Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
Column
Marieke Elsinga: 'Opeens verplaatste ik mij onlangs in een tor'
Cesar: 'Waarom ik denk dat vloggers janken'
Carmen: 'No way dat ik #wanderlust bij een vakantiefoto zet'
Cesar: 'Dit is de overeenkomst tussen seks en kokosmakronen'
Column
James Worthy: 'Je gaat studeren om werkloos te worden?'
Cesar: 'De familie van Madeleine McCann heeft de eeuwige schuld'
Cesar: 'Waarom ik rustig 60 euro uitgeef aan een geurkaars'
Cesar: 'Ja, er liggen al pepernoten in de schappen. Nou en?'
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
Column
Hanneke: 'Waar mag je snot smeren en waar niet?'
Column
Sexy Time: De nieuwe buurman #5
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
Tim: 'Elke keer als iemand weggaat, denk ik aan m'n vader die vertrok'
Cesar: 'Waarom is er geen parfum met vaginageur?'
Cesar: 'Ik kan niet stoppen met gluren naar mijn ex-bedpartners'
Column
Carmen: 'Ik weiger te gaan slapen met ruzie'
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'

Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'

Bekijk meer
(116/192)
Hanneke: 'Ik liep brullend met een bezem door de tuin'
192/192
Hanneke: 'Het is meestal de moeder die alles het beste aanvoelt'
191/192
Hanneke: 'Moet ik mijn dochter klaarstomen om premier te worden?'
190/192
Hanneke: 'Hij had geen verplichtingen omdat zijn vrouw alles regelde'
189/192
Hanneke: 'Ik wilde haar treuzelende gedrag absoluut niet belonen'
188/192
Hanneke: 'Jullie dochter is een soort Pipi Langkous'
187/192
Hanneke: 'Waar mag je snot smeren en waar niet?'
186/192
Hanneke: 'Hallo? Bent u daar nog?'
185/192
Hanneke: 'Zijn dochter is grappiger'
184/192
Hanneke: 'Hij vroeg aan de ober waarom de porties zo klein waren'
183/192
Hanneke: 'Op zondag vangen we het varken dat we op maandag slachten'
182/192
Hanneke: 'Ik lazerde enorm van mijn elektrische fiets'
181/192
Hanneke: 'Als kind leken de zomers eindeloos te duren'
180/192
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
179/192
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
178/192
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
177/192
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
176/192
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
175/192
Hanneke: 'De dochter heeft elke dag één taakje: de tafel dekken'
174/192
Hanneke: 'Je mag niet tegen je kind zeggen dat-ie goed bezig is'
173/192
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
172/192
Hanneke: 'Ooit heeft iemand per ongeluk koffie en bier ontdekt'
171/192
Hanneke: 'Dit is mijn eerste echte cappuccino sinds maart'
170/192
Hanneke: 'Welke ontaarde moeder laat haar arme spruitje nou alleen?'
169/192
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
168/192
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
167/192
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
166/192
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
165/192
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
164/192
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
163/192
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
162/192
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
161/192
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
160/192
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
159/192
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
158/192
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
157/192
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
156/192
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
155/192
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
154/192
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
153/192
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
152/192
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
151/192
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
150/192
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
149/192
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
148/192
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
147/192
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
146/192
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/192
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/192
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/192
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/192
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/192
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/192
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/192
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/192
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/192
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/192
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/192
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/192
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/192
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/192
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/192
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/192
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/192
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/192
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/192
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/192
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/192
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/192
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/192
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/192
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/192
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/192
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/192
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/192
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/192
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/192
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/192
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/192
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/192
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/192
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/192
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/192
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/192
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/192
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/192
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/192
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/192
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/192
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/192
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/192
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/192
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/192
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/192
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/192
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/192
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/192
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/192
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/192
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/192
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/192
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/192
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/192
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/192
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/192
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/192
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/192
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/192
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/192
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/192
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/192
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/192
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/192
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/192
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/192
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/192
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/192
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/192
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/192
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/192
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/192
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/192
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/192
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/192
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/192
Column: Importkinderen
67/192
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/192
Column: Het wordt beter
65/192
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/192
Column: Fucking mamafiets
63/192
Column: Ik ben een lafaard
62/192
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/192
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/192
Column: Krijsen om gebak
59/192
Column: Trauma's
58/192
Column: Twee kindjes
57/192
Column: Uit de hemel verschenen
56/192
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/192
Column: Het gangetje
54/192
Column: Daar word je hard van
53/192
Column: Dik maar gelukkig
52/192
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/192
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/192
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/192
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/192
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/192
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/192
Column: Lust ik niet!
45/192
Column: Van snurkenstein
44/192
Column: Liever een meisje
43/192
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/192
De uitgebluste moeder
41/192
Ouwe tang
40/192
De onderkin
39/192
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/192
De kinderverjaardag
37/192
Kotsen over de hoes
36/192
Blut
35/192
De leven
34/192
Moe
33/192
Fuck de symbiose
32/192
Met het broodmes spelen
31/192
Doorslapen
30/192
Een tweede adopteren
29/192
Tommie
28/192
Spijt
27/192
Geitenkaaslollytestikel
26/192
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/192
Kak
24/192
Koffie-tik in de boekenkast
23/192
De onschuldige gevangene
22/192
Trefbal
21/192
Rania
20/192
Billendoekjes en maïzena
19/192
Floep
18/192
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/192
Zo'n dag
16/192
Het schoolplein
15/192
Een sprongetje
14/192
Niets veranderd
13/192
De helm of niet de helm
12/192
Merci
11/192
Ziek kind
10/192
Op het consultatiebureau
9/192
De diva en de dronkenlap
8/192
Dag huis
7/192
Lekker genieten
6/192
Hondenravotplek
5/192
Mausoleum
4/192
Het universum der verloren objecten
3/192
Vriend K. op de koffie
2/192
Mag ik al bier?
1/192

