Mama
Trefbal
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Column: Van snurkenstein
People
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
Mama
Een tweede adopteren
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Het schoolplein
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Op het consultatiebureau
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: Dik maar gelukkig
People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
Mama
Column: Ik ben een lafaard
People
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. People
  3. Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
People

Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'

Bekijk meer
(126/130)
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/130
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/130
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/130
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/130
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/130
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/130
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/130
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/130
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/130
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/130
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/130
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/130
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/130
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/130
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/130
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/130
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/130
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/130
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/130
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/130
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/130
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/130
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/130
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/130
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/130
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/130
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/130
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/130
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/130
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/130
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/130
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/130
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/130
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/130
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/130
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/130
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/130
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/130
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/130
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/130
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/130
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/130
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/130
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/130
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/130
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/130
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/130
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/130
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/130
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/130
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/130
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/130
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/130
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/130
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/130
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/130
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/130
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/130
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/130
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/130
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/130
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/130
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/130
Column: Importkinderen
67/130
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/130
Column: Het wordt beter
65/130
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/130
Column: Fucking mamafiets
63/130
Column: Ik ben een lafaard
62/130
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/130
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/130
Column: Krijsen om gebak
59/130
Column: Trauma's
58/130
Column: Twee kindjes
57/130
Column: Uit de hemel verschenen
56/130
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/130
Column: Het gangetje
54/130
Column: Daar word je hard van
53/130
Column: Dik maar gelukkig
52/130
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/130
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/130
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/130
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/130
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/130
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/130
Column: Lust ik niet!
45/130
Column: Van snurkenstein
44/130
Column: Liever een meisje
43/130
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/130
De uitgebluste moeder
41/130
Ouwe tang
40/130
De onderkin
39/130
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/130
De kinderverjaardag
37/130
Kotsen over de hoes
36/130
Blut
35/130
De leven
34/130
Moe
33/130
Fuck de symbiose
32/130
Met het broodmes spelen
31/130
Doorslapen
30/130
Een tweede adopteren
29/130
Tommie
28/130
Spijt
27/130
Geitenkaaslollytestikel
26/130
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/130
Kak
24/130
Koffie-tik in de boekenkast
23/130
De onschuldige gevangene
22/130
Trefbal
21/130
Rania
20/130
Billendoekjes en maïzena
19/130
Floep
18/130
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/130
Zo'n dag
16/130
Het schoolplein
15/130
Een sprongetje
14/130
Niets veranderd
13/130
De helm of niet de helm
12/130
Merci
11/130
Ziek kind
10/130
Op het consultatiebureau
9/130
De diva en de dronkenlap
8/130
Dag huis
7/130
Lekker genieten
6/130
Hondenravotplek
5/130
Mausoleum
4/130
Het universum der verloren objecten
3/130
Vriend K. op de koffie
2/130
Mag ik al bier?
1/130

Hanneke Hendrix woont met man en kind in een dorp ergens in het Land van Maas en Waal. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu heeft ze een contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool, maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

19-8-2019 20:00
 

‘Als jij nog op de foto moet, zou ik eens beginnen met ophouden een halve fles ketchup op je boterham te knijpen,’ zegt een collega die ik nog nooit heb gezien.
Althans, ik neem aan dat het een collega is, want op een kunstacademie weet je het natuurlijk nooit. Het kan ook best een student van vijftig zijn. Ze heeft losse, tweedehands ogende kleren aan. Maar dat maakt voor haar niet uit, want ze is erg knap. Vast iemand van de faculteit Theater. Die zien er zelfs in een aardappelzak nog altijd goed uit.
‘Pardon?’ zeg ik.
Ik kijk beteuterd naar mijn brood, waarop inderdaad de kaas bijna niet te zien is door de rooie smurrie.

Lees ook: Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'

Ik had net daarvoor in het koffiehok tegen een collega gezegd dat ik binnenkort op de foto moet voor op de achterflap van mijn nieuwe roman. Ik had gegrapt dat ik nu ongeveer een week heb om nog tien kilo af te vallen. De collega die we niet kennen en achter ons in de rij stond voor de koffie had gezucht. Ik snapte dat wel: ik word zelf al moe van mijn geouwehoer, dus dan kan ik niet van vreemdelingen verwachten dat ze enorm met me meeleven als ik weer aan het klagen ben.

‘Nou,’ zegt ze. ‘Ik hoorde je net praten over afvallen. Maar ik vraag me dan af waarom je niet gewoon een salade eet.’
Ja, dit moet iemand van Theater zijn. Ze heeft een vershoudbak bij zich met daarin hüttenkäse, radijs en alfalfa. Ze eet het met een vork.
‘Je moet überhaupt geen brood eten,’ zegt ze.
Ik wil er serieus op ingaan, maar ik doe het niet. Ik glimlach.
‘Wacht,’ zeg ik. ‘Ik ga het even noteren.’
Ik pak mijn agenda.
‘Het is helemaal niet zo moeilijk. Je moet gewoon je gezond verstand gebruiken.’
‘Ja,’ zeg ik. ‘En hoe doe je dat precies?’
‘Gewoon niks eten wat je oma niet als voedsel zou hebben herkend.’
‘Ik denk niet dat mijn oma hüttenkäse en alfalfa als voedsel zou herkennen. Maar goed, ik heb ook heel oude ouders.’
‘Nou ja,’ zegt ze. ‘Bij wijze van.”
‘Het maakt niet uit hoe dun ik ben, ik wil altijd vijf kilo afvallen,’ zeg ik. ‘Dus misschien interesseert het me ook niet genoeg. Niet écht.’
De vrouw zucht. Ze klikt haar bak dicht en staat op.
‘Nou ja, dan moet je het zelf maar weten.’

Lees ook: Hanneke Hendrix: Iets met een banaan

Als ze weg is heb ik het idee dat ik haar gedroomd heb.
Een andere collega schuift aan.
‘Wie was dat?’ vraagt hij.
Ik zeg dat ik geen idee heb.
Dan komt de kantinemevrouw met een doekje langs.
Ze zegt: ‘O, op haar moet je niet letten. Die komt hier iedere dag. Doet altijd alsof ze op de faculteit Theater werkt, maar volgens mij trekt ze gewoon een uitkering. Niks van aantrekken, hoor. Een mislukte acteur. Pas heeft ze iemand van de dansopleiding aan het huilen gemaakt.’
Ik vertel het verhaal. Mijn zojuist aangeschoven collega gruwelt.
‘Wat is het voor boek?’ vraagt de kantinemevrouw.
Ik vertel. De kantinemevrouw kauwt op een tandenstoker en denkt na.
‘Dus niet over een mijmerende schrijver op zijn zolderkamer?’ zegt ze.
‘Nee,’ zeg ik.
‘Dan mag je best een dikke kop hebben,’ zegt ze. ‘Ik koop eerder een boek van iemand die er zo uitziet als jij, dan van zo’n gratenpakhuis.’
Ze groet ons en loopt weer richting het buffet.
‘Zo,’ zegt mijn collega. ‘Bakje hüttenkäse maar doen dan?’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Met een stokbrood graag. En ketchup.’
Dan maar met een dikke kop op de foto. Want we weten immers allemaal dat je nooit het advies van een kantinemevrouw in de wind mag slaan.

Hanneke is op dit moment op zomervakantie. Je leest hier haar leukste eerder verschenen columns.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.