Column
Jamie: 'Vandaag is de juf ziek. Jamie is vandaag niet aan 't werk.'
Column
Jamie: 'Huh mam, ik wist niet dat je een snor had?'
Column
Jamie: 'Ik ben eigenlijk een ex-Valentijnssloerie'
Column
Jamie: 'Ik ben hartstikke bezet, maar kijken doen we zeker'
Column
Jamie: 'Mijn vibrator draait overuren met Alain van huis'
Column
Jamie: 'Ik krijg een DM: jouw blote foto's maken mijn dochter onzeker'
Column
Jamie: 'Knuffelen op het schoolplein mag ineens niet meer'
Column
Jamie: 'Van een krat vol smiley-mandarijnen voelt niemand zich jarig'
Column
Jamie Li: 'Er wordt absoluut gesekst vanavond'
Column
Jamie Li: 'Vliegtuigvakantie? Totale anxiety als ik eraan denk'
Column
Jamie Li: 'Sneue luxepoes en piece-of-shit-moeder die je bent'
Column
Hanneke: 'Ze mag helemaal niet met tien andere kinderen spelen'
Column
James Worthy: 'Ik voel me schuldig omdat ik vader mag zijn'
Column
Jij was zeker zo'n buggymoeder
Mama
Tantes en ooms zijn belangrijker voor je kids dan je denkt
Column
Alles komt goed, meisje
Column
Mijn Jan Kees is echt stappen vooruit op zijn leeftijdgenoten
Mama
Say my name: deze 7 babynamen gaan we vaak tegenkomen in 2022
Column
Marloes: 'Vind je het gek dat ik zoveel zeik?'
Nieuws
Luizenmoeder 2.0: Ilse Warringa komt met nieuwe komische dramaserie
Column
Jamie: 'Als ik porno kijk kunnen er twee dingen gebeuren'
Column
Olcay: 'Het is maar goed dat ik geen eigen kinderen heb'
Column
Marloes: 'Ik weet niet hoe ik vandaag overleef zonder middagslaapje'
Column
Aan de telefoon na Moederdag
Column
Marloes: 'Dit is het moment dat de kinderkapper het voor mij verziekt'
Mama
Slechte invloed: mag je je bemoeien met de vriendschappen van je kind?
Column
Jamie: 'Mijn kinderen hebben al een televisie op hun kamer'
Column
Jouw kinderen zijn jou óók zat
Column
Je wil gewoon het beste voor je placenta
Mama
Verhuizen met kinderen zonder stress? Dat doe je zo!
Column
Marloes: 'Van 1 naar 2 kinderen vind ik zwaarder dan van 0 naar 1'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Jamie: 'Is mijn zoon een psychopaat in wording?!'
21-1-2022 19:00
fotografie Anne Claire de Breij

De kerstvakantie stond in het teken van samen films kijken. Ik, fantastisch filmkenner, stel voor mijn oudste zoon een stevig doch luchtig pakket samen met een druppeltje actie. The Blind Side, Remember The Titans, Independance Day, Drumline en The Persuit of Happyness.

Lees ook: Jamie: 'Van een krat vol smiley-mandarijnen voelt niemand zich jarig'

Het feit dat hij iedere film aandachtig tot aan de aftiteling bekijkt, valt wat voor te zeggen. Het boeit hem! De moralen van de verhalen komen binnen! Daarbij stelt hij tussendoor vragen, ook prachtig. Na mijn repertoire doneert hij zijn PlayStation ongetwijfeld een goed doel en vreet hij nooit meer onenigheid uit in de klas.

De laatste van onze filmmarathon, The Persuit of Happyness met Will Smith en zijn zoontje in de hoofdrol, is een van mijn lievelingsfilms. Eentje met een dijk van een boodschap. Hoewel het een favoriet is, kijk ik de op een waargebeurd verhaal gebaseerde film niet graag. Kortgezegd vertelt The Persuit of Happyness het verhaal van een pechvogel, die zonder geld met zijn zoon probeert te overleven binnen het Amerikaanse systeem. Dankzij zijn doorzettingsvermogen, liefde voor zijn kind en zijn slimme brein, komt het gelukkig allemaal goed. Mijn inlevingsvermogen is van bizar hoog niveau, wat me met zo'n tranentrekker als deze nogal tegenwerkt. Ik houd het niet droog. Er zijn wel zeventig momenten in de film waarbij ik breek. Maar ik, naïef, denk: het is een poos geleden dat ik 'm gezien heb, ik ben nu moeder, een dagje ouder, ik kan dit aan. Bovendien, als Lenny bezwijkt bij het dieptepunt van de hoofdrolspelers, moet ik in staat zijn hem te troosten.

Tevergeefs. Bij de eerste minuut voel ik de brok in de keel al broeien. Kin trilt als een rinkelend mobieltje en de snotproductie is ook al aardig op gang. Wanneer Will en zoon moeten overnachten in een toilet van een metrostation breek ik volledig. Ik begin lelijk te huilen. Echt met snikken, geluid en handen voor de ogen en zo. Will Smith laat inmiddels ook een traan. 'Ik heb nog nooit een volwassene zien huilen', zegt Lenny. 'Nou, kijk eens naast je.' 'Wow, mam. Wat is er?' 'Ik vind het gewoon allemaal heel heftig. Stel dat ik dat ben met jou en Kay.' Geen benul of hij me verstaat, want dankzij mijn breakdown valt er niks van mijn woorden te maken.

Lees ook: Jamie: 'Ik ben hartstikke bezet, maar kijken doen we zeker'

Lenny kijkt me verbaasd aan. Hij is wat ongemakkelijk door mijn gesnotter. 'Gaat het mama? Kom anders maar even hier. Dan geef ik je een knuffel.'

Heel lief dit allemaal natuurlijk. Maar hoezo breekt hij niet? Waarom raakt dit hem niet? Waar zijn zíjn tranen? Is mijn zoon een psychopaat in wording?! Kan niet eens een waterig oogje vanaf. Ik vertrouw erop dat het inlevingsvermogen van een 8-jarige nog niet helemaal 'af' is. Over twee jaar kijkt-ie de film verplicht opnieuw. Met papa. Die breekt gelukkig enkel bij Disneyfilms.

Zin in meer van Jamie Li? Al haar columns vind je hier.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Bestel nu &C's nieuwste editie
&C's juninummer 'Oh oh libido' is uit!
Bestel nu voor € 6,95
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat
Bekijk alle deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.