Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Column: Krijsen om gebak
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
De helm of niet de helm
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Ouwe tang
Mama
Merci
People
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Blut
Mama
Hondenravotplek
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
People

Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'

Bekijk meer
(86/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

10-12-2018 20:00
 

In de geheel in beton opgetrokken kerk waar de fotoshoot is gepland, blijkt een kinderspeelparadijs gevestigd te zijn. Het is nog rustig binnen als ik probeer het kinderhek open te krijgen. Ik pruttel tegen iemand van de productie aan de andere kant dat ik kinderhekjes nooit open krijg, tot een mevrouw achter een balie vol snoep op een knopje drukt en ik door het hek naar binnen val.
‘Magnetisme,’ zeg ik. ‘Dat kan natuurlijk ook.’
De mevrouw achter de balie lacht niet. Ik geef haar geen ongelijk. Wij komen alleen voor een paar uur foto’s. Zij moet nog de hele dag.
‘Dit is de hel,’ zeg ik tegen de fotograaf als we naar het toilet lopen.
‘We dachten: we beginnen vroeg. Dan is het nog niet druk.’
‘Kinderen zijn om zeven uur wakker,’ zeg ik angstig.
‘Alles komt goed,’ zegt ze. ‘Ik laat je zo wel zien wat we willen doen.’
De koffie blijkt erg goed. Toen ik ooit in Nijmegen voor een toneelproject in een indoor speelparadijs moest zijn kreeg ik Senseo. Lang leve Amsterdam.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'

Aan tafels zitten vermoeide ouders op hun telefoon te kijken. Ik zit geschminkt, gekapt en gestyled midden tussen de speeltoestellen op zachte blokken. Iemand van de productie heeft de onzalige taak om steeds peuters uit het frame te schuiven. Een spelletjesautomaat speelt onophoudelijk hetzelfde deuntje. Tijdens het wachten kijk ik naar de ouders. Sommigen zijn duidelijk geërgerd dat ze geld hebben betaald en nu nóg tegen hun kinderen moeten roepen dat ze ergens niet aan mogen komen. ‘Nu even niet bij die mevrouw in de rare kleren in de buurt komen!’ Andere ouders lopen dan maar ergens anders heen.

Het speelparadijs blijkt immens. Ik vind het zo wonderlijk dat alle ouders ongeveer mijn leeftijd hebben. Ik ben de doelgroep hier. Van sommigen kun je zien dat ze vroeger de getapte en populaire mensen waren in de kroeg of in de club, maar in het indoor speelparadijs is iedereen gelijk. Alle glamour is weggehaald. Ik snap ook wel waarom iedereen zich aan me ergert. Ik ben één van hen, maar ik zit te doen alsof ik een model ben. Maar ik ben helemaal geen model. Pas liep ik door een winkel en toen zag ik mezelf in de spiegel, alleen had ik niet meteen door dat ik mezelf in de spiegel zag. En ik dacht: god, staat er weer zo’n King Louie-wijf in de weg.
Was ik het zelf.

De groep die overigens écht uit de toon valt is die van De Oppas-Ouders. Ouders die hun kind het merendeel van de tijd uitbesteden aan wie dan ook en dan ineens, als ze het kind wel hebben, doen alsof alles leuk moet zijn. Je pikt ze er zó uit. Ze praten altijd met een zijig stemmetje: ‘Ja, leuk hè? Lekker in de supermarkt. Moet je eens kijken wat een mooie kleuren. Is dat niet leuk? Zal ik even lekker gek doen? Lekker door het gangpad racen?’ De Gewone Ouders-Ouders praten zo niet.  
Die roepen: ‘BLIJF MET JE TENGELS VAN DIE SPULLEN AF! HOE VAAK MOET IK HET NOG ZEGGEN? NEE, JE KRIJGT GEEN SNOEP, JE HEBT ZAT SNOEP THUIS EN JE WOU NET JE BOTERHAM NIET OPETEN DUS JE KUNT FLUITEN NAAR DIE ZAK HARIBO EN NOU NETJES DOEN ANDERS PROP IK JE HIER IN DE KINDERSTOEL VAN HET WINKELWAGENTJE!’
Ook hier lopen er een paar rond. Positief. Uitgerust. Zonder kort lontje.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'

Als we klaar zijn trek ik mijn zwarte kleren weer aan. In mijn ouwe diesel race ik terug naar huis. Ik haal mijn dochter wat vroeger van het KDV. Het hoost, maar we trekken regenpakken aan en gaan naar het bos. Naar buiten. Frisse lucht. Rondrennen en met takken op bomen slaan. Waar er niemand is die nadenkt over glamour of koffie of de hel.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.