People
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
Mama
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Mama
Het schoolplein
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
De onderkin
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Mama
Ouwe tang
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
People
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
Mama
Normaal
Mama
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
Mama
Kotsen over de hoes
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
People

Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'

Bekijk meer
(106/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

11-3-2019 20:00
 

'Een latte doppio,' zeg ik bij de pastatent op het station waar ik altijd mijn koffie haal.
'Een café latte of een latte macchiato?' zegt de jongen achter de balie.
Ik heb net vijftien kilometer gefietst. Het waaide flink en de hele vijftien kilometer viel er iets van wat ik altijd 'plantenspuitregen' noem. O, en ik luisterde de podcast The horror of Dolores Roach. Dus ik kan niet heel goed nadenken.

Lees ook: Hanneke Hendrix en de voedende moeder

'Hè?' zeg ik.
Ik roep hier al jaren latte doppio en dan krijg ik gewoon een koffie verkeerd.
Mijn mp3-speler valt op de grond.
Als ik weer overeind kom na het oprapen hoor ik naast me:
'Een macchiato is met minder melk. Een café latte met meer.'
Volgens mij is het andersom. Betekent macchiato: melk met een vlekje koffie. Maar ik kan het verkeerd hebben. De man spreekt met een kak-accent en veel valse lucht. Ik kijk naar de man. Hij heeft oude geweven en gebatikte kleren aan. Ik ken zijn soort. Van die mensen die het vervelend vinden dat ze met heel veel geld zijn opgegroeid, en zich daarom zijn gaan kleden alsof ze dat niet zijn. Terwijl ze altijd veel geld zijn blijven hebben, omdat ze het steeds zijn blijven aannemen. Van ouders, van echtgenoten. Ze zijn simpel te ontmaskeren, want ze verraden zichzelf altijd. Je kunt nu eenmaal niet onder je afkomst uit. Helaas.

In het dorp heb ik ze nog niet ontmoet. Daar loopt iedereen in een bodywarmer en laarzen. Je zwaait als je iemand op straat tegenkomt. Dat is helemaal niet veel werk.
Ik heb nog steeds gewoon vijftien kilometer gefietst.
Ik voel dat er damp uit mijn kraag omhoog slaat.
'Gewoon wat jullie altijd doen als iemand een latte doppio besteld,' zeg ik verward tegen de jongen.
De man lacht schamper.
'Is echt een heel verschil, hoor,' zegt hij.
'Je kunt ze eigenlijk niet met elkaar vergelijken,' zegt hij tegen de jongen.
Ik antwoord niet. Hij vroeg immers niks.
'Ik weet het al,' zegt de jongen. 'Een latte macchiato.'
'Ja, of bemoei ik me er nu mee?' zegt de man.
Ik zucht. Ik zeg niet dat ik zelf ooit een baristadiploma had, dat nu ergens in een kast ligt te verstoffen. Ik heb nooit goed figuurtjes kunnen maken in het melkschuim. Ik weet wél dat ik voor hem per ongeluk een hele kleine lul met grote ballen had gecreëerd.
Maar ik zet geen koffie meer voor andere mensen. Ja, voor visite. Dat is bijna hetzelfde als in de kroeg, maar toch anders.
'Als jij je daar beter bij voelt,' zeg ik. 'Dan bemoei jij je er lekker mee.'
'O ja, nee,' zegt de gebatikte kakman.

Lees ook: Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'

Er valt een lange stilte.
Ik zeg niks meer.
Ik krijg mijn koffie.
Al dampend neem ik de eerste slok.
Ik zwaai naar de jongen en niet naar de man.
In de trein dampt alleen de koffie nog. De koffie is goed.
Precies zoals ze ‘m altijd voor me maken.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.