People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De onschuldige gevangene
People
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Blut
People
Hanneke Hendrix: Kansarm
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Ziek kind
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Ouwe tang
Mama
Column: Het gangetje
Mama
Merci
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
Mama
Column: Importkinderen
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Column: Twee kindjes
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Mama
Mausoleum
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People

Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'

Bekijk meer
(89/92)
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/92
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/92
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/92
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/92
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/92
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/92
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/92
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/92
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/92
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/92
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/92
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/92
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/92
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/92
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/92
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/92
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/92
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/92
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/92
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/92
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/92
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/92
Column: Importkinderen
70/92
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/92
Column: JA-HAAAAAAAA
68/92
Column: Het wordt beter
67/92
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/92
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/92
Column: Fucking mamafiets
64/92
Column: Ik ben een lafaard
63/92
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/92
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/92
Column: Krijsen om gebak
60/92
Column: Trauma's
59/92
Column: Twee kindjes
58/92
Column: Uit de hemel verschenen
57/92
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/92
Column: Het gangetje
55/92
Column: Daar word je hard van
54/92
Column: Dik maar gelukkig
53/92
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/92
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/92
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/92
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/92
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/92
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/92
Column: Lust ik niet!
46/92
Column: Van snurkenstein
45/92
Column: Liever een meisje
44/92
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/92
De uitgebluste moeder
42/92
Ouwe tang
41/92
De onderkin
40/92
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/92
De kinderverjaardag
38/92
Kotsen over de hoes
37/92
Blut
36/92
De leven
35/92
Moe
34/92
Fuck de symbiose
33/92
Met het broodmes spelen
32/92
Doorslapen
31/92
Een tweede adopteren
30/92
Tommie
29/92
Spijt
28/92
Geitenkaaslollytestikel
27/92
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/92
Kak
25/92
Koffie-tik in de boekenkast
24/92
De onschuldige gevangene
23/92
Trefbal
22/92
Rania
21/92
Billendoekjes en maïzena
20/92
Floep
19/92
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/92
Zo'n dag
17/92
Het schoolplein
16/92
Een sprongetje
15/92
Niets veranderd
14/92
De helm of niet de helm
13/92
Merci
12/92
Ziek kind
11/92
Op het consultatiebureau
10/92
De diva en de dronkenlap
9/92
Dag huis
8/92
Lekker genieten
7/92
Hondenravotplek
6/92
Mausoleum
5/92
Het universum der verloren objecten
4/92
Vriend K. op de koffie
3/92
Normaal
2/92
Mag ik al bier?
1/92

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

19-11-2018 20:00
 

De dochter en ik staan in de rij van de supermarkt, wat mijn dochter heel raar blijkt te vinden want ze is opgegroeid met de zelfscan. Gelukkig hebben we in het dorp nog een buurtsuper en een slager, waarvan ze de laatste – heel klassiek qua generatie op generatie – altijd uitbundig ‘Schijfje worst!’ noemt als we voorbijfietsen. De meneer in de rij naast ons heeft waterige ogen en draagt een waxjas die te groot is, ook al is de man zelf ook niet dun. Ik keek om omdat ik wilde weten wat er zo rook naar natte was die te lang in de wasmachine had gezeten.
De meneer dus.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn column nergens over gaan'

Hij legt teder een zak Euroshopper paprika chips op de band en kijkt treurig voor zich uit terwijl hij wacht tot hij aan de beurt is.
Als ik nog de boodschappen aan het inpakken ben, loopt hij ons voorbij naar buiten toe. Terwijl hij loopt trekt hij de zak open en begint hij te eten. Misschien houdt dat hem van de gedachte af dat zijn jas stinkt of dat zijn vrouw dood is. De vrouw die zo lekker kon koken of waarbij de was altijd rook naar wind en zon. Ik geef de dochter een kus. Eenmaal buiten hef ik haar met veel karategeluiden in het kinderzitje. Ze wordt zo groot.

We fietsen door een verlaten winkelstraat en voor ons uit holt luid kwakend een mannetjeseend. Hij lijkt in paniek. Alsof hij iets zoekt. Of iemand. Een vijver. Een vrouwtje. En terwijl hij zo door de eindeloze winkelstraat snelt, eet hij toch nog haastig de etensresten die hij tegenkomt. Gulzig. Alsof zijn leven ervan afhangt.
‘Eendje!’ roept de dochter blij.
Ik denk aan hoe ik de eend zou vangen en ’t beest naar een vijver zou brengen en hoe blij die eend zou worden van deze daad. Hoe gelukkig ’ie zou zijn. We slaan een hoek om. Zijn gekwaak klinkt nog twee hoeken verder.
Ik keer me niet om.
Ik ben geen held.

Op het midden van de brug kijken we naar de boten onder ons. Tijdens het fietsen heb ik de dingen die in mijn jaszak zitten talloze keren door mijn handen laten gaan. De dingen die gaandeweg de week overal vanaf geflikkerd zijn, en geloof me: bij mij valt zo gaandeweg de week alles wat ik aanraak uit elkaar. De schroeven en bouten van mijn fiets, een veer uit een balpen, een haarklem en een spijker en een houtje, een piefje hier, een nibbeltje daar. Ik hecht me snel aan dingen, dus gedurende de week steek ik alles dat valt in mijn zak.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'

Er staat een straffe wind en de dochter zingt.
In mijn zak rinkelen de dingen die uit elkaar vielen.
Een voor een laat ik ze vallen en ik stel me minuscule plonsjes in het Waal-water voor.
Als alles onder ons is verdwenen, klop ik mijn koude handen uit.
‘Gauw naar huis,’ zeg ik. ‘Voordat iemand denkt dat we gaan springen.’
De dochter roept van ‘Jaaaaa! Fietseeeee!’
Met een montere tred fietsen we naar huis.
Zonder gekwaak.
Zonder zak chips.
Zonder kapotte dingen.
Gewoon met z’n tweeën in het donker.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.