Column
Marloes: 'ik ben zwanger van nummer twee!'
Column
Marloes: 'Onze kleine kerstboomterrorist is met succes afgeleid'
Column
Marloes: 'Mijn snotschaamte gaat van 0 naar 120'
Column
Marloes: 'Mijn hart breekt als ik Kiki zo zie struggelen'
Column
Marloes: 'Die corona-verjaardag wordt zo een event van een maand'
Column
Marloes: 'Sinds ik moeder ben, lieg ik meer'
Column
Marloes: 'De nesteldrang is toegeslagen'
Column
Marloes: 'Kiki's oog valt dicht. Nee, nee, neeeeeee!'
Column
Marloes: 'Waar komt deze roze golf opeens vandaan?'
Column
Marloes: 'Twinning is winning: wij gaan shinen als een malle'
Column
Marloes: 'Schat, het is honderd procent zeker een jongen'
Column
Marloes: 'Ik doe niet mee met die trakteer hysterie'
Column
Marloes: 'In deze vicieuze cirkel zit ik nu dus al een tijdje'
Column
Marloes: 'Kiki, het is nacht en in de nacht slapen we'
Column
Marloes: 'Dit is het moment dat de kinderkapper het voor mij verziekt'
Column
Marloes: 'Zodra er eentje op tafel komt, rent Kiki erop af'
Column
Marloes: 'Die kinderen zijn tegenwoordig kleine wereldsterren'
Column
Marloes: 'Wat groeit die buik een tweede keer sneller'
Column
Marloes: 'Ik ben veranderd in een bodemloze put'
Column
Marloes: 'Peuters, roken die geen peuken in het fietsenhok?'
Column
Marloes: 'Oma is overrated en ik ben er helemaal klaar mee'
Column
James Worthy: 'Ik heb haar gruwelijk voor lief genomen'
Column
Marloes: 'Dit is een ode aan rustig poepen'
Column
Marieke Elsinga: 'Ik kan best licht ontvlambaar zijn'
Column
Marloes: 'Kan niemand een Sinterklaas-handleiding schrijven?'
Column
Marloes: 'Heel eerlijk, ik vond die speen zelf ook veel te handig'
Mama
Dreumesdingen #20: De kindertelevisieverslaving
Column
Marloes: 'Nu begrijp ik waarom kinderen gratis de dierentuin in mogen'
Column
James Worthy: 'Dit liedje gaat dus gewoon keihard over neuken'
Column
Marloes: 'Kiki's coupe lijkt op de New Kids-heren uit Maaskantje'
Column
Marloes: 'Vind je het gek dat ik zoveel zeik?'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Marloes: 'Naar bed gaan gaat voor Kiki gepaard met strijd en tranen'
Column

Marloes: 'Naar bed gaan gaat voor Kiki gepaard met strijd en tranen'

