People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
Mama
Tommie
People
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
People
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Column: Importkinderen
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: Twee kindjes
People
Hanneke Hendrix: Kansarm
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Merci
People
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
People
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
People

Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'

Bekijk meer
(117/140)
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
140/140
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
139/140
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
138/140
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
137/140
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
136/140
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
135/140
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
134/140
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
133/140
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
132/140
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/140
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/140
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/140
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/140
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/140
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/140
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/140
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/140
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/140
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/140
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/140
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/140
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/140
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/140
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/140
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/140
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/140
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/140
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/140
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/140
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/140
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/140
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/140
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/140
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/140
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/140
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/140
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/140
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/140
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/140
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/140
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/140
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/140
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/140
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/140
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/140
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/140
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/140
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/140
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/140
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/140
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/140
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/140
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/140
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/140
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/140
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/140
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/140
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/140
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/140
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/140
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/140
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/140
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/140
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/140
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/140
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/140
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/140
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/140
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/140
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/140
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/140
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/140
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/140
Column: Importkinderen
67/140
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/140
Column: Het wordt beter
65/140
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/140
Column: Fucking mamafiets
63/140
Column: Ik ben een lafaard
62/140
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/140
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/140
Column: Krijsen om gebak
59/140
Column: Trauma's
58/140
Column: Twee kindjes
57/140
Column: Uit de hemel verschenen
56/140
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/140
Column: Het gangetje
54/140
Column: Daar word je hard van
53/140
Column: Dik maar gelukkig
52/140
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/140
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/140
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/140
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/140
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/140
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/140
Column: Lust ik niet!
45/140
Column: Van snurkenstein
44/140
Column: Liever een meisje
43/140
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/140
De uitgebluste moeder
41/140
Ouwe tang
40/140
De onderkin
39/140
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/140
De kinderverjaardag
37/140
Kotsen over de hoes
36/140
Blut
35/140
De leven
34/140
Moe
33/140
Fuck de symbiose
32/140
Met het broodmes spelen
31/140
Doorslapen
30/140
Een tweede adopteren
29/140
Tommie
28/140
Spijt
27/140
Geitenkaaslollytestikel
26/140
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/140
Kak
24/140
Koffie-tik in de boekenkast
23/140
De onschuldige gevangene
22/140
Trefbal
21/140
Rania
20/140
Billendoekjes en maïzena
19/140
Floep
18/140
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/140
Zo'n dag
16/140
Het schoolplein
15/140
Een sprongetje
14/140
Niets veranderd
13/140
De helm of niet de helm
12/140
Merci
11/140
Ziek kind
10/140
Op het consultatiebureau
9/140
De diva en de dronkenlap
8/140
Dag huis
7/140
Lekker genieten
6/140
Hondenravotplek
5/140
Mausoleum
4/140
Het universum der verloren objecten
3/140
Vriend K. op de koffie
2/140
Mag ik al bier?
1/140

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus tekende ze onlangs een nieuw contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze ook nog les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

02-7-2019 00:00
 

Ik zit bij de bloedbank te wachten tot ik aan de beurt ben. Het is druk. Alle stoelen zijn bezet en overal piepen machines en rennen verpleegkundigen. Naast me op het wachtbankje zit een meneer. Hij is mager, maar fier. Zo’n man van eind vijftig die zichzelf als “sportief” en een “doorzetter” zou omschrijven. Zo iemand die al veertig jaar op hetzelfde assurantiekantoor werkt en tegen zijn zoon zegt dat muziek maken iets voor een hobby is, ook al kan die jongen vreselijk goed trompetspelen en is trompetspelen het enige wat hij wil doen, altijd, de hele tijd. Ik weet niet of die man een zoon heeft, maar ik heb direct medelijden met de jongen.

Lees ook: Hanneke: 'De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'

De telefoon van de man gaat. Luid. Hij neemt op. Hij spreekt. Ook luid.
“Ja?
Nee.
Hoe laat ben je in Nijmegen?
Over een uur?”
De meneer kijkt op zijn horloge.
“Ai… Ja, nee, dat haal ik niet.
Ik zit bij de donorafdeling.
Ja.
Dó-nor-af-deling.
Ja.
Ja, in het ziekenhuis ja.
Ja…
Ik zit hier met een naald in mijn arm.”

