Mama
Moe
People
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
People
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
People
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
Mama
Spijt
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Niets veranderd
Mama
Rania
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Trefbal
Mama
Normaal
Mama
Column: Het gangetje
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
People

Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'

Bekijk meer
(90/112)
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/112
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/112
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/112
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/112
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/112
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/112
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/112
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/112
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/112
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/112
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/112
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/112
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/112
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/112
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/112
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/112
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/112
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/112
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/112
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/112
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/112
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/112
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/112
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/112
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/112
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/112
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/112
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/112
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/112
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/112
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/112
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/112
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/112
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/112
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/112
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/112
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/112
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/112
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/112
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/112
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/112
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/112
Column: Importkinderen
70/112
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/112
Column: JA-HAAAAAAAA
68/112
Column: Het wordt beter
67/112
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/112
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/112
Column: Fucking mamafiets
64/112
Column: Ik ben een lafaard
63/112
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/112
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/112
Column: Krijsen om gebak
60/112
Column: Trauma's
59/112
Column: Twee kindjes
58/112
Column: Uit de hemel verschenen
57/112
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/112
Column: Het gangetje
55/112
Column: Daar word je hard van
54/112
Column: Dik maar gelukkig
53/112
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/112
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/112
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/112
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/112
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/112
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/112
Column: Lust ik niet!
46/112
Column: Van snurkenstein
45/112
Column: Liever een meisje
44/112
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/112
De uitgebluste moeder
42/112
Ouwe tang
41/112
De onderkin
40/112
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/112
De kinderverjaardag
38/112
Kotsen over de hoes
37/112
Blut
36/112
De leven
35/112
Moe
34/112
Fuck de symbiose
33/112
Met het broodmes spelen
32/112
Doorslapen
31/112
Een tweede adopteren
30/112
Tommie
29/112
Spijt
28/112
Geitenkaaslollytestikel
27/112
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/112
Kak
25/112
Koffie-tik in de boekenkast
24/112
De onschuldige gevangene
23/112
Trefbal
22/112
Rania
21/112
Billendoekjes en maïzena
20/112
Floep
19/112
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/112
Zo'n dag
17/112
Het schoolplein
16/112
Een sprongetje
15/112
Niets veranderd
14/112
De helm of niet de helm
13/112
Merci
12/112
Ziek kind
11/112
Op het consultatiebureau
10/112
De diva en de dronkenlap
9/112
Dag huis
8/112
Lekker genieten
7/112
Hondenravotplek
6/112
Mausoleum
5/112
Het universum der verloren objecten
4/112
Vriend K. op de koffie
3/112
Normaal
2/112
Mag ik al bier?
1/112
Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.
 
26-11-2018 20:00
 

‘Nou,’ zeg ik, ‘en ze mag één keer per dag tekenfilms kijken. Als er gekookt wordt. Dan zit zij op de bank Pieter Konijn te kijken en sta ik te koken met Netflix aan.’
Als kind dacht ik altijd dat ik televisie mocht kijken omdat ik dat zelf leuk vond, dat ze dat voor mij deden. Nu weet ik dat ik tv mocht kijken omdat het handig was als ik even niet de hele tijd in de weg liep. Zet ik mijn dochter voor de tv, zodat ikzelf series kan kijken.
‘Vindt ze dat niet te spannend?’ zegt D.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'

We rijden op de snelweg terug van een qua tijdsplanning gans uit de hand gelopen broodschrijfklus, de fotograaf en ik, van Almere naar huis. Het is al donker en de spits is net voorbij. We hebben het al de hele dag over ‘de kinderen’. Vroeger sprak je met collega’s-waarmee-je-drie-uur-in-de-auto-moet-zitten over feestjes en uit eten en roddels en gemeenschappelijke kennissen, nu hebben we het al de hele dag over kinderopvang en zeuren en slaapritmes, en wat-eet-die-van-jou-dan-allemaal-wel-en-niet en de kinderen van gemeenschappelijke kennissen.

‘Wat vindt ze te spannend?’ zeg ik.
‘Pieter Konijn,’ zegt D. ‘Ze is toch pas twee?”
‘Of ze het eng vindt?’
‘Ja, met die vos en alles.’
Ik denk na.
‘Nee,’ zeg ik. ‘Ze is juist fan van de vos.’
Soms komt ze bijna extatisch de keuken in gerend en roept ze: ‘De vos! De vos!’ Om vervolgens weer terug te rennen en verder te kijken. Nu ik erover nadenk: ze is juist eigenlijk nooit bang voor dingen op televisie. Al gooi ik wel altijd snel een theedoek over de laptop als ze binnenkomt rennen, aangezien ik erg graag series kijk waar er zo om het kwartier iemand wordt omgelegd of in elkaar geslagen.
‘O,’ zegt D.
Hij wijst naar een fel verlichtte M langs de snelweg.
‘We gaan niet naar de Mac,’ zeg ik.
‘Niemand wil ooit na een klus naar de Mac,’ zegt D.
‘En terecht,’ zeg ik. ‘De Mac is geen eten.’
‘Is dat in jullie huishouden een principe?’
‘Ik ben bang dat we in ons huishouden geen principes hebben.’

Toen ik zwanger was stond ik een keer met mijn dikke buik in de keuken iets idyllisch als cake te bakken met een bloemenschort aan, toen de man binnenkwam. Wat een emotioneel moment had kunnen zijn in de richting van ‘Kijk, daar staat de vrouw die mijn kind draagt in een bloemenschort een cake te bakken’ werd een ‘Wat ben jij nou aan het kijken?!’
‘Hè?’ zei ik.
‘Wat doe je!?’
‘O,’ zei ik. ‘Ik kijk Daredevil.’
Op tv was op dat moment iemand bezig om met een handboor in iemand anders hoofd te boren. De man schudde zijn hoofd en liep de keuken uit.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'

‘Ik denk dus dat ze haar kijkgedrag van mij heeft,’ zeg ik tegen mijn collega.
‘Tja,’ zegt hij. ‘Principes.’
Er komt weer een gele M voorbij.
‘Nou, hup dan,’ zeg ik.
We juichen.
Zo ben je een kind op een loopfiets, zo race je over A1.
Eigenlijk verandert er niks.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.