Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
Mama
Dag huis
People
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Een sprongetje
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Kotsen over de hoes
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
De uitgebluste moeder
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
People

Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'

Bekijk meer
(111/124)
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
124/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
123/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
122/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
121/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
120/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
119/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/124
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/124
Column: Importkinderen
70/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/124
Column: JA-HAAAAAAAA
68/124
Column: Het wordt beter
67/124
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

08-4-2019 20:00
 

Dit weekend was ik op een kinderfeestje. Ik zat met vriendin F. in een luie stoel gepropt, thee te drinken en ook naar alles om ons heen te kijken. Verderop zat M. plastic kogels te ontwijken die door een stel kinderen uit een piratenschip werden afgeschoten, E. zat op een kindertafeltje en T. liep rond, ik weet niet wat te doen. We noemen onszelf De Dames, en we zijn al bijna twintig jaar vriendinnen, van toen we allemaal in Barcelona studeerden. Toen je nog peseta’s had, iedereen nog rookte, internet met een handlier moest aanzwengelen en je een telefooncel opzocht als je naar huis wilde bellen.

Lees ook: Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

En ik zat daar zo, en ik keek naar mijn vriendinnen tussen de schreeuwende peuters en kleuters, toen ik het ineens besefte: het is begonnen, ik ben nu in de leeftijdscategorie gekomen dat ik weer naar kinderfeestjes ga, maar aan de andere kant van de groene heuvels sta. Aan de kant van de mondvegende, nee-zeggende volwassenen.
'Het is begonnen,' fluisterde ik tegen T., die voorbij rende, op zoek naar iets. Of iemand. 'We zijn definitief naar de andere kant gegleden.'
'Ja,' pufte T. 'Wie had dat twintig jaar geleden gedacht?'
'Dan hadden we rond deze tijd wel ergens een fles wijn leeg,' riep E. vanaf haar kindertafel.

Ik heb kinderen in groepsverband wel eens vergeleken met The Birds. En hoewel de kinderen van gisteren allemaal nette welopgevoede kinderen zijn, kreeg ik het toch weer benauwd. Ik krijg altijd het gevoel dat het iets over mij zegt, als ik kijk naar mensen die hun kinderen optillen en aan de broek ruiken, die hun partner mama of papa noemen als ze praten met hun kind. En begrijp me niet verkeerd: ik doe die dingen ook allemaal zonder erbij na te denken. Maar nu ik er zelf eentje heb, lijkt het alsof ik er iets constructiefs van moet vinden: van hoe je opvoedt, hoe je met je geliefde omgaat, hoe en of je je kinderen straft, hoe vroeg of laat ze naar bed gaan, wat ze moeten eten en wat niet en hoe streng je in dat alles bent. Van of je wel of niet zelf taart moet bakken en of je wel of geen lijst met cadeaus mag opstellen alvorens zo’n feestje.

En ik weet het niet. Ik weet niet hoe ik alles wil, of ik dit eigenlijk wel kan. Misschien dat ik altijd dacht dat er een moment komt dat je ouder wordt en dat je dan wijs bent, en dat je het dan weet, maar de laatste jaren besef ik steeds meer dat iedereen maar gewoon wat doet. Dat mijn ouders zijn zoals ik: mensen die een categorie ingleden en daar geroeid hebben met de riemen die ze hadden. En ik weet niet wat het zei over mij, terwijl ik daar zo zat, dicht tegen F. aan in de luie stoel, terwijl ik mijn ouderschap probeerde te evalueren.

Totdat F. ineens 'En nu allemaal naar bed!' met luide stem door de kamer riep.
F. is een basisschoollerares met een hekel aan kleuters.
De kleuters leken allemaal tegelijk te bevriezen, keken met grote ogen verschrikt op. Naar bed, dat is serious shit bij kleine kinderen. Daar maak je geen grapjes over.
'Grapje,' gniffelde ze.
De kleuters en peuters gingen een beetje beduusd weer verder met hun ballonnen, plastic kanonskogels en hobbelpaarden.
Een moeder schudde haar hoofd.
'Party,' zei F. en hield haar mok thee omhoog.
We lachten, thee gutste over de randen van de mokken.
De rest van de kamer gniffelde beleefd wat mee.

Lees ook: Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'

Ik ben altijd zo blij dat De Dames De Dames zijn. Dat ik ze heb en dat ik niet deze categorie ben ingegleden terwijl ik omringd ben met saaie stellen die François en Marieke heten, waarvan François dan een slechtzittende, net niet hippe blouse draagt die Marieke heeft uitgezocht en waar Marieke vertelt over Sonja Bakker d’r eierkoeken zoals ze vroeger over haar scharrels sprak.
Ik ben dan wel met mijn eeuwige twijfels en cynisme een heel andere categorie ingegleden, maar ik ben gelukkig niet alleen.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.