People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
De uitgebluste moeder
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: Twee kindjes
Mama
Column: Lust ik niet!
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Rania
People
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
Mama
Merci
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
Normaal
Mama
Blut
Mama
Een tweede adopteren
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
Mama
Floep
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Column: Het gangetje
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People

Hanneke Hendrix: Iets met een banaan

Bekijk meer
(78/102)
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/102
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/102
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/102
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/102
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/102
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/102
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/102
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/102
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/102
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/102
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/102
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/102
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/102
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/102
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/102
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/102
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/102
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/102
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/102
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/102
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/102
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/102
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/102
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/102
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/102
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/102
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/102
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/102
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/102
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/102
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/102
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/102
Column: Importkinderen
70/102
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/102
Column: JA-HAAAAAAAA
68/102
Column: Het wordt beter
67/102
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/102
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/102
Column: Fucking mamafiets
64/102
Column: Ik ben een lafaard
63/102
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/102
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/102
Column: Krijsen om gebak
60/102
Column: Trauma's
59/102
Column: Twee kindjes
58/102
Column: Uit de hemel verschenen
57/102
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/102
Column: Het gangetje
55/102
Column: Daar word je hard van
54/102
Column: Dik maar gelukkig
53/102
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/102
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/102
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/102
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/102
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/102
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/102
Column: Lust ik niet!
46/102
Column: Van snurkenstein
45/102
Column: Liever een meisje
44/102
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/102
De uitgebluste moeder
42/102
Ouwe tang
41/102
De onderkin
40/102
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/102
De kinderverjaardag
38/102
Kotsen over de hoes
37/102
Blut
36/102
De leven
35/102
Moe
34/102
Fuck de symbiose
33/102
Met het broodmes spelen
32/102
Doorslapen
31/102
Een tweede adopteren
30/102
Tommie
29/102
Spijt
28/102
Geitenkaaslollytestikel
27/102
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/102
Kak
25/102
Koffie-tik in de boekenkast
24/102
De onschuldige gevangene
23/102
Trefbal
22/102
Rania
21/102
Billendoekjes en maïzena
20/102
Floep
19/102
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/102
Zo'n dag
17/102
Het schoolplein
16/102
Een sprongetje
15/102
Niets veranderd
14/102
De helm of niet de helm
13/102
Merci
12/102
Ziek kind
11/102
Op het consultatiebureau
10/102
De diva en de dronkenlap
9/102
Dag huis
8/102
Lekker genieten
7/102
Hondenravotplek
6/102
Mausoleum
5/102
Het universum der verloren objecten
4/102
Vriend K. op de koffie
3/102
Normaal
2/102
Mag ik al bier?
1/102

Hanneke Hendrix woont in Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

03-9-2018 22:00
 

‘En toen heeft ’ie van half acht tot middernacht aan één stuk gehuild,’ zegt J. ‘En hij huilt nooit.’
‘Zetpil gegeven?’
‘Ja, maar dat hielp niks.’
‘Hoe werd ’ie ’s ochtends wakker?’
‘Moe.’
‘Ja, dat zal ook wel.’
‘Ik moest er gewoon zelf van huilen.’

Lees ook: Hanneke Hendrix: Kansarm

Je komt er bij kleintjes meestal niet achter wat er aan de hand is. Ooit, lang lang geleden zo lijkt het, leerden we de dochter slapen. Of ja, probeerden we eens wat. We klooiden wat aan. We zaten met de visite aan de eettafel en door de babyfoon klonk gehuil.
De man en ik keken op de klok.
Nog tien minuten wachten.
‘Ja, maar wat als ze nou fysiek contact wil?’ vroeg de dame van ons bezoek.
Tegelijk hieven de man en ik onze handen op.
‘Daar gaan we nooit, maar dan ook nooit, achter komen,’ zei de man.
De dame van het bezoek schudde haar hoofd. Ze had toen zelf nog geen kinderen, alleen een opleiding. Ik denk niet dat ze nu nog zoiets zou zeggen.
Gek genoeg heb ik veel gehad aan onze constatering: we komen er waarschijnlijk nooit achter wat er is. Achter sommige dingen kom je nooit. Nooit echt. Het blijft giswerk.

‘Supernaar,’ zeg ik. ‘Hou maar goed in de gaten.’
‘Ja,’ zegt J.
‘Ik vond het een opluchting toen de dochter eenmaal een beetje kon praten,’ zeg ik. ‘Ik vond haar een keer dikke tranen huilend op de keukenvloer. Zonder dat ik erbij nadacht, verwachtte ik iets als een trauma, of pijn, of depressie. Gewoon: leed. Ze had echt verdriet. Dus ik pakte haar op, knuffelde haar en vroeg wat er was, schreeuwde ze op de toppen van haar kunnen, knuistjes in de lucht: “Banaaaneeeee!”’
Het is even stil.
‘Bleek dat ze gewoon een banaan wilde.’
‘Een banaan,’ zegt J.’
‘Een banaan,’ zeg ik. ‘Niks existentiële crisis. Echt heel handig, dat praten. Ze werd de afgelopen nachten steeds een keer wakker. Dan liep ik haar kamer op en dan zei ze: “eng” of “water” of “pijn”. Bij “pijn” wijst ze ook nog eens, waar ze dan pijn heeft. “Pijne tene.” Bleken haar schoenen te klein.’
‘Slechte ouders,’ zegt J.
‘Juist,’ zeg ik stoïcijns. ‘En de banaan blijft favoriet. Pas liep ze de keuken in. Stak ze haar buik vooruit, wees ze naar de fruitschaal, daarna naar haar buik en zong ze: “Buike, banane.” O, en gisteren was Bruce Willis op televisie. Wees ze naar hem en zei ze: “Mooie romper.” Kijk. Een voorliefde voor shirtjes die net uit een ontploffing komen. Altijd handig om te weten.’

‘En huilt ze nou ook veel minder?’
Ik twijfel.
‘Nee. Ze huilt eigenlijk evenveel.’
‘O,’ zegt J.
‘Ja,’ zeg ik verfrommeld. ‘Ze huilt eigenlijk evenveel. Ik weet alleen nu wat er is.’
Ik ben even stil.
‘Meestal,’ zeg ik. ‘De helft van de tijd.’
‘En de andere helft van de tijd?’ zegt J.
‘Komen we er nooit achter,’ zeg ik zuchtend.
We hangen op.

Lees ook: Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek

Misschien blijft dat wel een heel leven zo. Dat je er de helft van de tijd nooit achter komt wat er is. Waarom je iets voelt en wat je nu wil in het leven. Het begint bij bananen en eindigt in wel of geen koophuis, wel of geen carrièreswitch. We komen er toch nooit écht achter of iets het juiste is, of wat er nou écht aan de hand is.
En dat is een hele geruststelling.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.