Column
Malou: 'Ik moet je iets vertellen, maar het is nog wel geheim'
Column
Malou: 'Ik heb last van de huilbaby van de buren'
Column
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
Newsflash
Wat haalt kunstenaar Denny Stoekenbroek uit LinkedIn?
Home
Dionne Slagter: 'Ik neem iemand niet zo snel mee naar huis'
Stamgasten: 'Laatst ging een vrouw expres op onze plek zitten'
Museumbeveiliger Kim: 'Een flesje water kan een hoop ellende bezorgen'
Column
Kim: 'Ik heb gevoel in mijn haar, knippen doet écht pijn'
Column
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
Fashion
Dit zijn de 5 zonnebrillen die je dit voorjaar wilt hebben
Psyche
Hoe kom je er in godesnaam achter wat je écht wilt gaan doen?
Column
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
Newsflash
Wat zijn de LinkedIn key take-aways van fotograaf Nathalie?
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
Column
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
Column
Hanneke: 'We spoten deo in het rond nadat de koelkast was geopend'
Column
Hanneke: 'Ik mag ook nooit iets'
Column
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
Beauty
Niks niet Blue Monday: 4 producten waar je vrolijk van wordt
Column
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
Psyche
Waarom we meer moeten ouwehoeren over seks
Health & Sport
Hormonenmoe: is stoppen met de anticonceptiepil wel zo slim?
Column
Wendy werd ziek van haar borstimplantaten: 'Praten ging moeizaam'
Column
Malou: 'Word ik in de maling genomen met verborgen camera's?'
Column
Hanneke: 'Jullie dochter is een soort Pipi Langkous'
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
Psyche
Tijgertje (7): 'Mijn baasjes stonden op het punt me te laten inslapen'
Newsflash
Ambassadeur Selwyn Senatori haalt talenten uit hun comfort zone
Column
Malou: 'Ik lijnde de verkeerde zwarte poedel aan'
Column
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'

Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'

Bekijk meer
(15/48)
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
48/48
Thomas: 'Ik had 't uiterlijk van een meisje en de stem van een jongen'
47/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
46/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
45/48
Thomas: 'Waarom mag ik niet naar boven?'
44/48
Thomas: 'We zouden de criminele organisatie samen oprollen'
43/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
42/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
41/48
Thomas: 'Kan mijn man vandaag weer niet op bezoek komen?'
40/48
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
39/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
38/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
37/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
36/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
35/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
34/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
33/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
32/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
31/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
30/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
29/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
28/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
27/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
26/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
25/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
24/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
23/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
22/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
21/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
20/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
19/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
18/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
17/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
16/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
15/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

24-3-2020 20:00
 

Het verpleeghuis is op slot. Alle bewoners zijn verontwaardigd dat er geen bezoek komt, maar dat is altijd al zo geweest. Niemand op deze afdeling voor dementerende ouderen beschikt over een kortetermijngeheugen. De dochter is het parkeerterrein nog niet af of er wordt geroepen: 'Mijn kinderen zie ik hier nooit!' Er verandert dus niet veel. 

We mogen wel naar de tuin. Eerst neem ik meneer Mackenbach mee. Hij werkte vroeger bij de AIVD, die heette toen nog de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Staatsgeheimen kan ik hem niet ontfutselen, want die worden door alzheimer gecensureerd. Ik weet wel dat hij internationale dingen deed. Hij denkt altijd dat hij op een luchthaven is en spreekt zeven talen, of: sprak zeven talen. Ik weet niet of hij nog bij zijn talen kan. Vaak zit hij aan tafel een tekening te maken. Hij tekent als een kleuter: poppetjes met een ovaal lichaam, een cirkel als hoofd en harkjes als armen en benen. Ik moest huilen om meneer Mackenbach. Geen drama, hoor. Heel even maar en niemand die het zag. 

Lees ook: Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'

Ik ben er nog niet achter hoe ik meneer Mackenbach kan entertainen. In de tuin nam ik hem mee naar de bloeiende magnolia, maar hij draaide zich om en keek met een ernstige frons op zijn voorhoofd naar het verpleeghuis, een betonnen Oostblokachtig flatgebouw dat boven de dennenbomen uittorent. Hij wees omhoog. 'De acht en de nul zijn blauw,' zei hij. Overal ziet hij cijfers in. Met zijn wijzende vinger ging hij alle ramen en verdiepingen langs. 'Acht, nul, acht, nul, acht, nul, acht, nul.' Hij keek me bezorgd aan. 'Wat betekent dat?'

Ik dacht even na. Het was nu de kunst om een antwoord te bedenken dat in zijn belevingswereld logisch en geruststellend klonk. 

Lees ook: Thomas: 'Hij wilde je de winkel uit hebben omdat je er shabby uitzag'

'Het betekent dat we vandaag niet hoeven te betalen,' zei ik. 

'O, aha,' zei hij. 'Dat is gunstig.' Maar aan zijn blik zag ik dat hij niet helemaal gerustgesteld was. 

Terug in het verpleeghuis trok hij zijn jas uit en wilde daarna ook zijn andere kleren uittrekken. 

'Dat hoeft niet,' zei ik. 'Houd uw trui maar aan.'

'O,' zei hij, en hij maakte zijn broek los. 

'U kunt uw kleren aanhouden. Gaat u mee een kopje koffie drinken?'

'Koffie, ja.' Hij boog voorover en maakte zijn veters los. 

Op mevrouw Pitstra sloeg de magnolia beter aan. 'Práchtig!' zei ze. 'Ik ben een echt buitenmens.' Ze schuifelde achter haar rollator over het kronkelpaadje door de tuin. Bij het kippenhok gingen we op een bankje zitten. Ze vertelde over haar huwelijk ('Mijn man was eigenlijk een verwend jongetje') en vroeg om de vijf minuten of die kippen zich niet verveelden. 

'Kijk nou,' zei ze, en ze wees naar drie mannen die verderop langsliepen, ze droegen witte mondkapjes. 

Ik wilde mevrouw Pitstra niet bang maken met virusverhalen. 'Die mannen zijn allergisch voor de kippen,' zei ik. 

'Welnee,' zei ze. 'Ze zijn bang voor dat virus. Ik niet, hoor. Als mijn tijd gekomen is, ga ik toch wel. Virus of geen virus.'

Lees hier meer columns van Thomas.


Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #5 Kom maar op met het Songfestival
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.