Mama
Zo'n dag
People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Mama
Vriend K. op de koffie
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Het schoolplein
Mama
Ouwe tang
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Mama
Floep
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
Normaal
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
People

Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'

Bekijk meer
(104/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

04-3-2019 20:00
 

Voor de drogist zit een kleine hele dikke jongen te roken. Hij heeft een bleke huid, rossige stekeltjes en kan niet ouder dan een jaar of twaalf zijn. Ik loop naar binnen, hij doet me denken aan Denny, waarmee ik mijn eerste sigaret rookte toen ik een jaar of veertien was, aan de oever van de Maas samen met Marloes. We hadden een pakje gevonden en het ging ultra-klassiek: met homerische hoestbuien en alles. Denny niet, die rookte al langer, hij vond het allemaal heel normaal. De jongen ademt geagiteerd z’n sigaret naar binnen. Als een volwassene. Ik kijk om me heen, misschien is er ergens een ouder. Maar als ik niemand zie snap ik ook wel dat deze jongen letterlijk op niemand zit te wachten.

Lees ook: Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'

Binnen is het druk. Ik sta net in de rij van één van de twee kassa’s, als een mevrouw tussen de persoon voor me en mij inschuift.
'Pardon?' zeg ik.
'Ja, nee,' zegt de mevrouw. 'Ik keek even bij het snoep.'
Ze gaat weer in haar eigen rij staan. We schuifelen wat naar voren.
Ze wijst naar een rekje met snoep naast de kassa dat inderdaad door een pilaar voor mij niet te zien was.
'O, oké,' zeg ik. 'Allemaal prima hoor.'
We schuifelen door. De mevrouw is bijna aan de beurt.
'Ik wilde namelijk wat kopen voor mijn kleinkinderen,' zegt ze. 'Maar ze lussen dat allemaal niet.'
'Watte?' zeg ik.
'Ze lussen dat wat daar hangt allemaal niet.'
De mevrouw rekent af en loopt weg. Ik merk ineens op dat ik haar met open mond aan het nakijken ben.
'Haar kleinkinderen lusten dit allemaal niet,' zeg ik tegen de caissière en wijs naar de marsen, de zakjes drop en de lollies.
De caissière haalt haar schouders op en scant mijn tandenborstels, haarspeldjes en deo.
'DAT IS SNOEP!' roep ik.
De caissière kijkt verschrikt op.
'Nou én?' zegt ze.
Ik krijg een bon in mijn hand gedrukt.
'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?! Daar is snoep toch ooit voor uitgevonden?! Voor kinderen?! Om te kunnen zeuren?!'
De caissière schuift mijn tasje opzij en begint de volgende klant te helpen.

Lees ook: Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'

Ik loop de zaak uit.
Kinderen die geen snoep lusten.
Ik schud mijn hoofd.
De rokende jongen zit er nog. Hij steekt net een nieuwe peuk aan.
Ineens heb ik de vreselijke drang om mijn hand op de schouder van de rokende jongen te leggen en hem te vertellen dat het allemaal wel goed komt. Dat alles goed komt. Dat hij op een dag een brede blakende meneer zal zijn die midden in het leven staat, met kinderen die zeuren om marsen en die gewoon hoestbuien krijgen van een sigarettenrook.
Het enige wat me weerhoudt om dit echt te doen, is het besef dat ik dan ineens een gek zou zijn. Dat is de enige reden. Achter me komt een naar zweet ruikende bouwvakker uit de drogist gelopen.
Hij zegt: 'Lekker weertje!'

Ik loop gauw door.
Misschien komt het wel niet allemaal weer goed. Zit er ergens iets mis met een tijdgat: binnen lusten kinderen geen snoep, buiten roken volwassenen in het lijf van een twaalfjarige peuken en ondertussen blijft de zon gewoon schijnen alsof er niets aan de hand is.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.