People
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Hondenravotplek
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Kak
Mama
Column: Ik ben een lafaard
People
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
Mama
Column: Krijsen om gebak
Mama
Normaal
Mama
Column: Twee kindjes
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Doorslapen
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Rania
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Kansarm
People

Hanneke Hendrix: Kansarm

Bekijk meer
(77/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

27-8-2018 22:00
 

'Het was exact elf over acht in de avond toen ik door mijn rug ging,' zeg ik tegen de beste vriend aan de telefoon. 'Ik weet dat, omdat ik in de pijnscheut het aanrecht omhelsde en precies met mijn oog bij het klokje van de magnetron uitkwam.'
'Maar oppassen, hoor. Niet gewoon naar de eerste de beste fysiotherapeut gaan, hè,' zegt de beste vriend. 'Een vriend van me ging ook met een hernia naar de fysio en daar hebben ze hem zo mishandeld dat hij morfine moest.'
'Oe, lekker, morfine,' zeg ik.
'Nou ja, gewoon een tip.'
'Prima. Maar ik heb al een afspraak. Gewoon bij dezelfde cesartherapeut die ik had toen ik tien jaar geleden een muisarm had.'

Lees ook: Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek

'Weet je hoe ze dat tegenwoordig noemen?'
'Wat? Cesartherapie?'
'Nee, een muisarm.'
'Nee?'
'De CANS-arm.'
'De kansarm?'
'Ja, precies. Complaints of arm, neck and or shoulder.'
'Dat is dan toch gewoon C-A-N-S? Zonder de arm?' zeg ik.
Het is lang stil.

'Toen ik nog in de kroeg werkte, ging ik ook wel eens door mijn rug,' ga ik verder. 'Maar ik kan me niet herinneren dat het er ooit zó pijnlijk inschoot. Maar goed, toen sjouwde ik ook nog niet een kind dat elke week zwaarder wordt mee op de heup.'
'Noem jij je dochter nou dik?' vraagt de beste vriend.
'Ik weet nog dat ik wel eens mijn tanden heb gepoetst met haar op de arm, toen ze net was geboren. Met haar hoofdje tussen mijn kin en borst geklemd, zodat ze niet omkiepte. Woog niks.'

Toen de dochter net geboren was, wilde ze alleen maar op de arm. Op de arm en lopen. Sindsdien heb ik er een sport van gemaakt om zoveel mogelijk te kunnen doen met een kind op de arm.

'Ik heb ook wel eens drie gangen gekookt met één hand,' zeg ik. 'Daarbij is het verbazingwekkend wat voor culinaire hoogstandjes je allemaal kunt doen met een pollepel tussen je tanden. Of een staafmixer.'
'Nou ja,' zegt de beste vriend. 'Hoe dan ook. Je moet haar voortaan gewoon zelf laten lopen. Je lijkt Katie Holmes wel, die droeg dat kind van Tom Cruise volgens mij tot haar tiende overal heen. Je doet het weer allemaal verkeerd. Noemt d’r ook nog eens dik. Die heeft allemaal trauma’s nog voor ze drie is... cherm.'
'Ze is helemaal niet dik!' roep ik.
'Nee, precies! Je bent zelf dik.'
'Ik vind dit een heel verwarrend gesprek,' zeg ik.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired

'Jij moet gewoon iedere dag een stuk fietsen,' zegt de beste vriend. 'Dan komt alles goed met die rug. Grootmoeders tip. Helpt echt. Plus: dan pas je ook over een maandje weer in je kleren.'
'En dan kan ik zeker weer CANS-loos door het leven?' zeg ik.
'Hè?' zegt de beste vriend.
'Laat maar,' zeg ik.
'Jij bent altijd kansloos,' zegt de vriend. 'Daarom hou ik ook zoveel van je.'
We hangen op.
Ik ga maar eens op de fiets naar de stad.
Iedere dag.
Dan heb ik er hopelijk tegen kerst zoveel af, dat ik dat er in een week weer aan kan eten.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.