People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
Mama
Column: Trauma's
Mama
Het schoolplein
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: Liever een meisje
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
Mama
Kak
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Mama
Vriend K. op de koffie
People
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People

Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'

Bekijk meer
(120/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

15-7-2019 20:00
 

Ik sta bij het kinderdagverblijf en zoals iedere dag vraagt een leidster hoe het met de dochter gaat. Nu gaat het meestal wel goed met de dochter: eten als een bootwerker, zingen als een verkouden musicalster en verder het gangbare peutergedrag van himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt. Zo ook nu. Ik kijk naar hoe ze zich op de speelgoedkeuken stort.
Naast me staat een vader die tegen de leidster zegt dat zijn dochter wat last had van haar… Van haar…
'Nou ja, hoe noem je dat?'
Hij kijkt me aan. Ik haal verschrikt mijn schouders op. Ja, geen idee.
'Dinges?' hakkel ik.
'Fluit,' zegt de leidster gedecideerd.
Ik knik.
De vader knikt ook.
'Ja, d’r dinges,' zegt hij.
De kinderen spelen gewoon door. Voor hen is elk lichaamsdeel gewoon net zo als hun onderarm.
(No pun intended, echt niet, echt niet, echt niet.)

Lees ook: Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'

Op de fiets naar huis denk ik hoe raar het eigenlijk is dat we zo slecht zijn in goeie namen voor het vrouwelijk geslacht. Bij kinderen al helemaal. Niets dat een beetje in de buurt komt van piemel. Piemel is nou echt een goed woord voor een peuter: klinkt precies zoals het is, is ook niet echt een heel goed scheldwoord, ook niet seksueel. Prima te gebruiken, dus. Maar bij meisjes?
Hebben we daarom als volwassenen zo’n schaamtevolle relatie met onze kut?
(Ja, kut ja!)
Omdat we er geen goeie woorden voor hebben?
Dinges?
Spleet?
Fluit?
Misschien moeten we het niet eens fluit noemen, maar gewoon écht fluiten als we dinges bedoelen. Gewoon, voor het Monty Python-esque effect.
Of anders plasser?
Bibs?
Voorbibs? Ik deed vroeger wel eens mee met een pubquiz, en daar heette een team altijd The Forbibs. Dus die valt ook af.
'IK VIND HET VERWARREND!' roep ik over de lege straat. Een groepje kauwen stijgt op.
Vragen, vragen en evenzo weinig antwoorden.

Thuis zoek ik op het internet, iets dat je natuurlijk ook nooit moet doen. Iemand noemt de geslachtsdelen van dochter en zoon respectievelijk druif en piep. Weer iemand zegt pipi, een ander doosje, en weer anderen vagijntje, vulva, yoni, foef, spleet, het immer uniseks plasser en natuurlijk ook gewoon vagina, want dat is het immers. Ergens oppert iemand poen, naar punani, dat ze weer leerde van haar Surinaamse kraamverzorger.
Poen. Poen.
Ik zucht.
Ik sla de laptop dicht.

Een dag later zijn C. en M. zijn op bezoek met hun dochters. We staan in de tuin en we kijken naar de kippen.
'Hoe weet je nou of er een kuiken in het ei zit?' vraagt de oudste dochter, als haar zusje de eieren uit het leghokje haalt.
'Er zit geen ei in,' zegt de man.
'Hè?' zegt de oudste. 'Hoezo dan?'
'We hebben toch geen haan?'
'Hoezo heb je dan een haan nodig?'
Het is even stil.
C. trekt geamuseerd een wenkbrauw op naar de man.
'Euhm. Vraag dat anders maar even aan een van je twee moeders.'
Het meisje haalt haar schouders op en loopt met haar zusje naar de keuken om de eieren in de koelkast te leggen. Misschien werkt het bij mensen dus toch gewoon net zoals met de bloemetjes en de bijtjes. Iets dat we al honderd jaar roepen en ineens, net nu de bijenstand achteruit gaat, waarheid is geworden. Want het maakt immers helemaal niet zoveel meer uit wie het stuifmeel naar de bloemen brengt, toch?

Lees ook: Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'

Hm.
Bloempje?
Is dat wat?

WHAAAAAAAH! NEE, NATUURLIJK NIET, OOK AL VRESELIJK!

Ik hou erover op.
Wie het weet mag het zeggen.
Ik antwoord voortaan op alles gewoon: twee violen en een trommel en een fluit.
De rest mag de volgende generatie uitzoeken.

Hanneke is op dit moment op zomervakantie. Je leest hier haar leukste eerder verschenen columns.

Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.