Mama
Kotsen over de hoes
People
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
People
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
Mama
Dag huis
People
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
Mama
Column: Krijsen om gebak
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Trefbal
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
People

Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'

Bekijk meer
(103/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

08-4-2019 20:00
 

Dit weekend was ik op een kinderfeestje. Ik zat met vriendin F. in een luie stoel gepropt, thee te drinken en ook naar alles om ons heen te kijken. Verderop zat M. plastic kogels te ontwijken die door een stel kinderen uit een piratenschip werden afgeschoten, E. zat op een kindertafeltje en T. liep rond, ik weet niet wat te doen. We noemen onszelf De Dames, en we zijn al bijna twintig jaar vriendinnen, van toen we allemaal in Barcelona studeerden. Toen je nog peseta’s had, iedereen nog rookte, internet met een handlier moest aanzwengelen en je een telefooncel opzocht als je naar huis wilde bellen.

Lees ook: Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

En ik zat daar zo, en ik keek naar mijn vriendinnen tussen de schreeuwende peuters en kleuters, toen ik het ineens besefte: het is begonnen, ik ben nu in de leeftijdscategorie gekomen dat ik weer naar kinderfeestjes ga, maar aan de andere kant van de groene heuvels sta. Aan de kant van de mondvegende, nee-zeggende volwassenen.
'Het is begonnen,' fluisterde ik tegen T., die voorbij rende, op zoek naar iets. Of iemand. 'We zijn definitief naar de andere kant gegleden.'
'Ja,' pufte T. 'Wie had dat twintig jaar geleden gedacht?'
'Dan hadden we rond deze tijd wel ergens een fles wijn leeg,' riep E. vanaf haar kindertafel.

Ik heb kinderen in groepsverband wel eens vergeleken met The Birds. En hoewel de kinderen van gisteren allemaal nette welopgevoede kinderen zijn, kreeg ik het toch weer benauwd. Ik krijg altijd het gevoel dat het iets over mij zegt, als ik kijk naar mensen die hun kinderen optillen en aan de broek ruiken, die hun partner mama of papa noemen als ze praten met hun kind. En begrijp me niet verkeerd: ik doe die dingen ook allemaal zonder erbij na te denken. Maar nu ik er zelf eentje heb, lijkt het alsof ik er iets constructiefs van moet vinden: van hoe je opvoedt, hoe je met je geliefde omgaat, hoe en of je je kinderen straft, hoe vroeg of laat ze naar bed gaan, wat ze moeten eten en wat niet en hoe streng je in dat alles bent. Van of je wel of niet zelf taart moet bakken en of je wel of geen lijst met cadeaus mag opstellen alvorens zo’n feestje.

En ik weet het niet. Ik weet niet hoe ik alles wil, of ik dit eigenlijk wel kan. Misschien dat ik altijd dacht dat er een moment komt dat je ouder wordt en dat je dan wijs bent, en dat je het dan weet, maar de laatste jaren besef ik steeds meer dat iedereen maar gewoon wat doet. Dat mijn ouders zijn zoals ik: mensen die een categorie ingleden en daar geroeid hebben met de riemen die ze hadden. En ik weet niet wat het zei over mij, terwijl ik daar zo zat, dicht tegen F. aan in de luie stoel, terwijl ik mijn ouderschap probeerde te evalueren.

Totdat F. ineens 'En nu allemaal naar bed!' met luide stem door de kamer riep.
F. is een basisschoollerares met een hekel aan kleuters.
De kleuters leken allemaal tegelijk te bevriezen, keken met grote ogen verschrikt op. Naar bed, dat is serious shit bij kleine kinderen. Daar maak je geen grapjes over.
'Grapje,' gniffelde ze.
De kleuters en peuters gingen een beetje beduusd weer verder met hun ballonnen, plastic kanonskogels en hobbelpaarden.
Een moeder schudde haar hoofd.
'Party,' zei F. en hield haar mok thee omhoog.
We lachten, thee gutste over de randen van de mokken.
De rest van de kamer gniffelde beleefd wat mee.

Lees ook: Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'

Ik ben altijd zo blij dat De Dames De Dames zijn. Dat ik ze heb en dat ik niet deze categorie ben ingegleden terwijl ik omringd ben met saaie stellen die François en Marieke heten, waarvan François dan een slechtzittende, net niet hippe blouse draagt die Marieke heeft uitgezocht en waar Marieke vertelt over Sonja Bakker d’r eierkoeken zoals ze vroeger over haar scharrels sprak.
Ik ben dan wel met mijn eeuwige twijfels en cynisme een heel andere categorie ingegleden, maar ik ben gelukkig niet alleen.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.