People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
Column: Het donderwolkje
People
Het is kiezen of tieten
People
Dokter Tupperware
People
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
People
Tijdworstelen
People
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
De fietsfascist
People
Minder zaadpraat graag!
People
Column: Echte Azië-kenners
People
De vrouw met de grijper
People
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
People
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
People
Zijn Milkshake
People
Column: Uitgedrukte liefde
People
Koester de kater
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Raamlikken
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Katers en vagijnen
People

Katers en vagijnen

Bekijk meer
(2/47)
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
47/47
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/47
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/47
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/47
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/47
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/47
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/47
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/47
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/47
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/47
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/47
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/47
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/47
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/47
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/47
Column: De Botoxbarricade
32/47
Column: Het donderwolkje
31/47
Column: Uitgedrukte liefde
30/47
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/47
Column: Geen zeventien meer
28/47
Column: Kutcolumn
27/47
Column: Tongen op DGTL
26/47
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/47
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/47
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/47
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/47
Column: Balletles en de dick pic
21/47
Column: Met een man naar de film
20/47
Column: Hoera, hoera, horeca
19/47
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/47
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/47
Column: Viva valium
16/47
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/47
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/47
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/47
Mijn oma en de trut
12/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/47
Column: Echte Azië-kenners
10/47
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/47
De fietsfascist
5/47
Op lijmvakantie
4/47
Koffie en groepsseks
3/47
Katers en vagijnen
2/47
Mijn seksistische fobie
1/47

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

09-11-2017 08:00
 

Ik sta in de Kunsthal in Rotterdam en probeer niet over te geven. Vannacht heb ik samen met Daan, mijn beste vriend, Rotterdam opgedronken. 

Nu is het ochtend en omdat de winkels nog niet open zijn en het ontbijtbuffet in het hotel écht gesloten is, staan we met de grootste kater ooit (in de vorm van een met uitsterven bedreigde tijgersoort, zo zeldzaam) te kijken naar een expositie over poezen en katten. Als de schilderijen aan de muur stil zouden hangen, hadden we erom kunnen lachen. 

‘Mooi, Van Dongen,’ hoor ik iemand achter me zeggen. Ik kan het bordje niet lezen en de stem van de man niet aanhoren. Alles wat binnen een straal van drie meter in mijn buurt komt voelt benauwd. Ik loop naar het volgende schilderij, om mijn driemeterzone veilig te stellen. Mijn rug is klam en ik heb kippenvel. 

Ik heb gisteren de leukste avond van mijn leven gehad, en nu wil ik dood. 

‘Alsof mijn schoonmoeder met m’n nieuwe auto een ravijn in rijdt,’ fluister ik in Daans oor. ‘Je hebt geen schoonmoeder of auto,’ merkt hij op. 
‘In dat geval voel ik me erg alleen,’ zeg ik zielig. 

Daan pakt mijn hand en stelt voor dat als een van ons moet kotsen, de ander er geïnteresseerd naar gaat staan kijken, alsof het hoopje braaksel door de curator als performance art-haarbal is geëtaleerd. 

We lachen, wat slechts een karig momentje mag duren. Er wordt een kudde koters losgelaten in Hal 1. 

Ze maken miauwgeluiden, wat wordt aangemoederd. 

Aanmoederen is hetzelfde als aanmoedigen, maar dan door ouders die hun stem vervormen naar die van een kind. Ik vind aanmoederen te vergelijken met iemand die zijn of haar nagels langs een schoolbord haalt. 

Bij elk schilderij vraagt de moeder welk geluid het gevingerverfde exemplaar maakt. Het antwoord is (verrassend) ‘miauw’, elke keer weer. 
Het interesseert mij natuurlijk geen reet wat voor geluid de verfvlek op het doek maakt. Ik maak dat ik wegkom. 

Ergens, een paar hallen verder, bevind ik me opeens in een expositie over erotiek en seks. Er zijn weinig felle kleuren, want beige overheerst. Ik zie veel bloot en weinig kinderen. 

Ik vraag me af hoe de begeleidster van de vijfjarige duiveltjes zou reageren op deze tentoonstelling. Ik denk dat ze de vraag 'en wat voor geluid maakt dit poesje?' achterwege laat. 

Midden in de ruimte staat een bankje, waarop ik neerplof. Ik kijk naar een enorm grote vagina van olieverf. Daan komt naast me zitten. Ik leg mijn hoofd op zijn schouder en sluit mijn ogen. 

Wanneer ik mijn ogen weer open doe krioelt het van de kinderen. Met open mond en grote ogen kijken ze naar de anderhalf meter grote gleuf. De geschilderde vagijn is zo groot dat de kinderen erin zouden passen. Het is een vreemd gezicht. 

‘Welkom bij een nieuwe aflevering van Tussen Kut en Kids,’ grapt Daan, mijn beste vriend. ‘Kom er maar in, Frits Sissing!’
Ik vind de woorden ‘kom er maar in’ en ‘Frits Sissing’ in deze entourage een vreemde combinatie. 

Maar hey, wie ben ik. 
Ik laat mijn kater aaien in de Kunsthal.


Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.