Mama
Floep
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
People
Georgina: 'In gedachten sproeiden spikkeltjes tbc door de ruimte'
Mama
Column: Trauma's
People
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
Mama
Merci
People
Cesar Majorana: 'Alleen nepvrienden sturen je een tikkie'
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
People
Cesar: ‘We praten niet genoeg over menstruatie’
Mama
Column: Van snurkenstein
People
Column: Dit is waarom we de comeback van Tel Sell moeten vieren
People
Wie is die Hanneke eigenlijk? 5 vragen aan onze vaste columnist
People
Ik kan vers(t)ieren
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Georgina: 'Misschien is dit de maandagochtend der maandagochtenden'
People
Cesar Majorana: 'De drang naar verfijning is mijn achilleshiel'
People
Turofobie
Mama
Column: Krijsen om gebak
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
People

Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'

Bekijk meer
(142/145)
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
145/145
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
144/145
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
143/145
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
142/145
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
141/145
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
140/145
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
139/145
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
138/145
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
137/145
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
136/145
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
135/145
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
134/145
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
133/145
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
132/145
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/145
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/145
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/145
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/145
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/145
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/145
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/145
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/145
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/145
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/145
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/145
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/145
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/145
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/145
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/145
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/145
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/145
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/145
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/145
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/145
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/145
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/145
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/145
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/145
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/145
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/145
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/145
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/145
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/145
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/145
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/145
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/145
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/145
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/145
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/145
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/145
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/145
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/145
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/145
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/145
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/145
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/145
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/145
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/145
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/145
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/145
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/145
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/145
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/145
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/145
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/145
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/145
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/145
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/145
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/145
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/145
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/145
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/145
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/145
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/145
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/145
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/145
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/145
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/145
Column: Importkinderen
67/145
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/145
Column: Het wordt beter
65/145
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/145
Column: Fucking mamafiets
63/145
Column: Ik ben een lafaard
62/145
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/145
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/145
Column: Krijsen om gebak
59/145
Column: Trauma's
58/145
Column: Twee kindjes
57/145
Column: Uit de hemel verschenen
56/145
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/145
Column: Het gangetje
54/145
Column: Daar word je hard van
53/145
Column: Dik maar gelukkig
52/145
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/145
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/145
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/145
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/145
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/145
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/145
Column: Lust ik niet!
45/145
Column: Van snurkenstein
44/145
Column: Liever een meisje
43/145
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/145
De uitgebluste moeder
41/145
Ouwe tang
40/145
De onderkin
39/145
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/145
De kinderverjaardag
37/145
Kotsen over de hoes
36/145
Blut
35/145
De leven
34/145
Moe
33/145
Fuck de symbiose
32/145
Met het broodmes spelen
31/145
Doorslapen
30/145
Een tweede adopteren
29/145
Tommie
28/145
Spijt
27/145
Geitenkaaslollytestikel
26/145
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/145
Kak
24/145
Koffie-tik in de boekenkast
23/145
De onschuldige gevangene
22/145
Trefbal
21/145
Rania
20/145
Billendoekjes en maïzena
19/145
Floep
18/145
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/145
Zo'n dag
16/145
Het schoolplein
15/145
Een sprongetje
14/145
Niets veranderd
13/145
De helm of niet de helm
12/145
Merci
11/145
Ziek kind
10/145
Op het consultatiebureau
9/145
De diva en de dronkenlap
8/145
Dag huis
7/145
Lekker genieten
6/145
Hondenravotplek
5/145
Mausoleum
4/145
Het universum der verloren objecten
3/145
Vriend K. op de koffie
2/145
Mag ik al bier?
1/145

Hanneke Hendrix woont met man en kind in een dorp ergens in het Land van Maas en Waal. Ze bracht drie romans uit en zwoer daarna dat ze nooit meer een boek zou schrijven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu heeft ze een contract bij Das Mag Uitgevers. Verder geeft ze les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool, maakt ze hoorspelen voor de radio, maar is ze niet per se gek op grindbakken.

