Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
Column
Marieke Elsinga: 'Opeens verplaatste ik mij onlangs in een tor'
Cesar: 'Waarom is er geen parfum met vaginageur?'
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
Cesar: 'Waarom ik denk dat vloggers janken'
Column
James Worthy: 'Je gaat studeren om werkloos te worden?'
Carmen: 'No way dat ik #wanderlust bij een vakantiefoto zet'
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
Cesar: 'Waarom ik rustig 60 euro uitgeef aan een geurkaars'
Column
James Worthy: 'Mijn vader heeft nog maar een paar maanden te leven'
Cesar: 'Of ik liever 'n trio met rapper Boef of met rapper Sjors wil?'
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
Column
James Worthy: 'De zon en ik zullen nooit beste vrienden worden'
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
Tim: 'Elke keer als iemand weggaat, denk ik aan m'n vader die vertrok'
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
Column
Marieke Elsinga: 'Vrijgezel zijn was echt geen straf, hoor'
Cesar: 'Ja, er liggen al pepernoten in de schappen. Nou en?'
Carmen: 'Er werd gehoerd, gesloerd, geflirt en gescharreld'
Tim: 'Zo gelukkig dat ik helemaal zo’n gevoeletje in mijn buikie had'
Column
James Worthy: 'Ik krijg vooral mails over penisvergrotingen'
Column
Sexy Time: De nieuwe buurman #5
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
Cesar: 'Dit is de overeenkomst tussen seks en kokosmakronen'
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Column
Carmen: 'Ik weiger te gaan slapen met ruzie'
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
Cesar: 'Ik kan niet stoppen met gluren naar mijn ex-bedpartners'
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'

Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'

Bekijk meer
(141/192)
Hanneke: 'Ik liep brullend met een bezem door de tuin'
192/192
Hanneke: 'Het is meestal de moeder die alles het beste aanvoelt'
191/192
Hanneke: 'Moet ik mijn dochter klaarstomen om premier te worden?'
190/192
Hanneke: 'Hij had geen verplichtingen omdat zijn vrouw alles regelde'
189/192
Hanneke: 'Ik wilde haar treuzelende gedrag absoluut niet belonen'
188/192
Hanneke: 'Jullie dochter is een soort Pipi Langkous'
187/192
Hanneke: 'Waar mag je snot smeren en waar niet?'
186/192
Hanneke: 'Hallo? Bent u daar nog?'
185/192
Hanneke: 'Zijn dochter is grappiger'
184/192
Hanneke: 'Hij vroeg aan de ober waarom de porties zo klein waren'
183/192
Hanneke: 'Op zondag vangen we het varken dat we op maandag slachten'
182/192
Hanneke: 'Ik lazerde enorm van mijn elektrische fiets'
181/192
Hanneke: 'Als kind leken de zomers eindeloos te duren'
180/192
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
179/192
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
178/192
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
177/192
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
176/192
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
175/192
Hanneke: 'De dochter heeft elke dag één taakje: de tafel dekken'
174/192
Hanneke: 'Je mag niet tegen je kind zeggen dat-ie goed bezig is'
173/192
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
172/192
Hanneke: 'Ooit heeft iemand per ongeluk koffie en bier ontdekt'
171/192
Hanneke: 'Dit is mijn eerste echte cappuccino sinds maart'
170/192
Hanneke: 'Welke ontaarde moeder laat haar arme spruitje nou alleen?'
169/192
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
168/192
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
167/192
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
166/192
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
165/192
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
164/192
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
163/192
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
162/192
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
161/192
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
160/192
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
159/192
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
158/192
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
157/192
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
156/192
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
155/192
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
154/192
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
153/192
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
152/192
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
151/192
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
150/192
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
149/192
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
148/192
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
147/192
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
146/192
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/192
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/192
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/192
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/192
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/192
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/192
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/192
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/192
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/192
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/192
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/192
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/192
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/192
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/192
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/192
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/192
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/192
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/192
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/192
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/192
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/192
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/192
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/192
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/192
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/192
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/192
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/192
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/192
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/192
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/192
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/192
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/192
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/192
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/192
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/192
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/192
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/192
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/192
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/192
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/192
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/192
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/192
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/192
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/192
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/192
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/192
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/192
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/192
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/192
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/192
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/192
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/192
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/192
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/192
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/192
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/192
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/192
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/192
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/192
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/192
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/192
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/192
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/192
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/192
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/192
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/192
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/192
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/192
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/192
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/192
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/192
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/192
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/192
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/192
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/192
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/192
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/192
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/192
Column: Importkinderen
67/192
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/192
Column: Het wordt beter
65/192
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/192
Column: Fucking mamafiets
63/192
Column: Ik ben een lafaard
62/192
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/192
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/192
Column: Krijsen om gebak
59/192
Column: Trauma's
58/192
Column: Twee kindjes
57/192
Column: Uit de hemel verschenen
56/192
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/192
Column: Het gangetje
54/192
Column: Daar word je hard van
53/192
Column: Dik maar gelukkig
52/192
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/192
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/192
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/192
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/192
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/192
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/192
Column: Lust ik niet!
45/192
Column: Van snurkenstein
44/192
Column: Liever een meisje
43/192
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/192
De uitgebluste moeder
41/192
Ouwe tang
40/192
De onderkin
39/192
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/192
De kinderverjaardag
37/192
Kotsen over de hoes
36/192
Blut
35/192
De leven
34/192
Moe
33/192
Fuck de symbiose
32/192
Met het broodmes spelen
31/192
Doorslapen
30/192
Een tweede adopteren
29/192
Tommie
28/192
Spijt
27/192
Geitenkaaslollytestikel
26/192
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/192
Kak
24/192
Koffie-tik in de boekenkast
23/192
De onschuldige gevangene
22/192
Trefbal
21/192
Rania
20/192
Billendoekjes en maïzena
19/192
Floep
18/192
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/192
Zo'n dag
16/192
Het schoolplein
15/192
Een sprongetje
14/192
Niets veranderd
13/192
De helm of niet de helm
12/192
Merci
11/192
Ziek kind
10/192
Op het consultatiebureau
9/192
De diva en de dronkenlap
8/192
Dag huis
7/192
Lekker genieten
6/192
Hondenravotplek
5/192
Mausoleum
4/192
Het universum der verloren objecten
3/192
Vriend K. op de koffie
2/192
Mag ik al bier?
1/192