Bekijk meer
(98/117)
Marloes: 'Ik weet niet hoe ik vandaag overleef zonder middagslaapje'
117/117
Marloes: 'De nesteldrang is toegeslagen'
116/117
Marloes: 'Schat, het is honderd procent zeker een jongen'
115/117
Marloes: 'Dit is het moment dat de kinderkapper het voor mij verziekt'
114/117
Marloes: 'Vind je het gek dat ik zoveel zeik?'
113/117
Marloes: 'Heel eerlijk, ik vond die speen zelf ook veel te handig'
112/117
Marloes: 'Wat groeit die buik een tweede keer sneller'
111/117
Marloes: 'Die kinderen zijn tegenwoordig kleine wereldsterren'
110/117
Marloes: 'Kiki, het is nacht en in de nacht slapen we'
109/117
Marloes: 'Dit is een ode aan rustig poepen'
108/117
Marloes: 'Ik kies een foto van Kiki met een doorgelekte romper'
107/117
Marloes: 'Ik ben veranderd in een bodemloze put'
106/117
Marloes: 'Oma is overrated en ik ben er helemaal klaar mee'
105/117
Marloes: 'Zodra er eentje op tafel komt, rent Kiki erop af'
104/117
Marloes: 'Mazzel van zwanger zijn is dat mensen medelijden hebben'
103/117
Marloes: 'Nu begrijp ik waarom kinderen gratis de dierentuin in mogen'
102/117
Marloes: 'Ze trekt mijn onderbroek van hars er in twee rukken af'
101/117
Marloes: 'Onze kleine kerstboomterrorist is met succes afgeleid'
100/117
Marloes: 'ik ben zwanger van nummer twee!'
99/117
Marloes: 'Naar bed gaan gaat voor Kiki gepaard met strijd en tranen'
98/117
Marloes: 'Ik krijg een bouwlamp op mijn gezicht en word bestudeerd'
97/117
Marloes: 'Kan niemand een Sinterklaas-handleiding schrijven?'
96/117
Marloes: 'Waar komt deze roze golf opeens vandaan?'
95/117
Marloes: 'Sinds ik moeder ben, lieg ik meer'
94/117
Marloes: 'Mijn hart breekt als ik Kiki zo zie struggelen'
93/117
Marloes: 'Die corona-verjaardag wordt zo een event van een maand'
92/117
Marloes: 'Ik doe niet mee met die trakteer hysterie'
91/117
Marloes: 'Kiki's oog valt dicht. Nee, nee, neeeeeee!'
90/117
Marloes: 'Twinning is winning: wij gaan shinen als een malle'
89/117
Marloes: 'Mijn snotschaamte gaat van 0 naar 120'
88/117
Marloes: 'In deze vicieuze cirkel zit ik nu dus al een tijdje'
87/117
Marloes: 'Peuters, roken die geen peuken in het fietsenhok?'
86/117
Marloes: 'Kiki krijst alsof we haar voeten in lava laten zakken'
85/117
Marloes: 'Kiki's reactie voelt als een klap in mijn gezicht'
84/117
Marloes: 'Kiki's dagelijkse rondje heeft een fanclub opgeleverd'
83/117
Marloes: 'Het was al te mooi om waar te zijn dat ze zo goed doorsliep'
82/117
Marloes: 'Het opvoeden is officieel begonnen. Help'
81/117
Marloes: 'Ik zie meteen dat we te maken hebben met een crisissituatie'
80/117
Marloes: 'Ik heb twee fobieën: overgeven en alles rondom de anus'
79/117
Marloes: 'Alles moet uit en er moet overal een nat doekje op en over'
78/117
Marloes: 'Kiddy pasta mijn reet, denkt Kiki. Ik wil jouw risotto'
77/117
Marloes: 'Kiki's coupe lijkt op de New Kids-heren uit Maaskantje'
76/117
Marloes: 'Vriendschappen die meer energie zuigen dan geven: ik ken ze'
75/117
Marloes: 'Mocht GTST nog een kind van 1,5 zoeken: Kiki heeft talent'
74/117
Marloes: 'Ik heb nog nooit iemand zo lang over een raket zien doen'
73/117
Marloes: 'Mijn kind is geobsedeerd met speelgoed van anderen'
72/117
Marloes: 'Ik ben bang dat Kiki zich als een koala aan me vastklampt'
71/117
Dreumesdingen #28: Moederdag
70/117
