Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Een sprongetje
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
Mama
Kak
Mama
De onderkin
Mama
Floep
People
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
Mama
Fuck de symbiose
People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
People
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Mama
Column: Importkinderen
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
People
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
People

Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop

Bekijk meer
(81/131)
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/131
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/131
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/131
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/131
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/131
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/131
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/131
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/131
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/131
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/131
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/131
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/131
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/131
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/131
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/131
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/131
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/131
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/131
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/131
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/131
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/131
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/131
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/131
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/131
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/131
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/131
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/131
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/131
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/131
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/131
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/131
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/131
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/131
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/131
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/131
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/131
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/131
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/131
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/131
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/131
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/131
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/131
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/131
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/131
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/131
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/131
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/131
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/131
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/131
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/131
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/131
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/131
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/131
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/131
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/131
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/131
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/131
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/131
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/131
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/131
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/131
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/131
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/131
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/131
Column: Importkinderen
67/131
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/131
Column: Het wordt beter
65/131
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/131
Column: Fucking mamafiets
63/131
Column: Ik ben een lafaard
62/131
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/131
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/131
Column: Krijsen om gebak
59/131
Column: Trauma's
58/131
Column: Twee kindjes
57/131
Column: Uit de hemel verschenen
56/131
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/131
Column: Het gangetje
54/131
Column: Daar word je hard van
53/131
Column: Dik maar gelukkig
52/131
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/131
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/131
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/131
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/131
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/131
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/131
Column: Lust ik niet!
45/131
Column: Van snurkenstein
44/131
Column: Liever een meisje
43/131
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/131
De uitgebluste moeder
41/131
Ouwe tang
40/131
De onderkin
39/131
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/131
De kinderverjaardag
37/131
Kotsen over de hoes
36/131
Blut
35/131
De leven
34/131
Moe
33/131
Fuck de symbiose
32/131
Met het broodmes spelen
31/131
Doorslapen
30/131
Een tweede adopteren
29/131
Tommie
28/131
Spijt
27/131
Geitenkaaslollytestikel
26/131
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/131
Kak
24/131
Koffie-tik in de boekenkast
23/131
De onschuldige gevangene
22/131
Trefbal
21/131
Rania
20/131
Billendoekjes en maïzena
19/131
Floep
18/131
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/131
Zo'n dag
16/131
Het schoolplein
15/131
Een sprongetje
14/131
Niets veranderd
13/131
De helm of niet de helm
12/131
Merci
11/131
Ziek kind
10/131
Op het consultatiebureau
9/131
De diva en de dronkenlap
8/131
Dag huis
7/131
Lekker genieten
6/131
Hondenravotplek
5/131
Mausoleum
4/131
Het universum der verloren objecten
3/131
Vriend K. op de koffie
2/131
Mag ik al bier?
1/131

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

29-10-2018 20:00
 

We zitten zit bij mijn oudtante aan de keukentafel. De dochter speelt met de vierjarige van mijn neef en de vijfjarige van drie deuren verderop. De vijfjarige is erg bazig, maar goed, ik denk daar verder niet echt bij na. De tuindeuren staan open, er schijnt een herfstzonnetje naar binnen. We drinken koffie en bier. Keuvelen wat.
Dan stopt er een fiets voor het tuinhek.

Lees meer: Hanneke Hendrix: Groots en saai leven

‘Ga je met ons mee of blijf je hier?’ roept de moeder van de vijfjarige van drie deuren verderop over het tuinhek heen.
Het meisje reageert niet. De moeder roept nog eens. Het meisje reageert nog steeds niet. De moeder roept nog eens.
‘Madelief,’ zegt de oudtante. ‘Je moeder vraagt je iets.’
‘Ik blijf hier,’ schreeuwt het meisje met een Kinderen voor Kinderen-stem, ‘want ik vind jullie vervelend!’ Madelief lacht niet. Madelief meent het.
‘Oké,’ zingzegt de moeder met een serene glimlach. Ze zwaait en fietst weg.
‘Goh,’ zeg ik.
‘Zo doet ze altijd,’ fluistert de oudtante.
‘Hoe?’ zeg ik. ‘Die moeder? Zo orgastisch? En gebruikt ze jou altijd zonder te vragen als oppas?’
‘Nee, ik bedoel dinges hier. Zo bijdehand.’ Ze wijst stiekem naar de vijfjarige.
De kinderen rennen naar buiten.

‘Pas was ze hier steeds belletje aan het trekken,’ vertelt de neef. ‘Ome Joep was er helemaal vanaf. Hij liep steeds naar buiten om te kijken wie er was, en dan was er niemand.’
‘Je kunt hem nu niet meer uitleggen dat ze belletje lellen,’ zegt de oudtante. ‘Dat onthoudt ‘ie niet meer. Maar ze bleef het maar doen. Ook toen ik er wat van had gezegd. En naar haar vader luisterde ze al helemaal niet.’
‘Dus toen ben ik even met d’r gaan praten,’ zegt de neef. ‘Greep d’r zo op het tuinpad bij d’r lurven. Gaf ze meteen het meisje dat op de stoep stond de schuld. Dat vond ik nog wel het ergste: dat ze als een NSB’er meteen haar vriendinnetje de schuld gaf. Terwijl: ik had gezien dat zij het deed, want vijfjarigen kunnen nu eenmaal nog niks echt goed.’
‘Haar ouders hebben een opvoedingsvisie waarin ze geen nee tegen hun kinderen zeggen,’ fluistert de oudtante achter haar hand.
‘Corrigeren,’ zegt de neef. ‘Het is even gedoe, maar je hebt er jaren plezier van. De samenleving ook. Bij het kinderdagverblijf hebben we ook zo’n prinsje, brrrrr. Een Holleedertje in de dop.’

De kinderen hollen weer binnen.
‘Nou, zal ik dan maar gaan koken?’ zegt de oudtante.
‘Mag ik mee-eten?’ roept de vijfjarige.
‘Nee,’ zegt de neef.
‘Natuurlijk,’ zegt de oudtante.
De neef heft zijn handen op.
‘Wat eten we?’ roept de vijfjarige.
‘Gehaktballen, boontjes en gebakken aardappelen,’ zegt de oudtante.
Ik juich.
‘Gatver,’ zegt ze. ‘Dan ga ik naar huis.’
Ze laat prompt alles vallen en stormt de woonst uit.
‘Maar je ouders zijn er toch niet?’ roept de oudtante haar achterna. ‘Wat moet je dan eten?’
Het hek klapt dicht.
‘Mooi,’ zegt de neef. ‘Die is weg.’
‘Wat gaat ze nou dan eten?’ zegt de tante. ‘Daar kan dat meisje toch niks aan doen? Dat die ouders geen nee zeggen? Het is gewoon kindermishandeling.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend

We kijken naar de dochter en de vierjarige van de neef, die op de bank zijn gaan zitten. Ik zet de tv aan en geef ze ieder een bakje tomaatjes. Ze ogen vermoeid.
Daarna eten we rustig en sereen ons avondeten. Ineens vallen alle streken van de twee peuters aan tafel helemaal niet meer op. En dat is meteen het voordeel van terrorkinderen: je eigen spruiten steken er altijd zo prachtig tegen af.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.