People
Zijn Milkshake
People
Cesar: 'Waarom willen mensen op de foto met Leonardo DiCaprio?'
People
Luxeprobleem
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
People
Zing voor mij
People
Gaia (deel 2): bully
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
Spijt
People
Column: Uitgedrukte liefde
Mama
Merci
People
Georgina: 'Het lukt mij maar niet om normale dingen te regelen'
People
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
Mama
Een tweede adopteren
Carrière & Geld
Column: waarom het kut is om anno 2018 niet fotogeniek te zijn
Mama
Column: Lust ik niet!
People
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
People
De vrouw met de grijper
Carrière & Geld
Column: 'Netwerkfreaks zijn de ratten van de samenleving'
People
Cesar: 'Verlang jij nog weleens terug naar de middelbare school?'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
People

Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'

Bekijk meer
(141/155)
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
155/155
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
154/155
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
153/155
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
152/155
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
151/155
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
150/155
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
149/155
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
148/155
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
147/155
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/155
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/155
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/155
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/155
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/155
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/155
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/155
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/155
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/155
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/155
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/155
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/155
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/155
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/155
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/155
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/155
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/155
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/155
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/155
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/155
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/155
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/155
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/155
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/155
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/155
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/155
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/155
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/155
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/155
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/155
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/155
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/155
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/155
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/155
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/155
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/155
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/155
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/155
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/155
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/155
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/155
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/155
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/155
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/155
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/155
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/155
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/155
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/155
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/155
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/155
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/155
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/155
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/155
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/155
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/155
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/155
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/155
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/155
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/155
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/155
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/155
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/155
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/155
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/155
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/155
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/155
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/155
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/155
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/155
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/155
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/155
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/155
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/155
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/155
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/155
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/155
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/155
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/155
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/155
Column: Importkinderen
67/155
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/155
Column: Het wordt beter
65/155
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/155
Column: Fucking mamafiets
63/155
Column: Ik ben een lafaard
62/155
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/155
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/155
Column: Krijsen om gebak
59/155
Column: Trauma's
58/155
Column: Twee kindjes
57/155
Column: Uit de hemel verschenen
56/155
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/155
Column: Het gangetje
54/155
Column: Daar word je hard van
53/155
Column: Dik maar gelukkig
52/155
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/155
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/155
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/155
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/155
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/155
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/155
Column: Lust ik niet!
45/155
Column: Van snurkenstein
44/155
Column: Liever een meisje
43/155
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/155
De uitgebluste moeder
41/155
Ouwe tang
40/155
De onderkin
39/155
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/155
De kinderverjaardag
37/155
Kotsen over de hoes
36/155
Blut
35/155
De leven
34/155
Moe
33/155
Fuck de symbiose
32/155
Met het broodmes spelen
31/155
Doorslapen
30/155
Een tweede adopteren
29/155
Tommie
28/155
Spijt
27/155
Geitenkaaslollytestikel
26/155
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/155
Kak
24/155
Koffie-tik in de boekenkast
23/155
De onschuldige gevangene
22/155
Trefbal
21/155
Rania
20/155
Billendoekjes en maïzena
19/155
Floep
18/155
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/155
Zo'n dag
16/155
Het schoolplein
15/155
Een sprongetje
14/155
Niets veranderd
13/155
De helm of niet de helm
12/155
Merci
11/155
Ziek kind
10/155
Op het consultatiebureau
9/155
De diva en de dronkenlap
8/155
Dag huis
7/155
Lekker genieten
6/155
Hondenravotplek
5/155
Mausoleum
4/155
Het universum der verloren objecten
3/155
Vriend K. op de koffie
2/155
Mag ik al bier?
1/155

Hanneke Hendrix woont met man en kind in een dorp ergens in het Land van Maas en Waal. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu heeft ze een contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool, maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

25-11-2019 20:00
 

Het meisje achter de balie dat mijn bestelling voor een koffie opneemt heeft aan beide zijden van haar neus blauwe horecapleisters geplakt. Het is nog vroeg en mijn overstaptijd op Utrecht Centraal ('Utreg Zentraal', zei de conducteur door de luidsprekers in de trein. 'Damus en heron, stazion Utreg Zentraal') behelst twintig minuten en dus vind ik dat ik geld mag uitgeven aan een kop koffie die evenveel kost als een brood en een pakje gesneden jonge kaas.

