Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
Mama
Column: Importkinderen
People
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: Fucking mamafiets
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
Mama
Ouwe tang
Mama
De onderkin
Mama
Merci
People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
People
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
Mama
Ziek kind
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
People

Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop

Bekijk meer
(86/125)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
125/125
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
124/125
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
123/125
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
122/125
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
121/125
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
120/125
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
119/125
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
118/125
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
117/125
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
116/125
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
115/125
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
114/125
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
113/125
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
112/125
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
111/125
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
110/125
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
109/125
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
108/125
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
107/125
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
106/125
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
105/125
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
104/125
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
103/125
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
102/125
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
101/125
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
100/125
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
99/125
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
98/125
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
97/125
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
96/125
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
95/125
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
94/125
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
93/125
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
92/125
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
91/125
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
90/125
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
89/125
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
88/125
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
87/125
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/125
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/125
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/125
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/125
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/125
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/125
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/125
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/125
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/125
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/125
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/125
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/125
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/125
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/125
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/125
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/125
Column: Importkinderen
70/125
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/125
Column: JA-HAAAAAAAA
68/125
Column: Het wordt beter
67/125
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/125
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/125
Column: Fucking mamafiets
64/125
Column: Ik ben een lafaard
63/125
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/125
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/125
Column: Krijsen om gebak
60/125
Column: Trauma's
59/125
Column: Twee kindjes
58/125
Column: Uit de hemel verschenen
57/125
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/125
Column: Het gangetje
55/125
Column: Daar word je hard van
54/125
Column: Dik maar gelukkig
53/125
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/125
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/125
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/125
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/125
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/125
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/125
Column: Lust ik niet!
46/125
Column: Van snurkenstein
45/125
Column: Liever een meisje
44/125
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/125
De uitgebluste moeder
42/125
Ouwe tang
41/125
De onderkin
40/125
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/125
De kinderverjaardag
38/125
Kotsen over de hoes
37/125
Blut
36/125
De leven
35/125
Moe
34/125
Fuck de symbiose
33/125
Met het broodmes spelen
32/125
Doorslapen
31/125
Een tweede adopteren
30/125
Tommie
29/125
Spijt
28/125
Geitenkaaslollytestikel
27/125
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/125
Kak
25/125
Koffie-tik in de boekenkast
24/125
De onschuldige gevangene
23/125
Trefbal
22/125
Rania
21/125
Billendoekjes en maïzena
20/125
Floep
19/125
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/125
Zo'n dag
17/125
Het schoolplein
16/125
Een sprongetje
15/125
Niets veranderd
14/125
De helm of niet de helm
13/125
Merci
12/125
Ziek kind
11/125
Op het consultatiebureau
10/125
De diva en de dronkenlap
9/125
Dag huis
8/125
Lekker genieten
7/125
Hondenravotplek
6/125
Mausoleum
5/125
Het universum der verloren objecten
4/125
Vriend K. op de koffie
3/125
Normaal
2/125
Mag ik al bier?
1/125

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

29-10-2018 20:00
 

We zitten zit bij mijn oudtante aan de keukentafel. De dochter speelt met de vierjarige van mijn neef en de vijfjarige van drie deuren verderop. De vijfjarige is erg bazig, maar goed, ik denk daar verder niet echt bij na. De tuindeuren staan open, er schijnt een herfstzonnetje naar binnen. We drinken koffie en bier. Keuvelen wat.
Dan stopt er een fiets voor het tuinhek.

Lees meer: Hanneke Hendrix: Groots en saai leven

‘Ga je met ons mee of blijf je hier?’ roept de moeder van de vijfjarige van drie deuren verderop over het tuinhek heen.
Het meisje reageert niet. De moeder roept nog eens. Het meisje reageert nog steeds niet. De moeder roept nog eens.
‘Madelief,’ zegt de oudtante. ‘Je moeder vraagt je iets.’
‘Ik blijf hier,’ schreeuwt het meisje met een Kinderen voor Kinderen-stem, ‘want ik vind jullie vervelend!’ Madelief lacht niet. Madelief meent het.
‘Oké,’ zingzegt de moeder met een serene glimlach. Ze zwaait en fietst weg.
‘Goh,’ zeg ik.
‘Zo doet ze altijd,’ fluistert de oudtante.
‘Hoe?’ zeg ik. ‘Die moeder? Zo orgastisch? En gebruikt ze jou altijd zonder te vragen als oppas?’
‘Nee, ik bedoel dinges hier. Zo bijdehand.’ Ze wijst stiekem naar de vijfjarige.
De kinderen rennen naar buiten.

‘Pas was ze hier steeds belletje aan het trekken,’ vertelt de neef. ‘Ome Joep was er helemaal vanaf. Hij liep steeds naar buiten om te kijken wie er was, en dan was er niemand.’
‘Je kunt hem nu niet meer uitleggen dat ze belletje lellen,’ zegt de oudtante. ‘Dat onthoudt ‘ie niet meer. Maar ze bleef het maar doen. Ook toen ik er wat van had gezegd. En naar haar vader luisterde ze al helemaal niet.’
‘Dus toen ben ik even met d’r gaan praten,’ zegt de neef. ‘Greep d’r zo op het tuinpad bij d’r lurven. Gaf ze meteen het meisje dat op de stoep stond de schuld. Dat vond ik nog wel het ergste: dat ze als een NSB’er meteen haar vriendinnetje de schuld gaf. Terwijl: ik had gezien dat zij het deed, want vijfjarigen kunnen nu eenmaal nog niks echt goed.’
‘Haar ouders hebben een opvoedingsvisie waarin ze geen nee tegen hun kinderen zeggen,’ fluistert de oudtante achter haar hand.
‘Corrigeren,’ zegt de neef. ‘Het is even gedoe, maar je hebt er jaren plezier van. De samenleving ook. Bij het kinderdagverblijf hebben we ook zo’n prinsje, brrrrr. Een Holleedertje in de dop.’

De kinderen hollen weer binnen.
‘Nou, zal ik dan maar gaan koken?’ zegt de oudtante.
‘Mag ik mee-eten?’ roept de vijfjarige.
‘Nee,’ zegt de neef.
‘Natuurlijk,’ zegt de oudtante.
De neef heft zijn handen op.
‘Wat eten we?’ roept de vijfjarige.
‘Gehaktballen, boontjes en gebakken aardappelen,’ zegt de oudtante.
Ik juich.
‘Gatver,’ zegt ze. ‘Dan ga ik naar huis.’
Ze laat prompt alles vallen en stormt de woonst uit.
‘Maar je ouders zijn er toch niet?’ roept de oudtante haar achterna. ‘Wat moet je dan eten?’
Het hek klapt dicht.
‘Mooi,’ zegt de neef. ‘Die is weg.’
‘Wat gaat ze nou dan eten?’ zegt de tante. ‘Daar kan dat meisje toch niks aan doen? Dat die ouders geen nee zeggen? Het is gewoon kindermishandeling.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend

We kijken naar de dochter en de vierjarige van de neef, die op de bank zijn gaan zitten. Ik zet de tv aan en geef ze ieder een bakje tomaatjes. Ze ogen vermoeid.
Daarna eten we rustig en sereen ons avondeten. Ineens vallen alle streken van de twee peuters aan tafel helemaal niet meer op. En dat is meteen het voordeel van terrorkinderen: je eigen spruiten steken er altijd zo prachtig tegen af.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.