Column
Malou: 'Ik moet je iets vertellen, maar het is nog wel geheim'
Column
Kim: 'Ik heb gevoel in mijn haar, knippen doet écht pijn'
Beauty
Niks niet Blue Monday: 4 producten waar je vrolijk van wordt
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
Column
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
Newsflash
Wat zijn de LinkedIn key take-aways van fotograaf Nathalie?
Museumbeveiliger Kim: 'Een flesje water kan een hoop ellende bezorgen'
Stamgasten: 'Laatst ging een vrouw expres op onze plek zitten'
Home
Dionne Slagter: 'Ik neem iemand niet zo snel mee naar huis'
Psyche
Hoe kom je er in godesnaam achter wat je écht wilt gaan doen?
Chardo-nee: 'Ik was klaar met mijn buikvet en dronkenmansruzies'
Column
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
Column
Malou: 'Ik heb last van de huilbaby van de buren'
Column
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
Column
Hanneke: 'We spoten deo in het rond nadat de koelkast was geopend'
Column
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
Home
Deze sintcadeaus onder de 15 euro heb je nog voor 5 december in huis
Column
Hanneke: 'Ik mag ook nooit iets'
Column
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
Newsflash
Wat haalt kunstenaar Denny Stoekenbroek uit LinkedIn?
Psyche
Waarom we meer moeten ouwehoeren over seks
Health & Sport
Hormonenmoe: is stoppen met de anticonceptiepil wel zo slim?
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
Column
Wendy werd ziek van haar borstimplantaten: 'Praten ging moeizaam'
Column
Malou: 'Word ik in de maling genomen met verborgen camera's?'
Column
Hanneke: 'Jullie dochter is een soort Pipi Langkous'
Column
Hanneke: 'Misschien moet je de kinderbescherming bellen'
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
Column
Malou: 'Ik lijnde de verkeerde zwarte poedel aan'
Mama
Als ik moeder word blijf ik précies dezelfde persoon: yeah right
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
Column

Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'

Bekijk meer
(27/48)
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
48/48
Thomas: 'Ik had 't uiterlijk van een meisje en de stem van een jongen'
47/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
46/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
45/48
Thomas: 'Waarom mag ik niet naar boven?'
44/48
Thomas: 'We zouden de criminele organisatie samen oprollen'
43/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
42/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
41/48
Thomas: 'Kan mijn man vandaag weer niet op bezoek komen?'
40/48
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
39/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
38/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
37/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
36/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
35/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
34/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
33/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
32/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
31/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
30/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
29/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
28/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
27/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
26/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
25/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
24/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
23/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
22/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
21/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
20/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
19/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
18/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
17/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
16/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
15/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

20-10-2020 19:00
fotografie Anne Claire de Breij

Mevrouw Sloot (87) barst in snikken uit aan het ontbijt. Voorover gebogen aan tafel brult ze het uit, de tranen vallen op haar boterham. 'Ik ben zo bang dat ik binnenkort op straat sta,' snottert ze.

'Hoe komt u dáár nou bij?'

Lees ook: Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'

'Ik heb steeds meer hulp nodig,' zegt ze. Ze snuit haar neus. 'Straks wordt het te veel voor jullie.'

'Zo werkt dat niet,' zeg ik. 'U woont hier juist omdat u hulp nodig heeft. U mag hier de rest van uw leven blijven wonen.'

Mevrouw Sloot kijkt me onderzoekend aan. Ze probeert van mijn gezicht af te lezen of ik de waarheid spreek; ze vertrouwt het niet. 

'Kom, we gaan even bij meneer Van Vliet langs,' zeg ik.

'Meneer Van Vliet? Waarom?'

'Dat ziet u zo wel.'

Meneer Van Vliet (91) ligt in bed en kijkt ons vriendelijk aan.

'Goedemorgen, meneer Van Vliet.'

'De morgenstond heeft goud in de mond,' zegt hij.

'Ik heb mevrouw Sloot meegenomen, vindt u dat goed?'

'Hoe meer zielen, hoe meer vreugd,' antwoordt hij. Door dementie spreekt hij alleen nog maar in spreekwoorden, zoals je merkt. Hij kent er een stuk of tien. Dat is minder lastig dan het lijkt, want sommige spreekwoorden zijn van toepassing op vrijwel alle situaties, zoals: spreken is zilver, zwijgen is goud.

Ik ga meneer Van Vliet in zijn rolstoel helpen; in de zorg noemen we dat een transfer. In een verpleeghuis ben je de hele dag bezig met transfers: van bed naar stoel, van stoel naar wc, van wc naar stoel, van stoel naar bed, van bed naar po en van po weer naar bed. Bewoners die nog best goed kunnen staan, kun je met een soort steekwagentje van hun bed naar de stoel draaien. Of je gebruikt een tillift: een takelwagentje waarmee je de bewoner van zittend naar staand kunt takelen. Meneer Van Vliet kan zich nauwelijks nog bewegen, daar bestaat gelukkig ook een tillift voor.

'Herejee,' zegt mevrouw Sloot, als ik de takelwagen de kamer binnenrijd. 

Onder meneer Van Vliet leg ik een tilmat, daar zitten haken aan die ik aan de lift bevestig. Zo takel ik hem uit bed. 

Mevrouw Sloot bekijkt het tafereel met grote ogen achter haar brillenglazen. 'Arme stakker,' mompelt ze, en ze schudt haar hoofd. 

Lees ook: Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'

Bungelend in de lucht steekt meneer Van Vliet zijn wijsvinger omhoog. 'Spreken is zilver, zwijgen is goud,' zegt hij. Boven zijn stoel laat ik hem weer zakken.

Eenmaal in de stoel ruim ik de takelwagen weer op, krijgt hij een slab voor en gaan we met een bord pap aan de slag. Dat duurt altijd even, want meneer Van Vliet heeft niet de beste slikreflex op aard; elke hap houdt hij een paar minuten in zijn mond.

'Ik hoop niet dat u haast heeft,' zeg ik tegen mevrouw Sloot.

Als we klaar zijn, breng ik mevrouw Sloot terug naar haar kamer. Ze stiefelt achter haar rollator naast me. 

'Ik ben nog best kwiek voor mijn leeftijd,' zegt ze.

Lees hier meer columns van Thomas.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #5 Kom maar op met het Songfestival
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.