25-11-2019 20:00
 

Het meisje achter de balie dat mijn bestelling voor een koffie opneemt heeft aan beide zijden van haar neus blauwe horecapleisters geplakt. Het is nog vroeg en mijn overstaptijd op Utrecht Centraal ('Utreg Zentraal', zei de conducteur door de luidsprekers in de trein. 'Damus en heron, stazion Utreg Zentraal') behelst twintig minuten en dus vind ik dat ik geld mag uitgeven aan een kop koffie die evenveel kost als een brood en een pakje gesneden jonge kaas.

Het is vroeg.

Iedereen in de rij is moe.

Althans, daar ga ik vanuit. In een rij zie je natuurlijk alleen achterhoofden.

Het meisje glimlacht. Ik ben afgeleid door de pleisters.

'Waarom zijn die pleisters blauw?', vroeg ik ooit in de keuken van de kroeg waar ik werkte.

'Omdat je die in de soep of de stoof meteen ziet liggen', zei de kok.

Zou ze een neuscorrectie hebben gehad? Alleen op haar neusvleugels? Kan dat? Heeft ze een ontsteking? Of een aandoening? Nee, dan zou er ook wel verband hebben gezeten. Nu zit er alleen blauwe tape. Zou ze zich gesneden hebben? En dat het bijna over is? Misschien zitten er hechtingen onder.

Lees ook: Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'

De pleister flappert een beetje op en neer. Ze ademt luid uit door haar neus.

'Mevrouw?'

Ik bestel nog eens koffie.

'Ja, dat zei u al. Maar doppio of regulare?'

Ik antwoord iets. Ik weet niet eens meer wat. Als ze mijn bestelling intoetst en naar de koffiezettende dames achter haar roept, zie ik ineens dat ze ook flink wat blauwe pleister op haar orenlellen heeft geplakt.

'U kunt daar wachten.'

Ze duimt me naar rechts, naar het stuk balie met de potten basilicum en een enorm grote ronde nepparmezaan. Ergens staat een fabriek die die dingen maakt. Vraagt iemand op een verjaardag: 'En wat doe jij zoal de hele dag?'

'Nou, ik rol grote plastic nepparmezanen van een lopende band in een doos.'

Nu ja. Er staan meer mensen te wachten. Als een kuddetje koeien in een winderige wei. Achter ons klinkt gezaag en gehamer en de vloer deint troostend door het geweld van een vertrekkende trein onder me.

Ik wacht en ik kijk naar de oren van het meisje achter de balie. En ineens zie ik het: ze heeft onder de plakkers in ieder oor een hele dikke houten schijf. Onder de plakkers op haar neusvleugels meen ik nu ringetjes te herkennen.

Dan is mijn koffie klaar.

Lees ook: Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'

De gang naar het perron ligt vol water, maar niemand loopt om via de andere gang. We lopen allemaal in een rij over de net iets hogere ribbels van het blinde pad. Het voelt als een attractie in een Avonturenpark: een stap naar links en je been wordt eraf gehapt door een krokodil. Uit stukken plafond komt hier en daar een waterval.

Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in. Hij draag C&A-kleren, maar heeft ook een puntige baard. Het water onder zijn plank spat in een mooie boog op. Ik kijk naar hem en hij kijkt een paar tellen heel boos terug. Alsof het heel normaal is wat hij doet, alsof hij gewoon loopt, net als wij, en helemaal niet op een skateboard voorbij komt. Ik wend mijn blik af.

Ik zucht en ik gooi mijn lege beker in de prullenbak.

Die beker wordt vermalen en morgen koop ik er nog een en nog een en nog een en op een dag zal het longboard van die man tot stof vergaan en vinden ze over duizenden jaren het graf van een vrouw met in elk oor een dikke tak.

En tot die tijd leeft alles maar gewoon door, alsof er niks aan de hand is. Vraagt niemand zich af of er iemand naar die mensen keek en daar dan een column over tikte.

Als de trein het station binnenrijdt begint het eindelijk licht te worden.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.