Hanneke Hendrix
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Hanneke Hendrix
Column: Lust ik niet!
Hanneke Hendrix
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Hanneke Hendrix
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Hanneke Hendrix
Column: Liever een meisje
Hanneke Hendrix
Column: Van snurkenstein
Hanneke Hendrix
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Hanneke Hendrix
Column: yoghurt voor je stoelgang
Hanneke Hendrix
De onderkin
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
Hanneke Hendrix
Kotsen over de hoes
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Hanneke Hendrix
Blut
Hanneke Hendrix
Column: Dik maar gelukkig
Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
De helm of niet de helm
Hanneke Hendrix
Moe
Hanneke Hendrix
Doorslapen
Hanneke Hendrix
Het schoolplein
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Column: Hanneke Hendrix
(48/75)
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/75
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/75
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/75
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/75
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/75
Column: Importkinderen
70/75
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/75
Column: JA-HAAAAAAAA
68/75
Column: Het wordt beter
67/75
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/75
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/75
Column: Fucking mamafiets
64/75
Column: Ik ben een lafaard
63/75
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/75
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/75
Column: Krijsen om gebak
60/75
Column: Trauma's
59/75
Column: Twee kindjes
58/75
Column: Uit de hemel verschenen
57/75
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/75
Column: Het gangetje
55/75
Column: Daar word je hard van
54/75
Column: Dik maar gelukkig
53/75
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/75
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/75
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/75
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/75
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/75
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/75
Column: Lust ik niet!
46/75
Column: Van snurkenstein
45/75
Column: Liever een meisje
44/75
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/75
De uitgebluste moeder
42/75
Ouwe tang
41/75
De onderkin
40/75
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/75
De kinderverjaardag
38/75
Kotsen over de hoes
37/75
Blut
36/75
De leven
35/75
Moe
34/75
Fuck de symbiose
33/75
Met het broodmes spelen
32/75
Doorslapen
31/75
Een tweede adopteren
30/75
Tommie
29/75
Spijt
28/75
Geitenkaaslollytestikel
27/75
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/75
Kak
25/75
Koffie-tik in de boekenkast
24/75
De onschuldige gevangene
23/75
Trefbal
22/75
Rania
21/75
Billendoekjes en maïzena
20/75
Floep
19/75
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/75
Zo'n dag
17/75
Het schoolplein
16/75
Een sprongetje
15/75
Niets veranderd
14/75
De helm of niet de helm
13/75
Merci
12/75
Ziek kind
11/75
Op het consultatiebureau
10/75
De diva en de dronkenlap
9/75
Dag huis
8/75
Lekker genieten
7/75
Hondenravotplek
6/75
Mausoleum
5/75
Het universum der verloren objecten
4/75
Vriend K. op de koffie
3/75
Normaal
2/75
Mag ik al bier?
1/75
Hanneke Hendrix

Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

12-2-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Als ik bij het kinderdagverblijf binnenstap zie ik dat de jas van de dochter helemaal onder de opgedroogde banaan zit. 

Er zijn voordelen aan knusse sfeerverlichting in je woonst: je ziet er altijd heel goed uit en je hoeft minder vaak te stofzuigen. Allerlei voordelen die handig zijn, als je niet een kind, als uithangbord van jezelf, om acht uur ’s ochtends in het felle licht ergens hoeft af te leveren. Ik wrijf wat over haar jas, maar dat heeft geen enkel effect. De dochter rent juichend naar binnen. 

‘Wat zit haar haar leuk!’ roept één van de leidsters, als ik de dochter weer even heb opgetild om haar regenlaarzen uit te trekken. ‘Helemaal hip gestyled!’ 
Alma kijkt trots. Ik snuffel aan haar hoofd. 
‘O,’ zeg ik. ‘Volgens mij is dat stroop.’ 
Het is even stil. 
‘En boter,’ voeg ik eraan toe. 
Ik lach scheef. 
‘O,’ zegt de leidster. 
Ze pakt de dochter aan. We zwaaien. Ik ga naar huis. 

Ben ik nou de enige die de helft van de tijd haar kind als een poppetje uit een schilderij van Jan Steen de buitenwereld in stuurt? Ik besluit mijn vraag voor te leggen aan het orakel van deze tijd: Facebook. 
Ik blijk niet alleen. 

Een greep uit de reacties: 
Arlette: ‘Compleet roze outfit, twee maten te groot (“maar dit is écht mooi, mama”) en haar zelf haar haren laten doen. En er dan achter komen dat de schoolfotograaf langskomt.’
Maureen: ‘Dat ik zijn zakmes uit z'n broek viste, na een dag kinderdagverblijf.’ 
Nynke: ‘Telt “toen ze zich volledig onderscheet tijdens een huwelijksceremonie” ook?’ 
Willemijn: ‘Ja kak, Nynke! Daar kan ik dus niet overheen met een dochter die haar hand in haar poepluier had gestopt in het café.’ 
Nina: ‘Alleen hoe ik mijn dochter achterlaat, of ook hoe ik mezelf soms ergens achterlaat? Mijn dochter heeft tegenwoordig een lengte waarbij ze haar gezicht aan mijn kruis afveegt als ze even lief tegen me aan komt staan. Ik heb dus nu, als ik niet uitkijk (meestal dus), snot- en eetvlekken rond mijn kruis. Supercharmant!’ 
Neeltje: ‘Mijn geliefde ging weleens naar zijn werk met een dikke witte kotsstreep op zijn rug. En ik heb altijd banaan aan mijn panty. Altijd.’ 
Alex: ‘Maar dat is de natuur, die zorgt dat ouders van jonge kinderen niet overspelig kunnen worden omdat ze er niet uitzien. (Los van dat ze er überhaupt te moe voor zijn).’
Stéphanie: ‘Zonder luier en of onderbroek ‘t kind meegenomen om boodschappen te doen. Je  vergeet wel eens wat.’ 
Sander: ‘Dat ik zijn rechterschoen aan zijn linkervoet en linkerschoen aan zijn rechtervoet had gedaan. Daarom kreeg ik zijn schoenen zo lastig aan, dacht ik achteraf.’ 
Laura: ‘En stond hij zo raar?’ 
Sander: ‘Maar ja, hij staat wel vaker raar.’ Laura: ‘Kinderen staan sowieso heel raar.’ 
Elcke: ‘Dat hij in de auto op weg naar het kinderdagverblijf met een paars hoofd zo’n cappuccinoapparaatgeluid maakte. En dat de poep tot achter in zijn nek was gespoten. En ik hem zó moest overhandigen en wegging, want ik had “echt een heel belangrijke vergadering” waarvoor ik niet te laat mocht komen...’ 
Irena: ‘Ik ben zelf weleens met 23 speldjes in het haar, of met pyjamajas zonder bh, of met prinsessenschmink ergens aangekomen.’ 
Aafke: ‘Dat ze een stuk van haar voortand miste. Ik weet nog altijd niet hoe en wanneer dat gebeurd is, tussen dat ze 's avonds naar bed ging en dat ik haar ‘s ochtends bij de opvang afleverde.’ 

Ik klap gerustgesteld mijn laptop dicht. 
De zon begint te schijnen. 
Ik kijk de kamer rond. Het is een bende. Ik zucht. Ik sluit met een ruk de gordijnen. Klotezon. Dáár zouden ze gewoon eens wat aan moeten doen. Niet aan die zooi, maar aan dat felle licht.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Meer lezen