People
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
People
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
People
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
People
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
People
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
People
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
People
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
People
Verliefd zijn gun je niemand
People
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
People
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
People
Je bent mijn mattie, Steve
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
Katers en vagijnen
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
People
Column: Tongen op DGTL
People
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Column: Geen zeventien meer
People

Column: Geen zeventien meer

Bekijk meer
(25/101)
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
101/101
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
100/101
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
99/101
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
98/101
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
97/101
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
96/101
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
95/101
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
94/101
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
93/101
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
92/101
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
91/101
Malou: 'Mevrouw, u dringt voor'
90/101
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/101
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/101
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/101
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/101
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/101
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/101
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/101
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/101
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/101
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/101
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/101
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/101
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/101
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/101
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/101
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/101
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/101
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/101
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/101
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/101
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/101
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/101
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/101
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/101
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/101
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/101
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/101
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/101
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/101
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/101
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/101
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/101
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/101
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/101
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/101
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/101
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/101
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/101
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/101
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/101
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/101
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/101
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/101
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/101
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/101
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/101
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/101
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/101
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/101
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/101
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/101
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/101
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/101
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/101
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/101
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/101
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/101
Column: De Botoxbarricade
29/101
Column: Het donderwolkje
28/101
Column: Uitgedrukte liefde
27/101
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/101
Column: Geen zeventien meer
25/101
Column: Kutcolumn
24/101
Column: Tongen op DGTL
23/101
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/101
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/101
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/101
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/101
Column: Met een man naar de film
18/101
Column: Hoera, hoera, horeca
17/101
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/101
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/101
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/101
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/101
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/101
Mijn oma en de trut
11/101
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/101
Column: Echte Azië-kenners
9/101
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/101
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/101
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/101
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/101
De fietsfascist
4/101
Op lijmvakantie
3/101
Koffie en groepsseks
2/101
Katers en vagijnen
1/101

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

26-4-2018 12:00
 

We hadden een etentje, maar vergaten te eten.
Erg populair onder jongens en meisjes van een jaar of zeventien met een fake ID én bij mij en mijn vriendin San.

Lees ook: Column: Kutcolumn

We woonden vroeger in Haarlem. We waren een avond terug en tikten elke kroeg aan waar we ooit zaten. Halverwege de avond kwamen we tot de conclusie Haarlem te hebben opgedronken. Het verder drinken in Amsterdam lieten we voor wat het was. Daar zouden we overmorgen wellicht wel weer aan toekomen. We zijn immers geen zeventien meer. Ergens je identiteitsbewijs laten zien is al een poos geen last meer, maar een compliment.

In de trein naar Amsterdam namen we afscheid, San moest er eerder uit dan ik.
‘Doei lief, slaap lekker!’
Ze huppelde de trein uit.

Als ik een kwartier later zingend naar huis fiets, gaat mijn telefoon. Het nummer van San verschijnt in mijn beeldscherm. Ik moet lachen. Een avond is écht geslaagd, als je op de avond zelf al belt om een anekdote over die avond te vertellen aan diegene met wie je de avond hebt doorgebracht.

Het is niet San, die ik hoor aan de andere kant van de lijn. Het is een taxichauffeur. Hij zegt dat hij een bebloed meisje heeft gevonden en meegenomen. Hij brengt haar naar het ziekenhuis.

Ze zit op het bed en in haar kin zit een groot gat. Ze is met haar racefiets tegen een blok beton gefietst. ‘Je weet wel, die dingen die daar liggen om aan te geven dat je er niet mag fietsen,’ vertelt ze. Ik weet welke dingen ze bedoelt. Levensgevaarlijk. Ze werd geweigerd door twee Amsterdamse taxichauffeurs omdat ze bloedde. De derde kwam haar helpen.

Ik ben geschrokken en San is bang. Het gat in haar kin is groot en ruimte waarin we wachten op een arts is druk. Een groepje jongens van een jaar of zeventien vergezelt ons. Eén van de jongens is in een kapotte fles Bacardi gevallen. Hij is helemaal niet bang en zijn vrienden zijn niet geschrokken. Ze zijn vooral nieuwsgierig naar de inhoud van de lades en kasten in de behandelkamer. Een jongen wikkelt de andere in met een verbandrol.

De artsen zijn geïrriteerd, wanneer de mummie zijn entree maakt in de gangen van het ziekenhuis. Wij moeten lachen, niet omdat het grappig is, maar omdat San en ik toch nog best bezopen zijn. ‘Ik hoop dat de dokter die mijn kin komt naaien een beetje knap is,’ grapt ze en we giechelen.

De dokter is niet knap en vrij nors. ‘Heb je weer zo’n lamme geit,’ lezen we van zijn gezicht. Wanneer hij San vertelt dat hij haar kin gaat hechten, maar eerst wat vet weg moet knippen, doet ze één poging om de sfeer wat op de krikken.
‘U knipt vet van mijn kin? Neem maar ruim,’ fluistert mijn bange vriendinnetje tegen de boze dokter.

Vlak voordat hij zijn naald en draad in haar kin wil rijgen vraagt ze hem zijn uiterste best te doen. San heeft namelijk net een nieuw vriendje, die veel jonger is dan zij.
‘Ik ben namelijk geen zeventien meer, meneer,’ zegt ze en kijkt hem met puppyogen aan.
Wanneer ik de volgende ochtend wakker word en in de spiegel kijk, zie en voel ik de woorden van San, die in de groeven van mijn gezicht gedrukt staan. 

Ik ben inderdaad al lang geen zeventien meer.

Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.