Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Fuck de symbiose
People
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
People
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
Mama
Ziek kind
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
Mama
Column: Trauma's
Mama
Column: Fucking mamafiets
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Trefbal
Mama
Column: Het gangetje
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People

Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'

Bekijk meer
(94/113)
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/113
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/113
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/113
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/113
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/113
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/113
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/113
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/113
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/113
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/113
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/113
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/113
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/113
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/113
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/113
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/113
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/113
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/113
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/113
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/113
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/113
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/113
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/113
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/113
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/113
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/113
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/113
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/113
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/113
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/113
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/113
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/113
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/113
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/113
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/113
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/113
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/113
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/113
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/113
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/113
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/113
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/113
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/113
Column: Importkinderen
70/113
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/113
Column: JA-HAAAAAAAA
68/113
Column: Het wordt beter
67/113
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/113
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/113
Column: Fucking mamafiets
64/113
Column: Ik ben een lafaard
63/113
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/113
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/113
Column: Krijsen om gebak
60/113
Column: Trauma's
59/113
Column: Twee kindjes
58/113
Column: Uit de hemel verschenen
57/113
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/113
Column: Het gangetje
55/113
Column: Daar word je hard van
54/113
Column: Dik maar gelukkig
53/113
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/113
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/113
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/113
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/113
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/113
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/113
Column: Lust ik niet!
46/113
Column: Van snurkenstein
45/113
Column: Liever een meisje
44/113
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/113
De uitgebluste moeder
42/113
Ouwe tang
41/113
De onderkin
40/113
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/113
De kinderverjaardag
38/113
Kotsen over de hoes
37/113
Blut
36/113
De leven
35/113
Moe
34/113
Fuck de symbiose
33/113
Met het broodmes spelen
32/113
Doorslapen
31/113
Een tweede adopteren
30/113
Tommie
29/113
Spijt
28/113
Geitenkaaslollytestikel
27/113
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/113
Kak
25/113
Koffie-tik in de boekenkast
24/113
De onschuldige gevangene
23/113
Trefbal
22/113
Rania
21/113
Billendoekjes en maïzena
20/113
Floep
19/113
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/113
Zo'n dag
17/113
Het schoolplein
16/113
Een sprongetje
15/113
Niets veranderd
14/113
De helm of niet de helm
13/113
Merci
12/113
Ziek kind
11/113
Op het consultatiebureau
10/113
De diva en de dronkenlap
9/113
Dag huis
8/113
Lekker genieten
7/113
Hondenravotplek
6/113
Mausoleum
5/113
Het universum der verloren objecten
4/113
Vriend K. op de koffie
3/113
Normaal
2/113
Mag ik al bier?
1/113

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

24-12-2018 20:00
 

De meneer speelt in het donker en in de kou voor de schuifdeuren van de Albert Heijn in het dorp verderop een zeer valsige versie van Careless Wisper op de accordeon. De dochter wijst. In mijn portemonnee zit niets, alleen een pas van de gezamenlijke huisrekening. Ik vraag me altijd af hoe ik zo ontzettend veel uur in de week werk en toch nog steeds maar negen euro saldo heb. Ik denk niet dat de muzikant het op prijs stelt als ik dat even kom uitleggen. Hij speelt lustig verder. I’m never gonna dance again.

Lees meer: Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'

De dochter houdt van accordeons. Laatst trok ze een duimstok uiteen en riep ze heel blij: ‘Accordeon!’ Dat daarna de duimstok brak vond ik niet erg. Ik heb ergens gelezen dat je muzikale ambities zo min mogelijk in de kiem moet smoren, dus als een duimstok een accordeon is, is het ook een accordeon. Pas stal ze van een vriend van ons een percussie-instrument waarmee je jingle bells kunt maken. Het was überhaupt een godswonder dat ik het niet eerder had gemerkt: dat ze hem stal, met de klereherrie die dat ding maakt. Anderzijds is het ook niet zo gek, daar tussen sinterklaas en oud en nieuw werkelijk alle audio wordt gelardeerd met obligate jinge bells-geluidseffecten. Misschien is het als stank: na een tijd eraan blootgesteld te worden, ruik je het gewoon niet meer.
Toen ik de vriend belde om te vertellen dat de dochter de kleptomanische trekjes van de familie Hendrix had geërfd zelfs zonder dronken te zijn, zei hij: ‘O god, hou dat vreselijke ding alsjeblieft.’

En begrijp me niet verkeerd: ik hou van kerst. Maar dan wel van het ‘saus-in-mijn-haar-want-alles-is-ontploft-in-keuken-kerst’ en van het soort kerst waar een straatmuzikant Careless Wisper op repeat speelt, waarschijnlijk omdat hij Last Christmas niet in zijn repertoire heeft en dit het dichtst in de buurt komt.

Ik zet de fiets in het rek. De dochter is wars van of een mens vies of eng is, en dat vind ik iets om af te leren, maar het ontroert me ook. Op Netflix wil ze steeds opnieuw een film kijken die ze ‘De Donkerrrrr’ noemt, waarin Angela het Kindeke Jesu steelt en alleen in de nacht langs een blinde accordeonist moet lopen. Verrukt is mijn dochter dan, soms komt ze me zelfs in de keuken halen omdat ze het zo fantastisch vindt. Een duimstok of een vieze man: het maakt haar allemaal niets uit, want een accordeon is een accordeon.

En zo is het maar net.
Ik kan nog veel van de dochter leren.

Langs ons heen schieten mensen de kou in en uit. Geluidloos, alleen de swoesj van de schuifdeur. Met de dochter op mijn arm sta ik even te kijken, veilig in het donker op een afstandje. Ik stel me voor dat we naast ’m gaan staan. En zouden gaan zingen, de hele avond lang, tot de rolluiken naar beneden gaan, en de laatste te late klant vloekend weer op de fiets stapt.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'

We lopen naar binnen, zonder wat te geven.
Guilty feet have got no rhythm.
Tot zo ver de kerstgedachte.
Ergens probeert de kosmos me iets te vertellen, maar ik krijg er maar geen vinger achter.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.