People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Billendoekjes en maïzena
People
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
People
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
People
Hanneke Hendrix: Kansarm
Mama
Mausoleum
People
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Hondenravotplek
Mama
Een sprongetje
Mama
Spijt
Mama
Ouwe tang
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
People

Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'

Bekijk meer
(87/135)
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
135/135
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
134/135
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
133/135
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
132/135
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/135
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/135
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/135
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/135
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/135
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/135
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/135
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/135
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/135
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/135
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/135
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/135
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/135
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/135
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/135
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/135
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/135
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/135
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/135
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/135
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/135
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/135
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/135
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/135
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/135
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/135
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/135
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/135
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/135
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/135
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/135
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/135
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/135
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/135
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/135
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/135
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/135
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/135
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/135
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/135
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/135
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/135
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/135
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/135
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/135
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/135
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/135
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/135
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/135
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/135
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/135
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/135
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/135
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/135
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/135
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/135
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/135
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/135
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/135
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/135
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/135
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/135
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/135
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/135
Column: Importkinderen
67/135
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/135
Column: Het wordt beter
65/135
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/135
Column: Fucking mamafiets
63/135
Column: Ik ben een lafaard
62/135
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/135
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/135
Column: Krijsen om gebak
59/135
Column: Trauma's
58/135
Column: Twee kindjes
57/135
Column: Uit de hemel verschenen
56/135
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/135
Column: Het gangetje
54/135
Column: Daar word je hard van
53/135
Column: Dik maar gelukkig
52/135
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/135
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/135
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/135
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/135
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/135
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/135
Column: Lust ik niet!
45/135
Column: Van snurkenstein
44/135
Column: Liever een meisje
43/135
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/135
De uitgebluste moeder
41/135
Ouwe tang
40/135
De onderkin
39/135
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/135
De kinderverjaardag
37/135
Kotsen over de hoes
36/135
Blut
35/135
De leven
34/135
Moe
33/135
Fuck de symbiose
32/135
Met het broodmes spelen
31/135
Doorslapen
30/135
Een tweede adopteren
29/135
Tommie
28/135
Spijt
27/135
Geitenkaaslollytestikel
26/135
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/135
Kak
24/135
Koffie-tik in de boekenkast
23/135
De onschuldige gevangene
22/135
Trefbal
21/135
Rania
20/135
Billendoekjes en maïzena
19/135
Floep
18/135
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/135
Zo'n dag
16/135
Het schoolplein
15/135
Een sprongetje
14/135
Niets veranderd
13/135
De helm of niet de helm
12/135
Merci
11/135
Ziek kind
10/135
Op het consultatiebureau
9/135
De diva en de dronkenlap
8/135
Dag huis
7/135
Lekker genieten
6/135
Hondenravotplek
5/135
Mausoleum
4/135
Het universum der verloren objecten
3/135
Vriend K. op de koffie
2/135
Mag ik al bier?
1/135

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

17-12-2018 20:00
 

De dochter huilt al twee dagen om alles. Maar dan ook echt alles. Om de pindakaas die ze op haar boterham had gevraagd, de trui die ze aanwilde en nu dan ook aangetrokken krijgt, om haar knuffels in bed en om het schuim in het bad dat ze graag wilde. Ik snap dat wel. Ik huilde ook wel eens dagenlang om niets. Vooral toen ik nog studeerde en daar dan ook de tijd voor had: in bed liggen en wenen met een doos tissues, een fles wijn en de DVD-box van The Sopranos. Zwelgen om weer een verloren liefde, nummers wissen van deze of gene, plaatjes draaien tot diep in de nacht. Ach, mooi was die tijd.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'

Maar goed, de dochter is nog klein en die kent natuurlijk niet de geneugten van hele dagen in bed liggen, drank en Tony Soprano die zegt ‘I'm like King Midas in reverse. Everything I touch turns to shit.’ Dat komt nog wel. Ooit.

Het is logisch dat ze baalt van alles. Ze had de griep en toen mocht ze alles: de hele dag televisiekijken in de pyjama, witte pasta zonder saus en niet de haren kammen en in een staartje. Vier keer per nacht kreeg ze een glaasje water gebracht als ze daar om riep, want ja: ze had griep met koorts, dan heb je ook dorst, dat snapt iedereen. Maar nu is ze weer beter en nou mag ineens alles niet meer. Is alles ‘Nee, niet doen’ en ‘Nee, de televisie mag niet aan’ en ‘Nee, nu heb je al drie glazen water gebracht gehad waar je maar een mini-nipje voor de vorm van nam, dus nu wacht je gewoon tot morgenvroeg.’
Het niet-meer-dingen-mogen is haar zo in het verkeerde keelgat geschoten dat ze nu dus ook begonnen is met huilen om dingen die ze wel wil. Dan vraagt ze om Pieter Konijn (wat mag, want er moet gekookt worden) en huilt ze vervolgens tranen met tuiten omdat ze toch echt iets anders wil zien.

Gek word ik ervan.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'

Tot we in de slagregen naar het dorp van de schoonouders fietsen: de man, de dochter en ik. Het hoost, maar we fietsen driftig door. Want op slecht weer kun je je kleden, zo vinden we. En omdat we de hele week al binnen zaten, moesten we nu echt op de fiets en niet weer in de muffe auto. De dochter is net een michelinmannetje in haar jas, regenpak, muts, sjaal en laarzen. Ze huilt weer. Ze baalt. De man en ik zingen luid liedjes. Drie maal drie is negen. De dochter doet niet mee, die huilt nog harder.
Ik zeg, terwijl mijn brillenglazen zo nat zijn dat ik de weg bijna niet meer zie: ‘Kijk, nu hebben we tenminste iets reëels om over te huilen! Is dat niet fijn?’
‘Hoera!’ roepen de man en ik.
De dochter houdt op met huilen.
Dan is het even stil. We fietsen door.
De dochter slaakt een diepe zucht en zegt: ‘Niet zingen.’
Daarna wijst ze naar een koe.
Onderwijl giet het door.
Volgens mij is er iemand over haar dip heen.
In de verte zien we een regenboog.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.