People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De leven
Mama
Tommie
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Het universum der verloren objecten
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Trefbal
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
People

Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’

Bekijk meer
(95/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

31-12-2018 20:00
 

Ik ben al drie weken snip- en snipverkouden. In die drie weken heb ik ongeveer tien keer moeten optreden, een middag een podium moeten modereren of iets voor een podcast moeten inspreken, terwijl ik in alle gevallen klonk als iemand die een duikbril op had.
‘Hoezo ben je dan al zo lang verkouden?’ vroeg iemand.
‘Omdat de dochter mij elke dag vol snot smeert,’ heb ik toen geantwoord.
Iedereen met kinderen weet dat je nu eenmaal 150% meer verkouden bent dan dat je voorheen in je leven was. Vóór het ouderschap. Maar kranig heb ik mij geweerd op de diverse podia. Zelfs neusspray gebruikt, terwijl ik daar bloedneuzen van krijg.

Lees meer: Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'

De telefoon gaat. Het is K.
‘Heb je die recensie al gelezen?’ vraagt hij.
‘Welke recensie?’ zeg ik.
‘Over je optreden vorige week. Er stond heel zuur dat je alleen maar in je papieren stond te rommelen.’
‘Hè?’ zeg ik.
‘Maar jij rommelt toch altijd in je papieren?’ zegt K.
‘Ja!’ roep ik. ‘Ik rommel altijd in mijn papieren!’

Ik rommel dus altijd in mijn papieren. Ik geef immer een soort van commentaar op mezelf tijdens het voordragen. Dat is een beetje de grap. Ik doe dat al lang. Vraag maar na, misschien al meer dan tien jaar. Vroeger wilde ik namelijk nooit optreden, totdat vrienden me gewoon op flyers begonnen te zetten en ik moest. Misschien is het van daaruit ontstaan. Nu vind ik het zelfs heel erg leuk: optreden.

‘Wie schreef dat dan?’
Hij noemt een naam en ik googel meteen.
‘O,’ zeg ik. ‘Ik heb haar nog in de zaal zien zitten.’
Ze was me serieus opgevallen, aangezien ze de enige babyboomer in een zaal vol millennials was. Ze zat rechtop in een stoel, ergens in het midden.
Ik zucht.

‘Ik maakte een grahapjeeeee,’ zeg ik. ‘Met dat rommelen. Ik lees die verhalen al honderd jaar voor. Niet eens alleen met kerst.’
‘O,’ zegt K. ‘Een áct.’
Ik snuit mijn neus.
‘Je moet ook geen grapjes maken,’ zegt K.
‘Ja, maar, ja maar,’ zeg ik, ‘de zaal moest lachen.’
‘Ja, ja,’ zegt K. ‘Dat waren de millennials, die begrijpen dat soort zaken.’
‘Als wat?’
‘Als ácts.’
‘O,’ zeg ik.

‘Babyboomers zijn gewoon een rare generatie,’ zegt K. ‘Ze wonen in grote huizen die ze ooit voor tienduizend gulden hebben gekocht, zijn opgegroeid in een wereld waar je alles kon roken en drinken en dan gewoon in een auto zonder gordels naar huis mocht rijden. O, en ze gebruiken woorden als ‘magistraal’, ‘kostelijk’ en ‘intrigerend’. Daar kunnen ze niks aan doen. Ze bedoelen het niet kwaad. Ze denken gewoon altijd dat ze de waarheid in pacht hebben. Dat komt door die grote huizen.’
Ik snuit mijn neus.
‘En dat drinken,’ zegt K.

Lees meer: Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'

‘Ik heb er genoeg van,’ zeg ik. ‘Ik wil gewoon in bed liggen met een doos zakdoeken en ziek zijn.’
‘Nee, we moeten hier lering uit trekken. We moeten meer drinken,’ zegt K. ‘Wat ben je aan het doen?’
‘Ik moet nog drie deadlines halen vandaag,’ zeg ik.
‘Fuck it,’ zegt K. ‘Kom, we gaan de kroeg in voor een oudejaarsborrel. Bestel ik een grog voor je.’
‘Ja,’ snotter ik.
Ik sta op, gooi mijn zakdoeken in mijn tas.
Dat kunnen we inderdaad nog van de babyboomers leren: meer drinken.
Maar voor de zekerheid spring ik in plaats van in de auto, wel maar even op de fiets.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.