People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Mama
Column: Dik maar gelukkig
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: Krijsen om gebak
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
De helm of niet de helm
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Hondenravotplek
Mama
Ouwe tang
People
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Mama
Merci
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Blut
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Rauwe biefstuk en croissantjes
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Het universum der verloren objecten
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
People

Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'

Bekijk meer
(91/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

21-1-2019 20:00
 

Het is ochtend en ik ben al een dik kwartier bezig om twee dezelfde sokken te vinden voor de dochter. Voor mezelf heb ik dit euvel al honderd jaar geleden opgelost door gewoon alleen maar dezelfde lelijke zwarte HEMA-sportsokken te dragen (laat me nou, die zitten lekker met dat badstof aan de binnenkant), maar een peuter van twee en een half trek je nu eenmaal geen lelijke zwarte HEMA-sportsokken aan. Buiten is het koud, maar de stoom slaat uit mijn kraag als ik voor de vierde keer de wasmand met schone was doorspit opzoek naar een sok, om het even welke sok. Hoe kan dit? Hoe is het mogelijk dat ik op dit moment tien enkele sokken in mijn zakken heb gepropt? Tien! Wat nog aan de frustratie bijdraagt, is dat ik wéét dat ik morgen, als ik bijvoorbeeld een rompertje zoek, alleen maar sokken tegenkom en geen van de rompertjes die ik nu de hele tijd tevoorschijn trek. Gewoon, omdat al die zaken zich altijd in een parallel universum voor mij verstoppen om op te duiken op momenten dat je er niet naar zoekt. Net zoals haarelastiekjes, onderbroeken,  favoriete jurkjes en paspoorten.

Lees meer: Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'

De dochter is ondertussen met een houten blokken door de kamer aan het slepen, onderwijl roepend dat ze geen sokken aanhoeft. Buiten slaat de regen tegen de ramen. Ik overweeg haar om te kleden en een maillot met jurk aan te trekken. Ik kijk in de wasmand. Ik zie ook geen maillots. Ik zucht. Het liefst zou ik neerzijgen en slapen. Ik heb namelijk ook slaaptekort. Niet omdat ik een tweejarige thuis heb of omdat ik zorgen heb of omdat ik ziek ben, nee, ik heb slaaptekort omdat ik niet kan stoppen met lezen in het weergaloze Laura H. Gisternacht heb ik tot half twee doorgelezen, met een doek over de lamp naast het bed om de man niet wakker te maken, voorzichtig de pagina’s omslaand net als vroeger toen ik nog thuis woonde en stiekem met een zaklamp onder de dekens las. Ik kan gewoon niet ophouden, het is té spannend. Maar nu is het nog ochtend en ik moet nog zeker veertien uur wachten voor ik verder kan lezen.

Ik kijk op de klok. O ja, ik had heel erge haast.
Dan maar twee verschillende sokken.

Terwijl ik de schoenen van de dochter aantrek zie ik natuurlijk onder de bank een drietal ontbrekende sokken liggen. Nou ja, pech gehad. Daarna springt er een knoop van mijn jas als ik mijn jas aantrek, vallen de handschoenen van de dochter in een modderplas, valt mijn telefoon in mijn jasvoering door een gat in de zak en realiseer ik me terwijl ik net de dochter en mezelf in de auto heb gesnoerd dat ik de kippen vergeten ben te voeren.
Met de radio snoeihard aan scheuren de dochter en ik luid zingend van Schaapje schaapje heb je witte wol naar het kinderdagverblijf. Daar werp ik haar naar binnen en raas ik naar de hoorspelstudio.

Lees meer: Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'

Na het opnemen en monteren scheur ik weer terug, in de race tegen de klok die De-Grote-Met-Z’n-Allen-In-De-Spits-Met-Een-Kinderdagverblijf-Dat-Om-Zes-Uur-Sluit heet. Ik snap tegenwoordig waarom mensen toeteren in een file. Gelukkig heb ik een grijze Clio, dus mensen steken toch wel hun middelvinger op.
De man werkt tot laat, dus ik bak pannenkoeken voor de dochter. Voor de televisie eten we die op. Als ze in bed ligt ruim ik de zooi op, was ik af, beantwoord ik nog wat e-mails.

Daarna pak ik mijn boek en plof ik op de bank.
Eindelijk.
Ik neem een nip wijn.
En dan val ik subiet in slaap.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.