Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
People
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Merci
Mama
Ziek kind
Mama
Fuck de symbiose
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
Column: Fucking mamafiets
Mama
Op het consultatiebureau
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
People

Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'

Bekijk meer
(93/112)
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/112
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/112
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/112
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/112
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/112
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/112
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/112
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/112
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/112
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/112
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/112
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/112
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/112
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/112
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/112
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/112
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/112
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/112
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/112
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/112
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/112
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/112
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/112
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/112
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/112
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/112
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/112
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/112
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/112
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/112
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/112
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/112
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/112
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/112
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/112
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/112
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/112
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/112
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/112
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/112
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/112
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/112
Column: Importkinderen
70/112
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/112
Column: JA-HAAAAAAAA
68/112
Column: Het wordt beter
67/112
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/112
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/112
Column: Fucking mamafiets
64/112
Column: Ik ben een lafaard
63/112
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/112
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/112
Column: Krijsen om gebak
60/112
Column: Trauma's
59/112
Column: Twee kindjes
58/112
Column: Uit de hemel verschenen
57/112
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/112
Column: Het gangetje
55/112
Column: Daar word je hard van
54/112
Column: Dik maar gelukkig
53/112
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/112
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/112
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/112
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/112
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/112
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/112
Column: Lust ik niet!
46/112
Column: Van snurkenstein
45/112
Column: Liever een meisje
44/112
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/112
De uitgebluste moeder
42/112
Ouwe tang
41/112
De onderkin
40/112
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/112
De kinderverjaardag
38/112
Kotsen over de hoes
37/112
Blut
36/112
De leven
35/112
Moe
34/112
Fuck de symbiose
33/112
Met het broodmes spelen
32/112
Doorslapen
31/112
Een tweede adopteren
30/112
Tommie
29/112
Spijt
28/112
Geitenkaaslollytestikel
27/112
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/112
Kak
25/112
Koffie-tik in de boekenkast
24/112
De onschuldige gevangene
23/112
Trefbal
22/112
Rania
21/112
Billendoekjes en maïzena
20/112
Floep
19/112
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/112
Zo'n dag
17/112
Het schoolplein
16/112
Een sprongetje
15/112
Niets veranderd
14/112
De helm of niet de helm
13/112
Merci
12/112
Ziek kind
11/112
Op het consultatiebureau
10/112
De diva en de dronkenlap
9/112
Dag huis
8/112
Lekker genieten
7/112
Hondenravotplek
6/112
Mausoleum
5/112
Het universum der verloren objecten
4/112
Vriend K. op de koffie
3/112
Normaal
2/112
Mag ik al bier?
1/112

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

17-12-2018 20:00
 

De dochter huilt al twee dagen om alles. Maar dan ook echt alles. Om de pindakaas die ze op haar boterham had gevraagd, de trui die ze aanwilde en nu dan ook aangetrokken krijgt, om haar knuffels in bed en om het schuim in het bad dat ze graag wilde. Ik snap dat wel. Ik huilde ook wel eens dagenlang om niets. Vooral toen ik nog studeerde en daar dan ook de tijd voor had: in bed liggen en wenen met een doos tissues, een fles wijn en de DVD-box van The Sopranos. Zwelgen om weer een verloren liefde, nummers wissen van deze of gene, plaatjes draaien tot diep in de nacht. Ach, mooi was die tijd.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'

Maar goed, de dochter is nog klein en die kent natuurlijk niet de geneugten van hele dagen in bed liggen, drank en Tony Soprano die zegt ‘I'm like King Midas in reverse. Everything I touch turns to shit.’ Dat komt nog wel. Ooit.

Het is logisch dat ze baalt van alles. Ze had de griep en toen mocht ze alles: de hele dag televisiekijken in de pyjama, witte pasta zonder saus en niet de haren kammen en in een staartje. Vier keer per nacht kreeg ze een glaasje water gebracht als ze daar om riep, want ja: ze had griep met koorts, dan heb je ook dorst, dat snapt iedereen. Maar nu is ze weer beter en nou mag ineens alles niet meer. Is alles ‘Nee, niet doen’ en ‘Nee, de televisie mag niet aan’ en ‘Nee, nu heb je al drie glazen water gebracht gehad waar je maar een mini-nipje voor de vorm van nam, dus nu wacht je gewoon tot morgenvroeg.’
Het niet-meer-dingen-mogen is haar zo in het verkeerde keelgat geschoten dat ze nu dus ook begonnen is met huilen om dingen die ze wel wil. Dan vraagt ze om Pieter Konijn (wat mag, want er moet gekookt worden) en huilt ze vervolgens tranen met tuiten omdat ze toch echt iets anders wil zien.

Gek word ik ervan.

Lees meer: Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'

Tot we in de slagregen naar het dorp van de schoonouders fietsen: de man, de dochter en ik. Het hoost, maar we fietsen driftig door. Want op slecht weer kun je je kleden, zo vinden we. En omdat we de hele week al binnen zaten, moesten we nu echt op de fiets en niet weer in de muffe auto. De dochter is net een michelinmannetje in haar jas, regenpak, muts, sjaal en laarzen. Ze huilt weer. Ze baalt. De man en ik zingen luid liedjes. Drie maal drie is negen. De dochter doet niet mee, die huilt nog harder.
Ik zeg, terwijl mijn brillenglazen zo nat zijn dat ik de weg bijna niet meer zie: ‘Kijk, nu hebben we tenminste iets reëels om over te huilen! Is dat niet fijn?’
‘Hoera!’ roepen de man en ik.
De dochter houdt op met huilen.
Dan is het even stil. We fietsen door.
De dochter slaakt een diepe zucht en zegt: ‘Niet zingen.’
Daarna wijst ze naar een koe.
Onderwijl giet het door.
Volgens mij is er iemand over haar dip heen.
In de verte zien we een regenboog.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.