People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
Mama
Column: Trauma's
Mama
Het schoolplein
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: Liever een meisje
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
Mama
Kak
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Mama
Vriend K. op de koffie
People
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
People

Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'

Bekijk meer
(97/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

04-3-2019 20:00
 

Voor de drogist zit een kleine hele dikke jongen te roken. Hij heeft een bleke huid, rossige stekeltjes en kan niet ouder dan een jaar of twaalf zijn. Ik loop naar binnen, hij doet me denken aan Denny, waarmee ik mijn eerste sigaret rookte toen ik een jaar of veertien was, aan de oever van de Maas samen met Marloes. We hadden een pakje gevonden en het ging ultra-klassiek: met homerische hoestbuien en alles. Denny niet, die rookte al langer, hij vond het allemaal heel normaal. De jongen ademt geagiteerd z’n sigaret naar binnen. Als een volwassene. Ik kijk om me heen, misschien is er ergens een ouder. Maar als ik niemand zie snap ik ook wel dat deze jongen letterlijk op niemand zit te wachten.

Lees ook: Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'

Binnen is het druk. Ik sta net in de rij van één van de twee kassa’s, als een mevrouw tussen de persoon voor me en mij inschuift.
'Pardon?' zeg ik.
'Ja, nee,' zegt de mevrouw. 'Ik keek even bij het snoep.'
Ze gaat weer in haar eigen rij staan. We schuifelen wat naar voren.
Ze wijst naar een rekje met snoep naast de kassa dat inderdaad door een pilaar voor mij niet te zien was.
'O, oké,' zeg ik. 'Allemaal prima hoor.'
We schuifelen door. De mevrouw is bijna aan de beurt.
'Ik wilde namelijk wat kopen voor mijn kleinkinderen,' zegt ze. 'Maar ze lussen dat allemaal niet.'
'Watte?' zeg ik.
'Ze lussen dat wat daar hangt allemaal niet.'
De mevrouw rekent af en loopt weg. Ik merk ineens op dat ik haar met open mond aan het nakijken ben.
'Haar kleinkinderen lusten dit allemaal niet,' zeg ik tegen de caissière en wijs naar de marsen, de zakjes drop en de lollies.
De caissière haalt haar schouders op en scant mijn tandenborstels, haarspeldjes en deo.
'DAT IS SNOEP!' roep ik.
De caissière kijkt verschrikt op.
'Nou én?' zegt ze.
Ik krijg een bon in mijn hand gedrukt.
'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?! Daar is snoep toch ooit voor uitgevonden?! Voor kinderen?! Om te kunnen zeuren?!'
De caissière schuift mijn tasje opzij en begint de volgende klant te helpen.

Lees ook: Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'

Ik loop de zaak uit.
Kinderen die geen snoep lusten.
Ik schud mijn hoofd.
De rokende jongen zit er nog. Hij steekt net een nieuwe peuk aan.
Ineens heb ik de vreselijke drang om mijn hand op de schouder van de rokende jongen te leggen en hem te vertellen dat het allemaal wel goed komt. Dat alles goed komt. Dat hij op een dag een brede blakende meneer zal zijn die midden in het leven staat, met kinderen die zeuren om marsen en die gewoon hoestbuien krijgen van een sigarettenrook.
Het enige wat me weerhoudt om dit echt te doen, is het besef dat ik dan ineens een gek zou zijn. Dat is de enige reden. Achter me komt een naar zweet ruikende bouwvakker uit de drogist gelopen.
Hij zegt: 'Lekker weertje!'

Ik loop gauw door.
Misschien komt het wel niet allemaal weer goed. Zit er ergens iets mis met een tijdgat: binnen lusten kinderen geen snoep, buiten roken volwassenen in het lijf van een twaalfjarige peuken en ondertussen blijft de zon gewoon schijnen alsof er niets aan de hand is.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.