Het is vroeg.

Iedereen in de rij is moe.

Althans, daar ga ik vanuit. In een rij zie je natuurlijk alleen achterhoofden.

Het meisje glimlacht. Ik ben afgeleid door de pleisters.

'Waarom zijn die pleisters blauw?', vroeg ik ooit in de keuken van de kroeg waar ik werkte.

'Omdat je die in de soep of de stoof meteen ziet liggen', zei de kok.

Zou ze een neuscorrectie hebben gehad? Alleen op haar neusvleugels? Kan dat? Heeft ze een ontsteking? Of een aandoening? Nee, dan zou er ook wel verband hebben gezeten. Nu zit er alleen blauwe tape. Zou ze zich gesneden hebben? En dat het bijna over is? Misschien zitten er hechtingen onder.

Lees ook: Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'

De pleister flappert een beetje op en neer. Ze ademt luid uit door haar neus.

'Mevrouw?'

Ik bestel nog eens koffie.

'Ja, dat zei u al. Maar doppio of regulare?'

Ik antwoord iets. Ik weet niet eens meer wat. Als ze mijn bestelling intoetst en naar de koffiezettende dames achter haar roept, zie ik ineens dat ze ook flink wat blauwe pleister op haar orenlellen heeft geplakt.

'U kunt daar wachten.'

Ze duimt me naar rechts, naar het stuk balie met de potten basilicum en een enorm grote ronde nepparmezaan. Ergens staat een fabriek die die dingen maakt. Vraagt iemand op een verjaardag: 'En wat doe jij zoal de hele dag?'

'Nou, ik rol grote plastic nepparmezanen van een lopende band in een doos.'

Nu ja. Er staan meer mensen te wachten. Als een kuddetje koeien in een winderige wei. Achter ons klinkt gezaag en gehamer en de vloer deint troostend door het geweld van een vertrekkende trein onder me.

Ik wacht en ik kijk naar de oren van het meisje achter de balie. En ineens zie ik het: ze heeft onder de plakkers in ieder oor een hele dikke houten schijf. Onder de plakkers op haar neusvleugels meen ik nu ringetjes te herkennen.

Dan is mijn koffie klaar.

Lees ook: Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'

De gang naar het perron ligt vol water, maar niemand loopt om via de andere gang. We lopen allemaal in een rij over de net iets hogere ribbels van het blinde pad. Het voelt als een attractie in een Avonturenpark: een stap naar links en je been wordt eraf gehapt door een krokodil. Uit stukken plafond komt hier en daar een waterval.

Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in. Hij draag C&A-kleren, maar heeft ook een puntige baard. Het water onder zijn plank spat in een mooie boog op. Ik kijk naar hem en hij kijkt een paar tellen heel boos terug. Alsof het heel normaal is wat hij doet, alsof hij gewoon loopt, net als wij, en helemaal niet op een skateboard voorbij komt. Ik wend mijn blik af.

Ik zucht en ik gooi mijn lege beker in de prullenbak.

Die beker wordt vermalen en morgen koop ik er nog een en nog een en nog een en op een dag zal het longboard van die man tot stof vergaan en vinden ze over duizenden jaren het graf van een vrouw met in elk oor een dikke tak.

En tot die tijd leeft alles maar gewoon door, alsof er niks aan de hand is. Vraagt niemand zich af of er iemand naar die mensen keek en daar dan een column over tikte.

Als de trein het station binnenrijdt begint het eindelijk licht te worden.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.