People
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Zo'n dag
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Column: Twee kindjes
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
People
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
People
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
People
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
People
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
Mama
Geitenkaaslollytestikel
Mama
Kak
Mama
De leven
People
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
Mama
Column: Liever een meisje
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People

Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'

Bekijk meer
(82/140)
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
140/140
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
139/140
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
138/140
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
137/140
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
136/140
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
135/140
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
134/140
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
133/140
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
132/140
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/140
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/140
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/140
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/140
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/140
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/140
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/140
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/140
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/140
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/140
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/140
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/140
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/140
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/140
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/140
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/140
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/140
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/140
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/140
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/140
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/140
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/140
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/140
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/140
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/140
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/140
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/140
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/140
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/140
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/140
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/140
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/140
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/140
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/140
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/140
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/140
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/140
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/140
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/140
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/140
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/140
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/140
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/140
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/140
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/140
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/140
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/140
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/140
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/140
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/140
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/140
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/140
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/140
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/140
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/140
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/140
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/140
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/140
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/140
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/140
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/140
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/140
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/140
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/140
Column: Importkinderen
67/140
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/140
Column: Het wordt beter
65/140
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/140
Column: Fucking mamafiets
63/140
Column: Ik ben een lafaard
62/140
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/140
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/140
Column: Krijsen om gebak
59/140
Column: Trauma's
58/140
Column: Twee kindjes
57/140
Column: Uit de hemel verschenen
56/140
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/140
Column: Het gangetje
54/140
Column: Daar word je hard van
53/140
Column: Dik maar gelukkig
52/140
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/140
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/140
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/140
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/140
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/140
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/140
Column: Lust ik niet!
45/140
Column: Van snurkenstein
44/140
Column: Liever een meisje
43/140
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/140
De uitgebluste moeder
41/140
Ouwe tang
40/140
De onderkin
39/140
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/140
De kinderverjaardag
37/140
Kotsen over de hoes
36/140
Blut
35/140
De leven
34/140
Moe
33/140
Fuck de symbiose
32/140
Met het broodmes spelen
31/140
Doorslapen
30/140
Een tweede adopteren
29/140
Tommie
28/140
Spijt
27/140
Geitenkaaslollytestikel
26/140
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/140
Kak
24/140
Koffie-tik in de boekenkast
23/140
De onschuldige gevangene
22/140
Trefbal
21/140
Rania
20/140
Billendoekjes en maïzena
19/140
Floep
18/140
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/140
Zo'n dag
16/140
Het schoolplein
15/140
Een sprongetje
14/140
Niets veranderd
13/140
De helm of niet de helm
12/140
Merci
11/140
Ziek kind
10/140
Op het consultatiebureau
9/140
De diva en de dronkenlap
8/140
Dag huis
7/140
Lekker genieten
6/140
Hondenravotplek
5/140
Mausoleum
4/140
Het universum der verloren objecten
3/140
Vriend K. op de koffie
2/140
Mag ik al bier?
1/140

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

12-11-2018 20:00
 

Het is zondagochtend vroeg. Of ja, nou vroeg: het is een tijdstip dat ik vroeger vroeg vond in het weekend. Tegenwoordig begint iedere dag om zeven uur, of het nu een dinsdagochtend is of nieuwjaarsdag, dat maakt niets uit. Zoals mijn vriendin N. vaak zegt: ‘Pas als je kinderen hebt, kun je om half acht ’s ochtends jezelf voor de dichte deur van de HEMA vinden, verbaasd dat die winkel nog niet open is terwijl jijzelf al twee uur op bent.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'

Terwijl ik naar mijn afspraak rijd, is de snelweg zo leeg dat ik bang ben dat ik in een apocalyptische horrorfilm ben beland. Eenmaal op de afspraak is het rumoerig en druk in het wegrestaurant. We beginnen te praten. Er gaat een opnameapparaat aan. We drinken koffie. De journalist vraagt dingen, want mijn derde boek komt bijna uit, al lijkt hij zich daar niet bewust van.

