Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Ouwe tang
Mama
Een sprongetje
Mama
Merci
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Niets veranderd
Mama
Het schoolplein
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Doorslapen
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Moe
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama

Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn

Bekijk meer
(47/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

12-2-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Als ik bij het kinderdagverblijf binnenstap zie ik dat de jas van de dochter helemaal onder de opgedroogde banaan zit. 

Er zijn voordelen aan knusse sfeerverlichting in je woonst: je ziet er altijd heel goed uit en je hoeft minder vaak te stofzuigen. Allerlei voordelen die handig zijn, als je niet een kind, als uithangbord van jezelf, om acht uur ’s ochtends in het felle licht ergens hoeft af te leveren. Ik wrijf wat over haar jas, maar dat heeft geen enkel effect. De dochter rent juichend naar binnen. 

‘Wat zit haar haar leuk!’ roept één van de leidsters, als ik de dochter weer even heb opgetild om haar regenlaarzen uit te trekken. ‘Helemaal hip gestyled!’ 
Alma kijkt trots. Ik snuffel aan haar hoofd. 
‘O,’ zeg ik. ‘Volgens mij is dat stroop.’ 
Het is even stil. 
‘En boter,’ voeg ik eraan toe. 
Ik lach scheef. 
‘O,’ zegt de leidster. 
Ze pakt de dochter aan. We zwaaien. Ik ga naar huis. 

Ben ik nou de enige die de helft van de tijd haar kind als een poppetje uit een schilderij van Jan Steen de buitenwereld in stuurt? Ik besluit mijn vraag voor te leggen aan het orakel van deze tijd: Facebook. 
Ik blijk niet alleen. 

Een greep uit de reacties: 
Arlette: ‘Compleet roze outfit, twee maten te groot (“maar dit is écht mooi, mama”) en haar zelf haar haren laten doen. En er dan achter komen dat de schoolfotograaf langskomt.’
Maureen: ‘Dat ik zijn zakmes uit z'n broek viste, na een dag kinderdagverblijf.’ 
Nynke: ‘Telt “toen ze zich volledig onderscheet tijdens een huwelijksceremonie” ook?’ 
Willemijn: ‘Ja kak, Nynke! Daar kan ik dus niet overheen met een dochter die haar hand in haar poepluier had gestopt in het café.’ 
Nina: ‘Alleen hoe ik mijn dochter achterlaat, of ook hoe ik mezelf soms ergens achterlaat? Mijn dochter heeft tegenwoordig een lengte waarbij ze haar gezicht aan mijn kruis afveegt als ze even lief tegen me aan komt staan. Ik heb dus nu, als ik niet uitkijk (meestal dus), snot- en eetvlekken rond mijn kruis. Supercharmant!’ 
Neeltje: ‘Mijn geliefde ging weleens naar zijn werk met een dikke witte kotsstreep op zijn rug. En ik heb altijd banaan aan mijn panty. Altijd.’ 
Alex: ‘Maar dat is de natuur, die zorgt dat ouders van jonge kinderen niet overspelig kunnen worden omdat ze er niet uitzien. (Los van dat ze er überhaupt te moe voor zijn).’
Stéphanie: ‘Zonder luier en of onderbroek ‘t kind meegenomen om boodschappen te doen. Je  vergeet wel eens wat.’ 
Sander: ‘Dat ik zijn rechterschoen aan zijn linkervoet en linkerschoen aan zijn rechtervoet had gedaan. Daarom kreeg ik zijn schoenen zo lastig aan, dacht ik achteraf.’ 
Laura: ‘En stond hij zo raar?’ 
Sander: ‘Maar ja, hij staat wel vaker raar.’ Laura: ‘Kinderen staan sowieso heel raar.’ 
Elcke: ‘Dat hij in de auto op weg naar het kinderdagverblijf met een paars hoofd zo’n cappuccinoapparaatgeluid maakte. En dat de poep tot achter in zijn nek was gespoten. En ik hem zó moest overhandigen en wegging, want ik had “echt een heel belangrijke vergadering” waarvoor ik niet te laat mocht komen...’ 
Irena: ‘Ik ben zelf weleens met 23 speldjes in het haar, of met pyjamajas zonder bh, of met prinsessenschmink ergens aangekomen.’ 
Aafke: ‘Dat ze een stuk van haar voortand miste. Ik weet nog altijd niet hoe en wanneer dat gebeurd is, tussen dat ze 's avonds naar bed ging en dat ik haar ‘s ochtends bij de opvang afleverde.’ 

Ik klap gerustgesteld mijn laptop dicht. 
De zon begint te schijnen. 
Ik kijk de kamer rond. Het is een bende. Ik zucht. Ik sluit met een ruk de gordijnen. Klotezon. Dáár zouden ze gewoon eens wat aan moeten doen. Niet aan die zooi, maar aan dat felle licht.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.