aan het handje. Hier een veiligheidspalletje, hier het tweede amendement van de grondwet. Echt. Heus. Kijk eens in mijn mooie blauwe ogen. Deze mág.”

Lees ook: Hanneke Hendrix: Iets met een banaan

Het broodmes werd op een kast gelegd. Daarna poogde ze zingend van elk stukje stokbrood een hap te nemen. Ik vraag me vaak af wat de kosmos me nou eigenlijk probeert te vertellen, door me een dochter te geven waarbij ik mijn allerlievelingsbezigheden niet meer kan uitoefenen: zitten en/of liggen.

Nu ja, misschien juist dat.
Kom van die luie reet af, Hendrix.

In mijn ooghoek zie ik de dochter via een zijdeur in de keuken verdwijnen.
“Maar wel heel leuk, toch?” zegt degene waarmee ik sta te praten.
Ik knik.
“Ja, heel leuk,” zeg ik. “Heel.”
Door het raam van een binnendeur zie ik nog net een korte schaduw een trap opklimmen.

Een dochter als de onze moet je altijd felgekleurde kleren aantrekken, zodat je haar in elke omgeving goed kan herkennen, maar ik vergeet dat steeds.
De waslijn in ons huishouden is overwegend zwart.

Ik wacht, in de hoop zo de man of een tante achter de dochter aan te zien klimmen op de mooie rustieke eiken trap met strak gestuukte muren, vrij van kindervingers. Niemand volgt. Mijn gesprekspartner vertelt hoe het nu gaat na een moeilijke periode. Een verhaal waar ik eerder nota bene zelf naar had gevraagd, maar dat ik nu midden in een zin moet afbreken.
“Wacht,” zeg ik. “Ik moet er weer even achteraan. Sorry.”

Ik loop de trap op. Boven is het gevaarlijk stil. Ik kijk wat slaapkamers in, waar tot mijn opluchting niet op de bedden is gesprongen. Dan hoor ik gegiechel. Ik roep haar naam. Weer gegiechel, nu iets harder. Ze weet dat ik haar zoek. Ze kan zich bijna niet bedwingen. In de kamer waar het geluid vandaan komt, vind ik alleen een onbemande bedstee. Nu begrijp ik er echt niets meer van. Maar dan zie ik een heel klein deurtje onderin de bedstee. Voorzichtig open ik het deurtje.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Kansarm

“Mamaaaaaaa!” roept de dochter, blij alsof ik weken weg ben geweest. Kruipend komt ze naar buiten gebuiteld. Ik til haar op.
“Huisje!” zegt ze blij.
“Mooi, hè?” zeg ik.
“Kusje maken?” zegt ze.
Want een kus geef of krijg je niet, een kus máák je.
Het is maar goed dat de dochter wat pit in haar donder heeft, anders maakte de moeder maar weinig mee. En wat haar beroepskeuze betreft: daar ga ik me over een jaar of tien wel weer zorgen over maken. Als ik weer gewoon zittend op de bank een krant helemaal kan uitlezen.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.