Dreumesdingen #27: Operatie dreumes vermaken
69/117
Dreumesdingen #25: Kiki's woordenschat
68/117
Dreumesdingen #24: Marloes ziet het even niet meer zitten
67/117
Dreumesdingen #23: Met het gezin in quarantaine – deel 3
66/117
Dreumesdingen #22: Met het gezin in quarantaine – deel 2
65/117
Dreumesdingen #21: Met het gezin in quarantaine – deel 1
64/117
Dreumesdingen #20: De kindertelevisieverslaving
63/117
Dreumesdingen #17: Help, hoe doen andere mensen dit?
62/117
Dreumesdingen #16: Uit eten met een dreumes
61/117
Dreumesdingen #13: Het Duplo-incident
60/117
Dreumesdingen #12: Opvoedlessen van NikkieTutorials
59/117
Dreumesdingen #11: Ode aan koffie
58/117
Dreumesdingen #10: Kerstburn-out
57/117
Dreumesdingen #9: Het leed dat wassen heet
56/117
Dreumesdingen #8: Gestuntel met Sinterklaas
55/117
Dreumesdingen #7: Ziekenboeg deel 2
54/117
Dreumesdingen #6: Ziekenboeg deel 1
53/117
Dreumesdingen #5: De indoorspeeltuin
52/117
Dreumesdingen #4: Een kinderverjaardag volgens Pinterest
51/117
Dreumesdingen #1: De moederfiets
50/117
Baby aan boord #49: Kiki wordt 1 jaar
49/117
Baby aan boord #48: Babytaal
48/117
Baby aan boord #47: Genderkwesties
47/117
Baby aan boord #46: De Franse kinderopvang
46/117
Baby aan boord #45: De strijd met factor 50
45/117
Baby aan boord #44: Kiki valt van de commode
44/117
Baby aan boord #43: Het leed dat tandjes heet
43/117
Baby aan boord #42: Vagina 2.0
42/117
Baby aan boord #41: Momcation
41/117
Baby aan boord #40: Mijn kind is beter
40/117
Baby aan boord #39: Ov-met-de-baby-vrees
39/117
Baby aan boord #38: Snot
38/117
Baby aan boord #37: Moedermaffia
37/117
Baby aan boord #36: Stop de tijd
36/117
Baby aan boord #35: De oppas
35/117
Baby aan boord #34: Voorkeur voor papa
34/117
Baby aan boord #33: Back to work
33/117
Baby aan boord #32: Op vakantie met de baby
32/117
Baby aan boord #31: Vliegen met je baby
31/117
Baby aan boord #30: Kiki moet naar de dokter
30/117
Baby aan boord #29: Het kinderdagverblijf
29/117
Baby aan boord #28: Het flapje down under
28/117
Baby aan boord #27: De eerste keer sporten na de bevalling
27/117
Baby aan boord #26: Bestelleritus
26/117
Baby aan boord #25: Kleding-na-de-bevalling-stress
25/117
Baby aan boord #24: De eerste keer naar het consultatiebureau
24/117
Baby aan boord #23: Sprongetjes
23/117
Baby aan boord #22: Uit wandelen
22/117
Baby aan boord #21: De eerste keer alleen met de baby
21/117
Baby aan boord #20: De kraamweek
20/117
Baby aan boord #19: De bevalling
19/117
Baby aan boord #18: De laatste loodjes
18/117
Baby aan boord #17: Nesteldrang
17/117
Baby aan boord #16: Werk loslaten
16/117
Baby aan boord #15: Borstvoeding
15/117
Baby aan boord #14: Bemoeienis
14/117
Baby aan boord #13: De babyuitzet
13/117
Baby aan boord #12: Papa in spé
12/117
Baby aan boord #11: Bootcamp voor zwangeren
11/117
Baby aan boord #10: Zwangerschapskilo's
10/117
Baby aan boord #9: Vriendinnen met een kinderwens
9/117
Baby aan boord #8: Hallo, nieuwe tieten
8/117
Baby aan boord #7: De zwangerschapsbroek
7/117
Baby aan boord #6: Stemmingswisselingen
6/117
Baby aan boord #5: Het zwangerschapsforum
5/117
Baby aan boord #4: De gender reveal
4/117
Baby aan boord #3: De eerste echo
3/117
Baby aan boord #2: Nieuwe eetgewoontes
2/117
Baby aan boord #1: De zwangerschapstest
1/117

