Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
People
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
People
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
People
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
Mama
Dag huis
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Column: Het gangetje
People
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
People
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
Mama
Tommie
Mama
De onderkin
Mama
Column: Importkinderen
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People

Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'

Bekijk meer
(82/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt van Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

12-11-2018 20:00
 

Het is zondagochtend vroeg. Of ja, nou vroeg: het is een tijdstip dat ik vroeger vroeg vond in het weekend. Tegenwoordig begint iedere dag om zeven uur, of het nu een dinsdagochtend is of nieuwjaarsdag, dat maakt niets uit. Zoals mijn vriendin N. vaak zegt: ‘Pas als je kinderen hebt, kun je om half acht ’s ochtends jezelf voor de dichte deur van de HEMA vinden, verbaasd dat die winkel nog niet open is terwijl jijzelf al twee uur op bent.’

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'

Terwijl ik naar mijn afspraak rijd, is de snelweg zo leeg dat ik bang ben dat ik in een apocalyptische horrorfilm ben beland. Eenmaal op de afspraak is het rumoerig en druk in het wegrestaurant. We beginnen te praten. Er gaat een opnameapparaat aan. We drinken koffie. De journalist vraagt dingen, want mijn derde boek komt bijna uit, al lijkt hij zich daar niet bewust van.

‘Maar goed, over je columns,’ begint de journalist. ‘Ik vroeg me af: vind je zelf nou ook niet dat het… Dat het… Ik bedoel: dat ze niet…’
De journalist denkt na. Ik knik bemoedigend.
‘Nou ja… Niet echt ergens over gaan?’
Ik denk even na.
‘Is dat een vraag?’ zeg ik.
‘Nou ja,’ zegt hij. ‘Ja.’
‘Die vraag snap ik niet.’
‘Nou ja, je columns gaan… Gaan zo over kleine dingen.’
‘Dus?’ vraag ik.
‘Nou ja… Is dat interessant?’ vraagt hij.
‘Vind jij dat interessant?’ vraag ik.
‘Nou ja,’ zegt hij. ‘Niet echt.’
‘Nou,’ zeg ik. ‘Als jij dat vindt, dan moet je dat opschrijven.’
Ineens vind ik het heel jammer dat ik niet meer over een totaal desolate snelweg rij of dat ik niet op moment van spreken voor een dichte HEMA sta.
De journalist moet lachen. Nee, nee, nee, zo laat hij zich niet om de tuin leiden.
Hij zegt: ‘Nee, ik vraag dat aan jou.’
‘Of ik vind dat mijn columns nergens over gaan?’
‘Ja,’ zegt hij.
‘Omdat ze over alledaagse dingen gaan?’ zeg ik.
‘Ja,’ zegt hij.
‘Nee,’ zeg ik.
‘Dus jij vindt niet dat het nergens over gaat?’ zegt hij.
‘Moet ik nou zeggen of ik mijn columns wel of niet ergens over vind gaan? Natuurlijk vind ik mijn columns ergens over gaan, anders zou ik ze niet schrijven!’
‘Ja,’ zegt hij. ‘Maar erg belangrijk is het niet.’
‘Aha!’ roep ik. ‘Ik snap al wat jij bedoelt. Wat je eigenlijk vraagt is: waarom schrijf je niet over klimaatverandering? Waarom neuzel jij over wat je hoort in de speeltuin?’
‘Ja!’ roept hij enthousiast.

Hij is goed bezig. Hij heeft me even voor het blok gezet.
‘Wat bedoel je? Dat ik met mijn dikke reet even lekker met een glas wijn en een wiel brie moet gaan zitten filosoferen over hoe het zou moeten of over hoe je klimaatneutraal moet leven, terwijl ik een houtkachel stook en in een diesel rij. Nee, dat is pas hypocriet.’
‘Maar jij hebt dus geen behoefte om over grotere zaken te schrijven?’ zegt hij.
‘Ik schrijf over grote zaken,’ zeg ik. ‘In mijn romans.’
‘O,’ zegt hij.

Het is even stil. Ik snap zijn irritatie ook wel. En ik snap ook waarom hij alleen een handjevol columns heeft gelezen. Dit is een haastklus die hem in de schoenen is geschoven, anders zat hij hier niet op zijn vrije zondag. Ik moet eigenlijk dankbaar zijn dat iemand deze tijd voor mij, lullig schrijfstertje dat alleen maar over kind’ren schrijven kan, heeft kunnen vrijmaken en er nota bene dan ook nog wat over gaat opschrijven.
‘Nou ja,’ zeg ik na een tijdje. ‘Ik heb een mok met een thermofoto waarop je, als je hete thee in die mok gooit, kunt zien welke gedeelten van de wereld overstromen als de opwarming van de aarde doorgaat. Daar zou ik ook een stukje over kunnen schrijven? Qua de opwarming van de aarde?’
Hij zegt niks. Daarna begint hij over mijn podcast. Hij betaalt wel de koffie. Dat dan weer wel.

Lees meer: Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop

Eenmaal weer huis zoek ik nog even de handleiding van de mok op. Er staat:
‘Show you care with a Climate Change Mug. It won't fix the problem, but it will illustrate it in a really cool way. You can drink your tea or coffee from a mug that says ‘I Love Kittens’ or you can help spread the message with this Climate Change Mug. Of course, not everyone wants to be reminded of planet-wide catastrophe during their afternoon coffee break. But if you're the type of person who confronts difficult issues even during your downtime, you should consider getting one.’
Mooi. Misschien moet ik er ook maar eens eentje naar die journalist opsturen.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.