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus tekende ze onlangs een nieuw contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze ook nog les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

24-6-2019 20:00
 

Als ik door het centrum van het grotere dorp dat vlakbij mijn minidorp loop, word ik ingehaald door een kakvrouw met een kind van de leeftijd van de dochter. Ik hoor ze al van verre aankomen. Of ja, ik hoor de moeder van het kind eerst, die om de paar stappen een commando naar haar dochter roept op een hoge schoolse toon, met veel valse lucht, alsof ze iemand met een blinddoek door een doolhof moet loodsen. Maar haar dochter heeft helemaal geen blinddoek om. Ze zit gewoon als een normale peuter op een kleine driewieler. Te fietsen en niets te zeggen.

Lees ook: Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'

Ik moet denken aan wat mijn goeie kennis W. ooit zei. Hij is striptekenaar en staat vaak op beurzen zijn spullen te verkopen. Hij zei: 'Weet je wat mij wel eens opvalt? Dat mensen soms alleen hun kinderen corrigeren omdat ze graag willen dat iemand ziet hoe goed ze dat doen: het ouderschap. Dat ze mij aankijken terwijl ze iets heel strengs tegen hun kind zeggen, in de hoop dat ik dan bemoedigend knik of een bevestiging geef in dat ze goed bezig zijn. Nou, ik doe daar dus niet aan mee.'

Eenmaal in de HEMA blijk ik de moeder weer in mijn kielzog te hebben.
'Ja, ga maar rechtdoor. Rechtdoor. Rechtdoor. Helemaal tot aan de schappen. Helemaal tot aan de schappen. Helemaal tot aan de schappen.'
Haar stem is zo hooggepitcht dat buiten nog net niet de blaffende honden tegen het raam opspringen. Ze komen naast me te staan. Ik kijk naar de kleine speelgoedjes, of er iets bijzit voor op vakantie in de auto. Het meisje friemelt wat aan een prijslabeltje dat aan een ophangstok hangt.
'Nee. Nee. Afblijven, afblijven. Anders gaat het kapot, anders gaat het kapot.'

Even twijfel ik of het geen vrouw is, maar een Stepford Wife die vastgelopen is en alles twee keer moet zeggen. Het meisje houdt meteen op. Dan vraagt ze op zachte toon om een ijsje. De vrouw knielt neer.
'Wat hadden wij gezegd? Hadden we niet gezegd dat je niet mocht zeuren? Dat je niet zo flauw mocht doen? Nou? Nou? Hadden we dat niet afgesproken? Nou?'
Het meisje mompelt wat. Gewoon zachtjes, zoals peuters beteuterd kunnen praten.
'Nee. Nee,' zegt de vrouw, nog steeds op die hoge toon en met valse lucht, maar nu luider. Steeds even afgemeten en zakelijk, maar op een bepaalde manier heel kinderlijk, alsof iemand haar inderdaad moet beoordelen op het africhten van iets of iemand, een hond, een paard, een reiger. 'Nee, jij houdt NU op met zeuren. Ophouden met zeuren. Want wat gaan we anders niet doen? Nou? Nou? Dan krijg je geen?'
'IJsje,' fluistert het meisje.
'Goed zo. En we hadden het nog zo afgesproken. Zo. Zo gaan we een ijsje eten. Als jij niet zeurt.'
Het kind blijft staan. Ze beweegt niet. De moeder gaat door de schappen en praat door, laat zien wat er allemaal staat. Het kind zegt niks. Ik heb zin om stiekem in haar oor te zeggen dat haar moeder gek is, en niet zij. Dat haar moeder zeurt en flauw doet en niet zij. En dat ik heus wel zie dat het haar echt niet om dat ijsje gaat. En dat ze zoveel aan zo’n prijslabeltje mag friemelen wat ze wil. Ik wil zo graag iets zeggen, maar ik durf het niet. Ik zeg niks.
Ik draai me om en koop spullen.

Lees ook: Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'

’s Avonds vraagt de dochter of ze haar pasta met vis en roomsaus in haar glas water mag gooien en dan mag opdrinken. Dat mag normaal natuurlijk niet. Maar ik denk even na. De gordijnen zijn dicht. Er is verder niemand thuis. Ik hoef tegen niemand te doen alsof. Ik kijk de dochter aan. Die werpt een haar liefste glimlach.
'Ja hoor,' zeg ik. 'Kan mij het schelen.'
De dochter gooit haar eten in haar drinkglas, drinkt het op en eet daarna het glas met een vork leeg.
'Lekker?' vraag ik.
De dochter knikt. Ze krijgt een hele heel dikke kus.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #12 'Nieuwe ronde, nieuwe kansen'
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.