Marloes is nu 2 jaar moeder van Kiki. Mama zijn blijkt fantastisch, doodeng, zwaar, hilarisch en vol met plottwists. Voor &C schrijft ze over haar leven als moeder. Vandaag claimt Kiki niet te kunnen slapen. Maar is dat wel zo?

04-12-2020 19:00
fotografie Anne Claire de Breij

'Kiki, kan niet slapen,' zegt Kiki met een pruillipje en een snik.

We zijn net begonnen aan de trap omhoog en Kiki weet hoe dit gaat eindigen: zij in een slaapzak in haar bed. En daar heeft ze sinds een paar weken absoluut geen oren meer naar. Waar ze voorheen zonder morren ging liggen, gaat naar bed gaan nu gepaard met veel strijd en nog veel meer tranen.

Lees ook: Marloes: 'Ik krijg een bouwlamp op mijn gezicht en word bestudeerd'

De eerste keer dat ze zegt niet te kunnen slapen, reageer ik nog creatief. Ik negeer haar opmerking volledig en fluister dat ze heel stil moet zijn, want haar knuffelaapje ligt al te slapen. Kiki knikt en imiteert de vinger die ik tegen mijn mond heb gelegd. Boodschap begrepen. Vervolgens ga ik al haar knuffels in bed langs, wens ze welterusten en leg ze lekker onder de deken. Ik eindig met Kiki en loop vervolgens met een nep zelfverzekerdheid en een bonkend hart de deur uit. Zachtjes doe ik de deur dicht en blijf met gespitste oren staan; niets. Een gevoel van trots borrelt omhoog. Heeft iemand dit gezien?! Ik voel me moeder van het jaar en plof zo trots als een pauw neer op de bank. De dag erna blijkt deze methode ook prima te werken bij mijn man. Hoppa! Hebben we dat probleem ook weer opgelost.

Een week later. Kiki heeft ons door en inmiddels een nieuwe tactiek ingezet: niet meer luisteren naar je ouders, maar gewoon hysterisch worden en blijven. Als ik over het aapje begin, wordt aapje uit bed gesodemieterd. Alsof ze wil zeggen: pleur op met je aapje en dat 'ie slaapt, het gaat hier om mij. Kiki huilt uit volle borst, terwijl ze met horten en stoten roept 'Kiki echt nie slapen'. We proberen te vragen wat er dan is. Warm? Is het misschien te koud? Nachtlampje aan? Mijn man en ik halen alles uit de kast, maar niets lijkt te helpen. We zijn uiteindelijk anderhalf uur bezig om haar rustig en in ieder geval stil in haar bed te krijgen. Vrij apart, want Kiki lijkt doodop. Waarom daar dan zo tegen vechten? Er lijkt in ieder geval weinig ernstigs aan de hand, dus moeten mijn man en ik constateren dat we hier waarschijnlijk getest worden, met als ultieme eindbeloning om uit bed te worden gehaald en nog even televisie te kijken in het grote bed van papa en mama.

Lees ook: Marloes: 'Kan niemand een Sinterklaas-handleiding schrijven?' 

Als het huilen die avond erna weer onverminderd doorgaat, kijken mijn man en ik elkaar aan; we moeten vandaag nog ingrijpen. En daarvoor is een bad cop nodig. Wie gaat Kiki het slechte nieuws brengen dat het spelletje voorbij is? Mijn man stemt voor mij, aangezien ik volgens hem strenger ben. Daar heeft hij een punt. Mijn dochter heeft namelijk een hypnotiserende werking op mijn man, waardoor hij waarschijnlijk onmiddellijk akkoord gaat met de eisenlijst van nog duizend liedjes en 360 keer hetzelfde boekje van begin tot eind lezen. Het liefste ooit, maar meestal weinig effectief. Ik ga dus naar boven. Adem een keer diep in en uit en ga dan over op de tactiek 'naar binnen lopen als een stralende zon – meedelen dat het slaaptijd is – kus geven – en z.s.m weer vertrekken.' Ik lijk het eerst erger te hebben gemaakt, wat niet het fijnste gevoel ooit is, maar na een paar keer herhalen is het stil. Het zweet staat op mijn bovenlip, maar het werkt.

We zijn inmiddels weer wat weken verder en naar bed gaan gaat nog steeds niet echt soepel. Alles in het bedtijdritueel wordt uitgerekt in de hoop dat het daadwerkelijke moment van slapen niet komt. Maar inmiddels beperkt het huilen zich wel tot maximaal een paar seconden na het dichttrekken van de deur. En tja, als je dan vervolgens gewoon 11 á 12 uur als een blok slaapt, is dat hele 'kan niet slapen' verhaal niet heel geloofwaardig meer…

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.