People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
Mama
Ziek kind
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
People
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Van snurkenstein
People
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
Mama
Column: Importkinderen
People
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Dik maar gelukkig
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Ouwe tang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
People

Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'

Bekijk meer
(117/125)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
125/125
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
124/125
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
123/125
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
122/125
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
121/125
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
120/125
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
119/125
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
118/125
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
117/125
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
116/125
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
115/125
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
114/125
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
113/125
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
112/125
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
111/125
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
110/125
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
109/125
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
108/125
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
107/125
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
106/125
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
105/125
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
104/125
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
103/125
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
102/125
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
101/125
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
100/125
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
99/125
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
98/125
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
97/125
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
96/125
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
95/125
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
94/125
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
93/125
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
92/125
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
91/125
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
90/125
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
89/125
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
88/125
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
87/125
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/125
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/125
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/125
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/125
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/125
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/125
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/125
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/125
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/125
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/125
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/125
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/125
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/125
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/125
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/125
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/125
Column: Importkinderen
70/125
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/125
Column: JA-HAAAAAAAA
68/125
Column: Het wordt beter
67/125
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/125
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/125
Column: Fucking mamafiets
64/125
Column: Ik ben een lafaard
63/125
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/125
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/125
Column: Krijsen om gebak
60/125
Column: Trauma's
59/125
Column: Twee kindjes
58/125
Column: Uit de hemel verschenen
57/125
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/125
Column: Het gangetje
55/125
Column: Daar word je hard van
54/125
Column: Dik maar gelukkig
53/125
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/125
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/125
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/125
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/125
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/125
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/125
Column: Lust ik niet!
46/125
Column: Van snurkenstein
45/125
Column: Liever een meisje
44/125
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/125
De uitgebluste moeder
42/125
Ouwe tang
41/125
De onderkin
40/125
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/125
De kinderverjaardag
38/125
Kotsen over de hoes
37/125
Blut
36/125
De leven
35/125
Moe
34/125
Fuck de symbiose
33/125
Met het broodmes spelen
32/125
Doorslapen
31/125
Een tweede adopteren
30/125
Tommie
29/125
Spijt
28/125
Geitenkaaslollytestikel
27/125
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/125
Kak
25/125
Koffie-tik in de boekenkast
24/125
De onschuldige gevangene
23/125
Trefbal
22/125
Rania
21/125
Billendoekjes en maïzena
20/125
Floep
19/125
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/125
Zo'n dag
17/125
Het schoolplein
16/125
Een sprongetje
15/125
Niets veranderd
14/125
De helm of niet de helm
13/125
Merci
12/125
Ziek kind
11/125
Op het consultatiebureau
10/125
De diva en de dronkenlap
9/125
Dag huis
8/125
Lekker genieten
7/125
Hondenravotplek
6/125
Mausoleum
5/125
Het universum der verloren objecten
4/125
Vriend K. op de koffie
3/125
Normaal
2/125
Mag ik al bier?
1/125

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus tekende ze onlangs een nieuw contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze ook nog les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

03-6-2019 20:00
 

Na een half jaar al in een gewoon kinderbed zonder spijlen te slapen heeft de dochter zich ineens gerealiseerd dat ze ook gewoon uit bed kan stappen als ze daar zin in heeft. Ik kwam daarachter toen ik midden in de nacht wakker werd van een klef kinderhandje dat op mijn wang werd gelegd, waarna een kinderstinkadempje fluisterde: 'Mama. Mama. Ogen open.'

Ik begon een vermoeden te krijgen dat het Grote Spoken In De Nacht eraan zat te komen toen we haar twee weken terug ’s ochtends diep in slaap netjes onder de dekens aantroffen, met naast haar in bed een houten boot, zeven dikke prentenboeken en De Buitenstaander van Stephen King (gelukkig zonder plaatjes). De nacht daarna stond ze naast mijn bed.

Lees ook: Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'

Vorige week hoorde ik om half vier ’s nachts het kinderhekje opengaan (die kindersluiting krijgt ze dus open!) en voetjes de trap af petsen, snapten we haar een nacht later slepend met twee stoelen op de overloop boven en de man trof haar eerder deze week om tien uur ’s avonds ineens stilletjes gniffelend onder de eettafel. Hij wist niet hoe lang ze daar al had gezeten. Misschien drie minuten, misschien wel een uur. Ze is klaarblijkelijk erg goed in het geluidloos openmaken van deuren en hekjes. Iets dat vast in een later stadium in haar leven van pas gaat komen, al kan ik nu niet echt iets niet-crimineels verzinnen waarbij zo’n vaardigheid écht handig is.

Ik kan mezelf nog goed herinneren dat ik zelf als kind door het huis spookte, terwijl mijn ouders in de woonkamer televisie zaten te kijken. Een van de helderste herinneringen is dat ik dacht dat ik niet te zien was als ik de keukendeur tegen de al geopende koelkastdeur aantrok, zodat ik ongestoord appelsap uit het pak kon drinken. Ik zat nog niet op de kleuterschool en het was een zomerdag, want iedereen zat buiten. Mijn vader plukte me zonder veel woorden uit de koelkast en stopte me weer in bed. Ik weet nog dat ik toen in bed concludeerde dat deuren tegen elkaar openzetten voor een volgende keer geen nauwsluitend plan was om illegaal appelsap te kunnen drinken.

Maar goed: het is nu dus elke avond bal. Gisteravond was de man uit werken en lag ik geheel naar tevredenheid languit op de bank voor de televisie met een fles cava in de elleboog.
‘Ik hoor jou gewoon, hè,’ zei ik, toen ik haar een tweede keer uit de logeerkamer moest plukken. ‘Ik heb de deur beneden open, dus het is helemaal niet slim om op het logeerbed te gaan spingen.’
‘O,’ zei ze. ‘Maar ik wil niet slapen. Ik wil beneden. Mag ik naar beneden? Glaasje water drinken?’
Weer die handjes op mijn wangen. Weer die Manga-oogjes.

Lees ook: Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'

Nu ja. Dus toen heb ik geheel opvoedkundig onverantwoord de dochter mee naar beneden genomen. En zaten we samen op de bank onder een dekentje reclames te kijken. Ik met een glas bubbels, de dochter met een glaasje water. Dat zetten ze nou nooit in van de opvoedkundige boeken: hoe ontzettend gezellig het is om iets te doen dat niet mag. Om níet consequent te zijn, om de kantjes er vanaf te lopen als ouder. Nu maar hopen dat ze geen crimineel wordt door mijn gedrag. Al zou ze het qua natuurtalent-deuren-en-hekken-open-maken heel erg goed doen als kluiskraker. Dat dan weer wel.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.