Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
Mama
Dag huis
People
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Een sprongetje
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Kotsen over de hoes
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
De uitgebluste moeder
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People

Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

Bekijk meer
(109/124)
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
124/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
123/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
122/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
121/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
120/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
119/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/124
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/124
Column: Importkinderen
70/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/124
Column: JA-HAAAAAAAA
68/124
Column: Het wordt beter
67/124
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

01-4-2019 20:00
 

Ik sta bij het kinderdagverblijf en zoals iedere dag vraagt een leidster hoe het met de dochter gaat. Nu gaat het meestal wel goed met de dochter: eten als een bootwerker, zingen als een verkouden musicalster en verder het gangbare peutergedrag van himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt. Zo ook nu. Ik kijk naar hoe ze zich op de speelgoedkeuken stort.
Naast me staat een vader die tegen de leidster zegt dat zijn dochter wat last had van haar… Van haar…
'Nou ja, hoe noem je dat?'
Hij kijkt me aan. Ik haal verschrikt mijn schouders op. Ja, geen idee.
'Dinges?' hakkel ik.
'Fluit,' zegt de leidster gedecideerd.
Ik knik.
De vader knikt ook.
'Ja, d’r dinges,' zegt hij.
De kinderen spelen gewoon door. Voor hen is elk lichaamsdeel gewoon net zo als hun onderarm.
(No pun intended, echt niet, echt niet, echt niet.)

Lees ook: Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'

Op de fiets naar huis denk ik hoe raar het eigenlijk is dat we zo slecht zijn in goeie namen voor het vrouwelijk geslacht. Bij kinderen al helemaal. Niets dat een beetje in de buurt komt van piemel. Piemel is nou echt een goed woord voor een peuter: klinkt precies zoals het is, is ook niet echt een heel goed scheldwoord, ook niet seksueel. Prima te gebruiken, dus. Maar bij meisjes?
Hebben we daarom als volwassenen zo’n schaamtevolle relatie met onze kut?
(Ja, kut ja!)
Omdat we er geen goeie woorden voor hebben?
Dinges?
Spleet?
Fluit?
Misschien moeten we het niet eens fluit noemen, maar gewoon écht fluiten als we dinges bedoelen. Gewoon, voor het Monty Python-esque effect.
Of anders plasser?
Bibs?
Voorbibs? Ik deed vroeger wel eens mee met een pubquiz, en daar heette een team altijd The Forbibs. Dus die valt ook af.
'IK VIND HET VERWARREND!' roep ik over de lege straat. Een groepje kauwen stijgt op.
Vragen, vragen en evenzo weinig antwoorden.

Thuis zoek ik op het internet, iets dat je natuurlijk ook nooit moet doen. Iemand noemt de geslachtsdelen van dochter en zoon respectievelijk druif en piep. Weer iemand zegt pipi, een ander doosje, en weer anderen vagijntje, vulva, yoni, foef, spleet, het immer uniseks plasser en natuurlijk ook gewoon vagina, want dat is het immers. Ergens oppert iemand poen, naar punani, dat ze weer leerde van haar Surinaamse kraamverzorger.
Poen. Poen.
Ik zucht.
Ik sla de laptop dicht.

Een dag later zijn C. en M. zijn op bezoek met hun dochters. We staan in de tuin en we kijken naar de kippen.
'Hoe weet je nou of er een kuiken in het ei zit?' vraagt de oudste dochter, als haar zusje de eieren uit het leghokje haalt.
'Er zit geen ei in,' zegt de man.
'Hè?' zegt de oudste. 'Hoezo dan?'
'We hebben toch geen haan?'
'Hoezo heb je dan een haan nodig?'
Het is even stil.
C. trekt geamuseerd een wenkbrauw op naar de man.
'Euhm. Vraag dat anders maar even aan een van je twee moeders.'
Het meisje haalt haar schouders op en loopt met haar zusje naar de keuken om de eieren in de koelkast te leggen. Misschien werkt het bij mensen dus toch gewoon net zoals met de bloemetjes en de bijtjes. Iets dat we al honderd jaar roepen en ineens, net nu de bijenstand achteruit gaat, waarheid is geworden. Want het maakt immers helemaal niet zoveel meer uit wie het stuifmeel naar de bloemen brengt, toch?

Lees ook: Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'

Hm.
Bloempje?
Is dat wat?

WHAAAAAAAH! NEE, NATUURLIJK NIET, OOK AL VRESELIJK!

Ik hou erover op.
Wie het weet mag het zeggen.
Ik antwoord voortaan op alles gewoon: twee violen en een trommel en een fluit.
De rest mag de volgende generatie uitzoeken.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.