People
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Tommie
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
De leven
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Mama
Niets veranderd
Mama
Een sprongetje
Mama
Trefbal
Mama
Het universum der verloren objecten
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Column: Ik ben een lafaard
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
People

Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop

Bekijk meer
(86/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

29-10-2018 20:00
 

We zitten zit bij mijn oudtante aan de keukentafel. De dochter speelt met de vierjarige van mijn neef en de vijfjarige van drie deuren verderop. De vijfjarige is erg bazig, maar goed, ik denk daar verder niet echt bij na. De tuindeuren staan open, er schijnt een herfstzonnetje naar binnen. We drinken koffie en bier. Keuvelen wat.
Dan stopt er een fiets voor het tuinhek.

Lees meer: Hanneke Hendrix: Groots en saai leven

‘Ga je met ons mee of blijf je hier?’ roept de moeder van de vijfjarige van drie deuren verderop over het tuinhek heen.
Het meisje reageert niet. De moeder roept nog eens. Het meisje reageert nog steeds niet. De moeder roept nog eens.
‘Madelief,’ zegt de oudtante. ‘Je moeder vraagt je iets.’
‘Ik blijf hier,’ schreeuwt het meisje met een Kinderen voor Kinderen-stem, ‘want ik vind jullie vervelend!’ Madelief lacht niet. Madelief meent het.
‘Oké,’ zingzegt de moeder met een serene glimlach. Ze zwaait en fietst weg.
‘Goh,’ zeg ik.
‘Zo doet ze altijd,’ fluistert de oudtante.
‘Hoe?’ zeg ik. ‘Die moeder? Zo orgastisch? En gebruikt ze jou altijd zonder te vragen als oppas?’
‘Nee, ik bedoel dinges hier. Zo bijdehand.’ Ze wijst stiekem naar de vijfjarige.
De kinderen rennen naar buiten.

‘Pas was ze hier steeds belletje aan het trekken,’ vertelt de neef. ‘Ome Joep was er helemaal vanaf. Hij liep steeds naar buiten om te kijken wie er was, en dan was er niemand.’
‘Je kunt hem nu niet meer uitleggen dat ze belletje lellen,’ zegt de oudtante. ‘Dat onthoudt ‘ie niet meer. Maar ze bleef het maar doen. Ook toen ik er wat van had gezegd. En naar haar vader luisterde ze al helemaal niet.’
‘Dus toen ben ik even met d’r gaan praten,’ zegt de neef. ‘Greep d’r zo op het tuinpad bij d’r lurven. Gaf ze meteen het meisje dat op de stoep stond de schuld. Dat vond ik nog wel het ergste: dat ze als een NSB’er meteen haar vriendinnetje de schuld gaf. Terwijl: ik had gezien dat zij het deed, want vijfjarigen kunnen nu eenmaal nog niks echt goed.’
‘Haar ouders hebben een opvoedingsvisie waarin ze geen nee tegen hun kinderen zeggen,’ fluistert de oudtante achter haar hand.
‘Corrigeren,’ zegt de neef. ‘Het is even gedoe, maar je hebt er jaren plezier van. De samenleving ook. Bij het kinderdagverblijf hebben we ook zo’n prinsje, brrrrr. Een Holleedertje in de dop.’

De kinderen hollen weer binnen.
‘Nou, zal ik dan maar gaan koken?’ zegt de oudtante.
‘Mag ik mee-eten?’ roept de vijfjarige.
‘Nee,’ zegt de neef.
‘Natuurlijk,’ zegt de oudtante.
De neef heft zijn handen op.
‘Wat eten we?’ roept de vijfjarige.
‘Gehaktballen, boontjes en gebakken aardappelen,’ zegt de oudtante.
Ik juich.
‘Gatver,’ zegt ze. ‘Dan ga ik naar huis.’
Ze laat prompt alles vallen en stormt de woonst uit.
‘Maar je ouders zijn er toch niet?’ roept de oudtante haar achterna. ‘Wat moet je dan eten?’
Het hek klapt dicht.
‘Mooi,’ zegt de neef. ‘Die is weg.’
‘Wat gaat ze nou dan eten?’ zegt de tante. ‘Daar kan dat meisje toch niks aan doen? Dat die ouders geen nee zeggen? Het is gewoon kindermishandeling.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend

We kijken naar de dochter en de vierjarige van de neef, die op de bank zijn gaan zitten. Ik zet de tv aan en geef ze ieder een bakje tomaatjes. Ze ogen vermoeid.
Daarna eten we rustig en sereen ons avondeten. Ineens vallen alle streken van de twee peuters aan tafel helemaal niet meer op. En dat is meteen het voordeel van terrorkinderen: je eigen spruiten steken er altijd zo prachtig tegen af.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.