Films & Series
Katy chilt met Orlando's ex en nog 3 redenen waarom ze geweldig is
Column
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
Column
James Worthy: 'Ik ben weer single, man. Mijn hart is gebroken'
Column
Malou: 'Ze hield zich aan alle regels, toch kreeg ze corona'
Column
Hanneke: 'Mensen hebben gewoon nog steeds kanker, hoor'
Column
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
Tim den Besten: 'Er zit altijd wel een deurwaarder achter me aan'
Column
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
Column
Hanneke: 'Zijn dochter is grappiger'
Column
Hanneke: 'Zeg je afspraken maar af, want je kind moet in quarantaine'
Column
Malou: 'De anderhalvemetersamenleving is op z'n mooist in de trein'
Column
Malou: 'Hij zegt dat ik wél kinderen wil en vraagt hoe oud ik ben'
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
Carrière & Geld
Poenpraat #68: 'Onze boodschappen kosten zo'n 200 euro per week'
Interview
Marloes (36) heeft longkanker: 'En ik heb nog nooit gerookt'
Column
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
Column
Malou: 'Je wil toch een relatie waarin je écht iets aan elkaar hebt?'
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
Column
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
Column
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
Fashion
Dit zijn ze: de mooiste feestjurken voor een nog mooiere prijs
Psyche
Kalm blijven terwijl je wanhoop ervaart: hoe doe je dat?
Hoe zit het met je identiteit als je niet weet wie je ouders zijn?
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
Fashion
Shop kerstcadeaus met vette korting in &C Store
Dit wil je zien: Ali B wordt geroast
Column
Malou: 'Rond kwart over 12 lag ik laveloos in bed'
Stamgasten: 'Laatst ging een vrouw expres op onze plek zitten'
Nienke: 'Soms wil ik huilen om de implantaten in mijn borstkas'
Column
James Worthy: 'Fruitvliegjes maken mij onzeker'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
Column

Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'

Bekijk meer
(45/48)
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
48/48
Thomas: 'Ik had 't uiterlijk van een meisje en de stem van een jongen'
47/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
46/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
45/48
Thomas: 'Waarom mag ik niet naar boven?'
44/48
Thomas: 'We zouden de criminele organisatie samen oprollen'
43/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
42/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
41/48
Thomas: 'Kan mijn man vandaag weer niet op bezoek komen?'
40/48
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
39/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
38/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
37/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
36/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
35/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
34/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
33/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
32/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
31/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
30/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
29/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
28/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
27/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
26/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
25/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
24/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
23/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
22/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
21/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
20/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
19/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
18/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
17/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
16/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
15/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

23-2-2021 19:00
fotografie Anne Claire de Breij

Mevrouw Gans stiefelde achter haar rollator naar me toe in de gang. 'Nieuw jasje?' vroeg ze. 

Ik had eindelijk mijn jongensuniform. Eerst liep ik in het verpleeghuis rond in een meisjesuniform, want de jongensvariant was niet op voorraad. Had ik een prachtig zandloperfiguur waar ik totaal niet op zat te wachten. 'Zijn mijn jasjes er al?' vroeg ik elke dag, en na een paar weken was mijn geduld op. 'Ik ben toch geen transgender!'

De volgende dag lagen er drie nieuwe blauwe jasjes in mijn postvak. Toen ik er een aantrok, realiseerde ik me dat het meisjesuniform eigenlijk beter zat. 

'Het is wat te wijd, hè?' zei ik tegen mevrouw Gans. 

'Knap,' bulderde ze. Mevrouw Gans is een kleine vrouw met een harde, lage stem. 'Heel knap.' Ze heeft een crush op mij. 

Lees ook: Thomas: 'Demente mensen kunnen heel lang staan te prutsen'

Verderop op de gang stak mevrouw Sørensen haar hoofd om de deur. Haar lieve gezichtje is moeilijk te weerstaan; ik nam haar mee om te gaan puzzelen. Het is belangrijk om te weten dat de puzzel compleet was toen we eraan begonnen. Ik haalde de doos uit de kast, tilde het deksel op en zag de puzzel liggen. In elkaar en helemaal compleet. Het was een onderwaterlandschap met koraal, vissen en een dolfijn.

Mevrouw Sørensen komt uit Denemarken. Zestig jaar lang heeft ze Nederlands gesproken, maar nu niet meer. Dementie werkt terug in de tijd: wat je als laatst hebt geleerd, gaat er als eerst aan. Het taalprobleem van mevrouw Sørensen is een bekend fenomeen bij dementerende mensen met een migratieachtergrond. In Australië wonen bijvoorbeeld veel bejaarde Nederlanders omdat er in de jaren vijftig en zestig veel mensen uit ons land naartoe zijn geëmigreerd. Nu hebben ze daar speciale Nederlandstalige verpleeghuizen voor dementerende Nederlanders die hun Engels kwijt zijn. 

Lees ook: Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'

Mevrouw Sørensen spreekt geen Nederlands meer maar verstaat het gelukkig nog wel, en het Deens is wel een beetje te ontcijferen als je Nederlands en Duits spreekt. Puslespil is puzzel, morgenmad is ontbijt en håbløs betekent hopeloos. 

Mevrouw Gans kwam naast me staan. 'Ik mot gewasse worre,' bulderde ze in m'n oor. 

'U bent net gewassen,' zei ik. 'Ga maar even lekker zitten.'

Ze duwde haar rollator tegen mijn kruk. 'Ga je me wasse?'

'Ik ben eerst even aan het puzzelen met mevrouw Sørensen,' zei ik. 

Mevrouw Gans begon achter haar rollator door de kamer te ijsberen met haar blik woedend op mevrouw Sørensen gericht. 

'Kom nou maar even zitten,' zei ik, 'dan haal ik een kopje koffie voor u.' 

Dat wilde ze wel. 

Intussen vorderde de puzzel. Vooral de dolfijn was een uitdaging omdat die stukjes allemaal dezelfde grijze kleur hadden, maar daarna ging het best snel. Mevrouw Sørensen was bezig met de laatste stukjes toen ik het al zag. Er ontbrak een stukje. Ze wees naar het gat in de puzzel en ratelde iets in het Deens dat teleurgesteld klonk. Ik zocht op en onder de tafel en keek bij mevrouw Sørensen op schoot. Geen puzzelstukje. 

Ik stond op. 'We zijn gesaboteerd!'

'Håbløs!' zei mevrouw Sørensen.

Aan de andere kant van de tafel zat mevrouw Gans in haar koffie te roeren. Ze keek ons triomfantelijk aan.

Deze column verscheen eerder in februari 2020. Lees hier meer columns van Thomas.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #4 Huisje, boompje, beestje?
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.