Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
Mama
Merci
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Ziek kind
Mama
Fuck de symbiose
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
Column: Fucking mamafiets
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Het gangetje
Mama
Een tweede adopteren
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People

Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'

Bekijk meer
(89/112)
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/112
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/112
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/112
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/112
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/112
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/112
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/112
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/112
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/112
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/112
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/112
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/112
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/112
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/112
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/112
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/112
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/112
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/112
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/112
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/112
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/112
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/112
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/112
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/112
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/112
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/112
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/112
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/112
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/112
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/112
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/112
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/112
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/112
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/112
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/112
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/112
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/112
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/112
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/112
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/112
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/112
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/112
Column: Importkinderen
70/112
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/112
Column: JA-HAAAAAAAA
68/112
Column: Het wordt beter
67/112
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/112
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/112
Column: Fucking mamafiets
64/112
Column: Ik ben een lafaard
63/112
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/112
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/112
Column: Krijsen om gebak
60/112
Column: Trauma's
59/112
Column: Twee kindjes
58/112
Column: Uit de hemel verschenen
57/112
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/112
Column: Het gangetje
55/112
Column: Daar word je hard van
54/112
Column: Dik maar gelukkig
53/112
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/112
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/112
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/112
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/112
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/112
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/112
Column: Lust ik niet!
46/112
Column: Van snurkenstein
45/112
Column: Liever een meisje
44/112
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/112
De uitgebluste moeder
42/112
Ouwe tang
41/112
De onderkin
40/112
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/112
De kinderverjaardag
38/112
Kotsen over de hoes
37/112
Blut
36/112
De leven
35/112
Moe
34/112
Fuck de symbiose
33/112
Met het broodmes spelen
32/112
Doorslapen
31/112
Een tweede adopteren
30/112
Tommie
29/112
Spijt
28/112
Geitenkaaslollytestikel
27/112
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/112
Kak
25/112
Koffie-tik in de boekenkast
24/112
De onschuldige gevangene
23/112
Trefbal
22/112
Rania
21/112
Billendoekjes en maïzena
20/112
Floep
19/112
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/112
Zo'n dag
17/112
Het schoolplein
16/112
Een sprongetje
15/112
Niets veranderd
14/112
De helm of niet de helm
13/112
Merci
12/112
Ziek kind
11/112
Op het consultatiebureau
10/112
De diva en de dronkenlap
9/112
Dag huis
8/112
Lekker genieten
7/112
Hondenravotplek
6/112
Mausoleum
5/112
Het universum der verloren objecten
4/112
Vriend K. op de koffie
3/112
Normaal
2/112
Mag ik al bier?
1/112

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

19-11-2018 20:00
 

De dochter en ik staan in de rij van de supermarkt, wat mijn dochter heel raar blijkt te vinden want ze is opgegroeid met de zelfscan. Gelukkig hebben we in het dorp nog een buurtsuper en een slager, waarvan ze de laatste – heel klassiek qua generatie op generatie – altijd uitbundig ‘Schijfje worst!’ noemt als we voorbijfietsen. De meneer in de rij naast ons heeft waterige ogen en draagt een waxjas die te groot is, ook al is de man zelf ook niet dun. Ik keek om omdat ik wilde weten wat er zo rook naar natte was die te lang in de wasmachine had gezeten.
De meneer dus.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn column nergens over gaan'

Hij legt teder een zak Euroshopper paprika chips op de band en kijkt treurig voor zich uit terwijl hij wacht tot hij aan de beurt is.
Als ik nog de boodschappen aan het inpakken ben, loopt hij ons voorbij naar buiten toe. Terwijl hij loopt trekt hij de zak open en begint hij te eten. Misschien houdt dat hem van de gedachte af dat zijn jas stinkt of dat zijn vrouw dood is. De vrouw die zo lekker kon koken of waarbij de was altijd rook naar wind en zon. Ik geef de dochter een kus. Eenmaal buiten hef ik haar met veel karategeluiden in het kinderzitje. Ze wordt zo groot.

We fietsen door een verlaten winkelstraat en voor ons uit holt luid kwakend een mannetjeseend. Hij lijkt in paniek. Alsof hij iets zoekt. Of iemand. Een vijver. Een vrouwtje. En terwijl hij zo door de eindeloze winkelstraat snelt, eet hij toch nog haastig de etensresten die hij tegenkomt. Gulzig. Alsof zijn leven ervan afhangt.
‘Eendje!’ roept de dochter blij.
Ik denk aan hoe ik de eend zou vangen en ’t beest naar een vijver zou brengen en hoe blij die eend zou worden van deze daad. Hoe gelukkig ’ie zou zijn. We slaan een hoek om. Zijn gekwaak klinkt nog twee hoeken verder.
Ik keer me niet om.
Ik ben geen held.

Op het midden van de brug kijken we naar de boten onder ons. Tijdens het fietsen heb ik de dingen die in mijn jaszak zitten talloze keren door mijn handen laten gaan. De dingen die gaandeweg de week overal vanaf geflikkerd zijn, en geloof me: bij mij valt zo gaandeweg de week alles wat ik aanraak uit elkaar. De schroeven en bouten van mijn fiets, een veer uit een balpen, een haarklem en een spijker en een houtje, een piefje hier, een nibbeltje daar. Ik hecht me snel aan dingen, dus gedurende de week steek ik alles dat valt in mijn zak.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'

Er staat een straffe wind en de dochter zingt.
In mijn zak rinkelen de dingen die uit elkaar vielen.
Een voor een laat ik ze vallen en ik stel me minuscule plonsjes in het Waal-water voor.
Als alles onder ons is verdwenen, klop ik mijn koude handen uit.
‘Gauw naar huis,’ zeg ik. ‘Voordat iemand denkt dat we gaan springen.’
De dochter roept van ‘Jaaaaa! Fietseeeee!’
Met een montere tred fietsen we naar huis.
Zonder gekwaak.
Zonder zak chips.
Zonder kapotte dingen.
Gewoon met z’n tweeën in het donker.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.