People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
People
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Het schoolplein
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Mama
Column: Van snurkenstein
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Merci
Mama
Column: Het gangetje
Mama
Column: Ik ben een lafaard
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
People
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
Zo'n dag
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
Mama
De onderkin
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
People

Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'

Bekijk meer
(116/131)
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/131
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/131
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/131
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/131
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/131
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/131
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/131
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/131
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/131
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/131
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/131
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/131
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/131
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/131
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/131
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/131
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/131
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/131
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/131
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/131
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/131
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/131
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/131
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/131
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/131
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/131
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/131
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/131
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/131
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/131
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/131
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/131
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/131
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/131
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/131
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/131
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/131
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/131
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/131
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/131
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/131
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/131
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/131
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/131
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/131
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/131
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/131
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/131
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/131
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/131
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/131
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/131
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/131
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/131
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/131
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/131
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/131
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/131
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/131
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/131
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/131
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/131
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/131
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/131
Column: Importkinderen
67/131
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/131
Column: Het wordt beter
65/131
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/131
Column: Fucking mamafiets
63/131
Column: Ik ben een lafaard
62/131
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/131
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/131
Column: Krijsen om gebak
59/131
Column: Trauma's
58/131
Column: Twee kindjes
57/131
Column: Uit de hemel verschenen
56/131
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/131
Column: Het gangetje
54/131
Column: Daar word je hard van
53/131
Column: Dik maar gelukkig
52/131
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/131
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/131
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/131
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/131
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/131
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/131
Column: Lust ik niet!
45/131
Column: Van snurkenstein
44/131
Column: Liever een meisje
43/131
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/131
De uitgebluste moeder
41/131
Ouwe tang
40/131
De onderkin
39/131
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/131
De kinderverjaardag
37/131
Kotsen over de hoes
36/131
Blut
35/131
De leven
34/131
Moe
33/131
Fuck de symbiose
32/131
Met het broodmes spelen
31/131
Doorslapen
30/131
Een tweede adopteren
29/131
Tommie
28/131
Spijt
27/131
Geitenkaaslollytestikel
26/131
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/131
Kak
24/131
Koffie-tik in de boekenkast
23/131
De onschuldige gevangene
22/131
Trefbal
21/131
Rania
20/131
Billendoekjes en maïzena
19/131
Floep
18/131
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/131
Zo'n dag
16/131
Het schoolplein
15/131
Een sprongetje
14/131
Niets veranderd
13/131
De helm of niet de helm
12/131
Merci
11/131
Ziek kind
10/131
Op het consultatiebureau
9/131
De diva en de dronkenlap
8/131
Dag huis
7/131
Lekker genieten
6/131
Hondenravotplek
5/131
Mausoleum
4/131
Het universum der verloren objecten
3/131
Vriend K. op de koffie
2/131
Mag ik al bier?
1/131

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus tekende ze onlangs een nieuw contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze ook nog les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

24-6-2019 20:00
 

Als ik door het centrum van het grotere dorp dat vlakbij mijn minidorp loop, word ik ingehaald door een kakvrouw met een kind van de leeftijd van de dochter. Ik hoor ze al van verre aankomen. Of ja, ik hoor de moeder van het kind eerst, die om de paar stappen een commando naar haar dochter roept op een hoge schoolse toon, met veel valse lucht, alsof ze iemand met een blinddoek door een doolhof moet loodsen. Maar haar dochter heeft helemaal geen blinddoek om. Ze zit gewoon als een normale peuter op een kleine driewieler. Te fietsen en niets te zeggen.

Lees ook: Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'

Ik moet denken aan wat mijn goeie kennis W. ooit zei. Hij is striptekenaar en staat vaak op beurzen zijn spullen te verkopen. Hij zei: 'Weet je wat mij wel eens opvalt? Dat mensen soms alleen hun kinderen corrigeren omdat ze graag willen dat iemand ziet hoe goed ze dat doen: het ouderschap. Dat ze mij aankijken terwijl ze iets heel strengs tegen hun kind zeggen, in de hoop dat ik dan bemoedigend knik of een bevestiging geef in dat ze goed bezig zijn. Nou, ik doe daar dus niet aan mee.'

Eenmaal in de HEMA blijk ik de moeder weer in mijn kielzog te hebben.
'Ja, ga maar rechtdoor. Rechtdoor. Rechtdoor. Helemaal tot aan de schappen. Helemaal tot aan de schappen. Helemaal tot aan de schappen.'
Haar stem is zo hooggepitcht dat buiten nog net niet de blaffende honden tegen het raam opspringen. Ze komen naast me te staan. Ik kijk naar de kleine speelgoedjes, of er iets bijzit voor op vakantie in de auto. Het meisje friemelt wat aan een prijslabeltje dat aan een ophangstok hangt.
'Nee. Nee. Afblijven, afblijven. Anders gaat het kapot, anders gaat het kapot.'

Even twijfel ik of het geen vrouw is, maar een Stepford Wife die vastgelopen is en alles twee keer moet zeggen. Het meisje houdt meteen op. Dan vraagt ze op zachte toon om een ijsje. De vrouw knielt neer.
'Wat hadden wij gezegd? Hadden we niet gezegd dat je niet mocht zeuren? Dat je niet zo flauw mocht doen? Nou? Nou? Hadden we dat niet afgesproken? Nou?'
Het meisje mompelt wat. Gewoon zachtjes, zoals peuters beteuterd kunnen praten.
'Nee. Nee,' zegt de vrouw, nog steeds op die hoge toon en met valse lucht, maar nu luider. Steeds even afgemeten en zakelijk, maar op een bepaalde manier heel kinderlijk, alsof iemand haar inderdaad moet beoordelen op het africhten van iets of iemand, een hond, een paard, een reiger. 'Nee, jij houdt NU op met zeuren. Ophouden met zeuren. Want wat gaan we anders niet doen? Nou? Nou? Dan krijg je geen?'
'IJsje,' fluistert het meisje.
'Goed zo. En we hadden het nog zo afgesproken. Zo. Zo gaan we een ijsje eten. Als jij niet zeurt.'
Het kind blijft staan. Ze beweegt niet. De moeder gaat door de schappen en praat door, laat zien wat er allemaal staat. Het kind zegt niks. Ik heb zin om stiekem in haar oor te zeggen dat haar moeder gek is, en niet zij. Dat haar moeder zeurt en flauw doet en niet zij. En dat ik heus wel zie dat het haar echt niet om dat ijsje gaat. En dat ze zoveel aan zo’n prijslabeltje mag friemelen wat ze wil. Ik wil zo graag iets zeggen, maar ik durf het niet. Ik zeg niks.
Ik draai me om en koop spullen.

Lees ook: Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'

’s Avonds vraagt de dochter of ze haar pasta met vis en roomsaus in haar glas water mag gooien en dan mag opdrinken. Dat mag normaal natuurlijk niet. Maar ik denk even na. De gordijnen zijn dicht. Er is verder niemand thuis. Ik hoef tegen niemand te doen alsof. Ik kijk de dochter aan. Die werpt een haar liefste glimlach.
'Ja hoor,' zeg ik. 'Kan mij het schelen.'
De dochter gooit haar eten in haar drinkglas, drinkt het op en eet daarna het glas met een vork leeg.
'Lekker?' vraag ik.
De dochter knikt. Ze krijgt een hele heel dikke kus.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.