Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Mama
Column: Krijsen om gebak
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Doorslapen
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Dag huis
People
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Mama
Trefbal
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
People

Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'

Bekijk meer
(113/118)
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/118
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/118
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/118
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/118
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/118
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/118
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/118
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/118
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/118
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/118
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/118
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/118
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/118
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/118
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/118
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/118
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/118
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/118
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/118
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/118
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/118
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/118
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/118
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/118
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/118
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/118
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/118
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/118
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/118
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/118
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/118
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/118
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/118
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/118
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/118
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/118
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/118
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/118
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/118
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/118
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/118
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/118
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/118
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/118
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/118
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/118
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/118
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/118
Column: Importkinderen
70/118
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/118
Column: JA-HAAAAAAAA
68/118
Column: Het wordt beter
67/118
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/118
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/118
Column: Fucking mamafiets
64/118
Column: Ik ben een lafaard
63/118
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/118
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/118
Column: Krijsen om gebak
60/118
Column: Trauma's
59/118
Column: Twee kindjes
58/118
Column: Uit de hemel verschenen
57/118
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/118
Column: Het gangetje
55/118
Column: Daar word je hard van
54/118
Column: Dik maar gelukkig
53/118
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/118
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/118
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/118
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/118
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/118
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/118
Column: Lust ik niet!
46/118
Column: Van snurkenstein
45/118
Column: Liever een meisje
44/118
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/118
De uitgebluste moeder
42/118
Ouwe tang
41/118
De onderkin
40/118
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/118
De kinderverjaardag
38/118
Kotsen over de hoes
37/118
Blut
36/118
De leven
35/118
Moe
34/118
Fuck de symbiose
33/118
Met het broodmes spelen
32/118
Doorslapen
31/118
Een tweede adopteren
30/118
Tommie
29/118
Spijt
28/118
Geitenkaaslollytestikel
27/118
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/118
Kak
25/118
Koffie-tik in de boekenkast
24/118
De onschuldige gevangene
23/118
Trefbal
22/118
Rania
21/118
Billendoekjes en maïzena
20/118
Floep
19/118
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/118
Zo'n dag
17/118
Het schoolplein
16/118
Een sprongetje
15/118
Niets veranderd
14/118
De helm of niet de helm
13/118
Merci
12/118
Ziek kind
11/118
Op het consultatiebureau
10/118
De diva en de dronkenlap
9/118
Dag huis
8/118
Lekker genieten
7/118
Hondenravotplek
6/118
Mausoleum
5/118
Het universum der verloren objecten
4/118
Vriend K. op de koffie
3/118
Normaal
2/118
Mag ik al bier?
1/118

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

22-4-2019 20:00
 

Ik heb een afspraak in een vreemde stad en omdat er geen vertraging is, ben ik een uur te vroeg. Er is kermis, vlakbij waar ik moet zijn. De zon schijnt, dus ik ga zitten op een bankje naast de botsauto’s. Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld, waar al het vermaak ontdaan lijkt van persoonlijkheid, totdat alleen de lichtjes, de muziek en de stemmen door de microfoons overblijven. Maar misschien ligt dat ook wel alleen aan mij, omdat ik zo’n ongemakkelijk kind was. Het is erg rustig bij de botsauto’s. Alleen een vader en een zoontje, met aan de rand de moeder die zwaait. Het jongetje wil eruit. Hij huilt. In zijn handen heeft hij een onwaarschijnlijk grote roze zuurstok.

Lees ook: Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'

Gisteren zei mijn moeder, terwijl ze naar de dochter keek die deed alsof de ouwe leunstoel een trampoline was: “Ach, is dat niet de fijnste tijd? Als je zo klein bent? Zo vrij en onbevangen? Zou je niet weer terug willen? Toen alles zo simpel was?”
Ik begreep niet wat ze nou bedoelde. Ik vond kindzijn juist vreselijk vermoeiend. Alles wat je wilde en niet mocht, alles wat er voor je bepaald werd. De doekjes voor het bloeden, de spruitjes die je in aantal van je leeftijd eten moet, de zuurstokken die je krijgt in de hoop dat je blij wordt. De schaamte die je steeds voelt terwijl je nooit precies weet waarom.

Ik begin het leven pas een beetje prettig te vinden sinds ik de vijfentwintig ben gepasseerd.

Als kind begreep ik nooit wat er aan de botsauto’s was. Ik dacht dat ik het misschien later leuk zou gaan vinden, als ik door een jongen gevraagd zou worden om mee in de botsauto’s te gaan. Die jongens die met hun meisje rondreden, met een arm losjes om haar heen, onderuitgezakt, alsof ze tijdens een woest gevaar hun vrouw beschermden alsof het hen niets deed.

De moeder zit aan de kant en kijkt. Af en toe zwaait ze en dan zwaait haar terug. Ze zijn nog jong. Misschien heeft die vader haar ooit ook losjes rondgereden. De vonken vallen van het plafond, ik ruik het rubber, die rare metalen vloer.

Ooit haalde ik wel tien van die goedkope knuffelbeesten uit een automaat waar je met een grijparm spullen uit een pak met piepschuim bolletjes kan vissen. Al gauw had ik aan elke vinger een lusje met daaraan het hoofd van het speelgoedbeest. Ik trok veel bekijks. Kinderen wezen, mensen maakten opmerkingen. Ik was alleen. Toen mijn geld op was liep ik gauw naar mijn fiets. Het was nogal een klus om ze allemaal mee te krijgen, af en toe viel er een speelgoedbeest op de grond. Ik schaamde me. Thuis zette ik de beesten naast mijn bed in de hoek van mijn kamer. Ik heb er een tijdje naar zitten kijken. Ik heb ze geen namen gegeven. Het waren er teveel. Mijn moeder heeft ze aan het einde van de zomer in de Zak van Max gestopt.

Lees ook: Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'

De man trekt de brullende jongen uit de botsauto’s. De moeder begint de zuurstok op te eten. Ze wijst naar dingen. Ik kijk op de klok en sta op. Godzijdank ben ik bijna veertig en kan ik nu gewoon gaan. Ik hoef hier geen tientjes meer in mijn eentje op te maken. Je zult zien dat de dochter later dol op de kermis is. Dat ze met de man in de botsauto’s wil. Gelukkig lijkt ze op hem. Vrij en onbezonnen.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.