Ik kijk op van mijn boek en kijk naar de meneer, naar zijn naaldvrije armen, naar hoe hij daar zit, vlak naast me op het smalle bankje. Hij is de volgende in de rij. Ik wil een wenkbrauw naar hem optrekken, maar hij kijkt niet naar me.
“Ja.
Hahaha.
Ja, je doet wat voor de mensheid.
Ja, dat duurt lang, ja.
Dus dat ga ik niet halen.
Nee.
Nee.
Maar dan regelt mijn vrouw dat wel.
Ja, zij rijdt je dan ook met de auto terug.
O.
Ja, je mag ook zelf terugrijden en dan rijdt zij mee naar Wageningen en daarna weer naar Nijmegen.
Ja, inderdaad.
Ik bel haar wel even.
Joe.
Joe.
Prima.”

De meneer hangt op en belt nu zelf. Ik wil nog steeds een wenkbrauw optillen, maar hij kijkt recht vooruit. Misschien zat hij wel in het leger. Weet ik veel.
“Ja, hoi, ja, zeg, die auto wordt over een uur afgeleverd.
Ja.
Ja.
Maar ik haal dat niet, want ik sta nog in de Jumbo.
Nee, en daarná moet ik naar de bloedbank.
Nee, ik heb een afspraak voor die donatie.
Nee, die kan ik niet afzeggen natuurlijk.
Natuurlijk niet.
Ze rekenen op me.
Nou, dat is toch niet zo erg, hij rijdt je naar Wageningen.
Twaalfhonderd euro ja.
Ik heb dat al overgemaakt.
Ja.
Ja.
Je moet de tank zelf tussendoor even opvullen.”
De man noemt tanken opvullen.
Maar misschien rijdt de auto wel op iets anders.
Op koolzaadolie.
Of op haar bloed.
Of haar ziel.
Weet ik veel.

“Ja.
Ja.
Ik ben nog niet in de bloedbank, hoezo?
Nee, dat zijn de kassa’s.
Joe.
Joe.
Tot straks.”

De man hangt op.
Hij kijkt niet naar me.
Een vrouw achter de balie roept mijn naam.
“Ik was eerder hier,” zegt de man tegen de vrouw.
“We volgen de tijd van het formulier. Mevrouw was eerst.”

De man zucht geërgerd. Ik trek een wenkbrauw op. De man heeft heel weinig mimiek. Hij kijkt me lang aan. Ik heb zin om iets te zeggen. Ik zeg niks. Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek in de stoel. Als ik halverwege mijn zak bloed ben en opkijk, zie ik de man lopen met een verbandje om zijn arm. Hij is al klaar. Hij loopt me met snelle, doch kordate tred voorbij. Rechtop, alsof hij iets of iemand, of God, heeft verslagen.

Lees meer: Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'

Ik kijk op de klok. Het is tien minuten sinds zijn telefoongesprek. Ik denk aan zijn vrouw die nu thuis zit te wachten op de persoon met de auto uit Wageningen en ik vraag me af wat hij gaat doen. Iets zegt me dat hij niet naar de Jumbo gaat. Iets zegt me dat hij stiekem naar de kelders van het ziekenhuis sluipt en dan stiekem op zijn trompet gaat spelen. Vol schaamte, vol gulzigheid, alsof het porno is. Of nog erger: een hobby waar je je beroep van had willen maken. Dat hij dan over een paar uur thuiskomt en hij die auto op de oprit ziet staan. Niet meer denkt aan zijn liegen en zijn stiekeme trompetspelen.
Niet meer. Nooit meer denkt daaraan.
Misschien nog heel even.
Een keertje.
Vlak voordat hij in slaap valt.
Maar daarna ook niet meer.

Hanneke is op het moment op zomervakantie. Je leest hier haar leukste eerder verschenen columns.

Lees hier meer van Hanneke Hendrix.


gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.