‘Maar goed, over je columns,’ begint de journalist. ‘Ik vroeg me af: vind je zelf nou ook niet dat het… Dat het… Ik bedoel: dat ze niet…’
De journalist denkt na. Ik knik bemoedigend.
‘Nou ja… Niet echt ergens over gaan?’
Ik denk even na.
‘Is dat een vraag?’ zeg ik.
‘Nou ja,’ zegt hij. ‘Ja.’
‘Die vraag snap ik niet.’
‘Nou ja, je columns gaan… Gaan zo over kleine dingen.’
‘Dus?’ vraag ik.
‘Nou ja… Is dat interessant?’ vraagt hij.
‘Vind jij dat interessant?’ vraag ik.
‘Nou ja,’ zegt hij. ‘Niet echt.’
‘Nou,’ zeg ik. ‘Als jij dat vindt, dan moet je dat opschrijven.’
Ineens vind ik het heel jammer dat ik niet meer over een totaal desolate snelweg rij of dat ik niet op moment van spreken voor een dichte HEMA sta.
De journalist moet lachen. Nee, nee, nee, zo laat hij zich niet om de tuin leiden.
Hij zegt: ‘Nee, ik vraag dat aan jou.’
‘Of ik vind dat mijn columns nergens over gaan?’
‘Ja,’ zegt hij.
‘Omdat ze over alledaagse dingen gaan?’ zeg ik.
‘Ja,’ zegt hij.
‘Nee,’ zeg ik.
‘Dus jij vindt niet dat het nergens over gaat?’ zegt hij.
‘Moet ik nou zeggen of ik mijn columns wel of niet ergens over vind gaan? Natuurlijk vind ik mijn columns ergens over gaan, anders zou ik ze niet schrijven!’
‘Ja,’ zegt hij. ‘Maar erg belangrijk is het niet.’
‘Aha!’ roep ik. ‘Ik snap al wat jij bedoelt. Wat je eigenlijk vraagt is: waarom schrijf je niet over klimaatverandering? Waarom neuzel jij over wat je hoort in de speeltuin?’
‘Ja!’ roept hij enthousiast.

Hij is goed bezig. Hij heeft me even voor het blok gezet.
‘Wat bedoel je? Dat ik met mijn dikke reet even lekker met een glas wijn en een wiel brie moet gaan zitten filosoferen over hoe het zou moeten of over hoe je klimaatneutraal moet leven, terwijl ik een houtkachel stook en in een diesel rij. Nee, dat is pas hypocriet.’
‘Maar jij hebt dus geen behoefte om over grotere zaken te schrijven?’ zegt hij.
‘Ik schrijf over grote zaken,’ zeg ik. ‘In mijn romans.’
‘O,’ zegt hij.

Het is even stil. Ik snap zijn irritatie ook wel. En ik snap ook waarom hij alleen een handjevol columns heeft gelezen. Dit is een haastklus die hem in de schoenen is geschoven, anders zat hij hier niet op zijn vrije zondag. Ik moet eigenlijk dankbaar zijn dat iemand deze tijd voor mij, lullig schrijfstertje dat alleen maar over kind’ren schrijven kan, heeft kunnen vrijmaken en er nota bene dan ook nog wat over gaat opschrijven.
‘Nou ja,’ zeg ik na een tijdje. ‘Ik heb een mok met een thermofoto waarop je, als je hete thee in die mok gooit, kunt zien welke gedeelten van de wereld overstromen als de opwarming van de aarde doorgaat. Daar zou ik ook een stukje over kunnen schrijven? Qua de opwarming van de aarde?’
Hij zegt niks. Daarna begint hij over mijn podcast. Hij betaalt wel de koffie. Dat dan weer wel.

Lees meer: Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop

Eenmaal weer huis zoek ik nog even de handleiding van de mok op. Er staat:
‘Show you care with a Climate Change Mug. It won't fix the problem, but it will illustrate it in a really cool way. You can drink your tea or coffee from a mug that says ‘I Love Kittens’ or you can help spread the message with this Climate Change Mug. Of course, not everyone wants to be reminded of planet-wide catastrophe during their afternoon coffee break. But if you're the type of person who confronts difficult issues even during your downtime, you should consider getting one.’
Mooi. Misschien moet ik er ook maar eens eentje naar die journalist opsturen.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.