Hanneke Hendrix woont met man en kind in een dorp ergens in het Land van Maas en Waal. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu heeft ze een contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool, maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

25-11-2019 20:00
 

Het meisje achter de balie dat mijn bestelling voor een koffie opneemt heeft aan beide zijden van haar neus blauwe horecapleisters geplakt. Het is nog vroeg en mijn overstaptijd op Utrecht Centraal ('Utreg Zentraal', zei de conducteur door de luidsprekers in de trein. 'Damus en heron, stazion Utreg Zentraal') behelst twintig minuten en dus vind ik dat ik geld mag uitgeven aan een kop koffie die evenveel kost als een brood en een pakje gesneden jonge kaas.

Het is vroeg.

Iedereen in de rij is moe.

Althans, daar ga ik vanuit. In een rij zie je natuurlijk alleen achterhoofden.

Het meisje glimlacht. Ik ben afgeleid door de pleisters.

'Waarom zijn die pleisters blauw?', vroeg ik ooit in de keuken van de kroeg waar ik werkte.

'Omdat je die in de soep of de stoof meteen ziet liggen', zei de kok.

Zou ze een neuscorrectie hebben gehad? Alleen op haar neusvleugels? Kan dat? Heeft ze een ontsteking? Of een aandoening? Nee, dan zou er ook wel verband hebben gezeten. Nu zit er alleen blauwe tape. Zou ze zich gesneden hebben? En dat het bijna over is? Misschien zitten er hechtingen onder.

Lees ook: Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'

De pleister flappert een beetje op en neer. Ze ademt luid uit door haar neus.

'Mevrouw?'

Ik bestel nog eens koffie.

'Ja, dat zei u al. Maar doppio of regulare?'

Ik antwoord iets. Ik weet niet eens meer wat. Als ze mijn bestelling intoetst en naar de koffiezettende dames achter haar roept, zie ik ineens dat ze ook flink wat blauwe pleister op haar orenlellen heeft geplakt.

'U kunt daar wachten.'

Ze duimt me naar rechts, naar het stuk balie met de potten basilicum en een enorm grote ronde nepparmezaan. Ergens staat een fabriek die die dingen maakt. Vraagt iemand op een verjaardag: 'En wat doe jij zoal de hele dag?'

'Nou, ik rol grote plastic nepparmezanen van een lopende band in een doos.'

Nu ja. Er staan meer mensen te wachten. Als een kuddetje koeien in een winderige wei. Achter ons klinkt gezaag en gehamer en de vloer deint troostend door het geweld van een vertrekkende trein onder me.

Ik wacht en ik kijk naar de oren van het meisje achter de balie. En ineens zie ik het: ze heeft onder de plakkers in ieder oor een hele dikke houten schijf. Onder de plakkers op haar neusvleugels meen ik nu ringetjes te herkennen.

Dan is mijn koffie klaar.

Lees ook: Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'

De gang naar het perron ligt vol water, maar niemand loopt om via de andere gang. We lopen allemaal in een rij over de net iets hogere ribbels van het blinde pad. Het voelt als een attractie in een Avonturenpark: een stap naar links en je been wordt eraf gehapt door een krokodil. Uit stukken plafond komt hier en daar een waterval.

Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in. Hij draag C&A-kleren, maar heeft ook een puntige baard. Het water onder zijn plank spat in een mooie boog op. Ik kijk naar hem en hij kijkt een paar tellen heel boos terug. Alsof het heel normaal is wat hij doet, alsof hij gewoon loopt, net als wij, en helemaal niet op een skateboard voorbij komt. Ik wend mijn blik af.

Ik zucht en ik gooi mijn lege beker in de prullenbak.

Die beker wordt vermalen en morgen koop ik er nog een en nog een en nog een en op een dag zal het longboard van die man tot stof vergaan en vinden ze over duizenden jaren het graf van een vrouw met in elk oor een dikke tak.

En tot die tijd leeft alles maar gewoon door, alsof er niks aan de hand is. Vraagt niemand zich af of er iemand naar die mensen keek en daar dan een column over tikte.

Als de trein het station binnenrijdt begint het eindelijk licht te worden.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #12 'Nieuwe ronde, nieuwe kansen'
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.