Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
De leven
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Het schoolplein
Mama
Ziek kind
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Merci
Mama
Een tweede adopteren
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Ouwe tang
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Zo'n dag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama

Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'

Bekijk meer
(51/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

05-3-2018 12:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘En, wat voor slaaptrainer hebben jullie?’ vraagt een kennis van mijn beste vriend. ‘Hm?’ zeg ik.

Ik heb zojuist een emmer zwarte koffie gekregen. Ik ben een tevreden mens, want die emmer zorgt ervoor dat het slaaptekort me nét niet nekt. We zitten in een hippe lunchtent.
‘Een slaaptrainer,’ zegt ze. ‘Voor je kleintje.’
‘Mijn kleintje?’ zegt mijn beste vriend. ‘Wat bedoel je daar nu weer mee?’
Ik kijk dromerig in mijn koffie. Moet ik whisky bestellen voor erin? Kan dat al? Hoe laat is het eigenlijk? Welke dag is het? Is het al 2018?

Lees ook: Hanneke Hendrix: Mag ik al bier? 

‘Je zoontje,’ zegt de kennis.
‘En wat is een slaaptrainer?’ vraagt mijn beste vriend.
‘Een soort wekker, waarbij er een lamp aangaat als ze uit bed mogen. Zo leren ze uitslapen.’
‘O,’ zegt hij. ‘Nee. Onzin. Ik schuif gewoon een stoel onder zijn deurklink als hij er steeds uitkomt. Echt hoor. Ik heb mijn nachtrust nodig. Als ik niet kan slapen word ik een vreselijk mens.’
‘Hm, slapen,’ zeg ik. ‘Daar kun je me ’s nachts voor wakker maken.’

Dat gebeurt dan ook geregeld. Dat ik daar ’s nachts voor wakker word gemaakt. Zoals vannacht. Wat waren we ook alweer aan het doen? Voor mijn gevoel is het al ver in de middag. Mag ik al drank? Hallo? Hoort iemand mij?

‘Zet je een stoel onder zijn deurklink?’ vraagt de kennis.
‘Ja? Hoezo?’ zegt mijn beste vriend, quasi-agressief. De kennis neemt een slok van haar thee met takken. Ze zucht.
‘Nou ja, ik ben dus aan het twijfelen tussen de Cloud B Stay Asleep Buddy Egel, de Bambolino Nijntje in Bed en de Zazu Sam het Schaap,’ zegt de kennis. ‘Ik neig naar die laatste, maar nu las ik net op een forum dat van Sam het Schaap de oogjes geluid maken als hij ze open doet. Ja, en dat kan natuurlijk niet. Dan worden ze straks nog wakker. Plus, voor Jasmijn zal ik toch wel iets roze moeten kiezen. En voor Harley iets met vrachtwagens. Dat vindt-ie leuk. Vrachtwagens.’

‘Mijn dochter houdt ook van vrachtwagens,’ zeg ik.
‘Ben jij zo’n genderneutrale ouder?’ vraagt de kennis korzelig.
‘Ik ben een vermoeide ouder,’ zeg ik. ‘Maar om antwoord te geven op je vraag: ja. Maar ik trek haar ook gewoon jurkjes aan, hoor. Ik heb geen principes.’
‘Ik trek mijn zoon ook gewoon jurkjes aan, als hij dat graag wil,’ zegt de beste vriend. ‘Niks raars aan. De Schotten doen het al jaren.’
‘Maar jij sluit je kind ook op,’ zegt de kennis. ‘Daar gaan ze rare dingen van doen.’
‘Hij is niet raar,’ zegt de beste vriend.
‘Hij is wel een beetje raar,’ zeg ik.
‘Nou ja,’ zegt hij. ‘We hadden allemaal het jongetje in de basisschoolklas dat kneedgum at, toch? Toevallig is mijn zoon dat jongetje. Maar hij slaapt als een roos. Gaat er om acht uur in en ik hoor ‘m vaak pas rond half negen door zijn kamer scharrelen. Heerlijk. Ik ga stoelen verkopen, online. Slaaptrainingsstoelen. Passend onder elke klink.’  

‘Ik vind het zo lastig allemaal, tegenwoordig,’ zegt de kennis. ‘Waarmee je ze nou wel en niet verpest.’
‘Je verpest ze altijd een beetje,’ zegt de beste vriend. ‘Daarbij: niemand vindt helemaal normale, gelukkige, saaie, goed gehechte mensen leuk.’
‘O shit,’ zegt ze. ‘Ik moet gaan. Ik heb om elf uur een afspraak.’
Ze staat op.
‘Ik zou die met dat schaap doen,’ zeg ik. ‘Fuck die oogjes.’
‘Ja hè?’ zegt ze.
Ze trekt haar jas aan.
‘Nu alleen nog de juiste magnetronknuffel vinden,’ zegt ze opgewekt.
Ze waait de deur uit, de kou in.

‘Nou,’ zegt mijn beste vriend. ‘Four o’clock in the world somewhere. Tik in de koffie?’ ‘Ik dacht dat je het nooit zou vragen!’
‘Ben jij sterker dan drank?’ vraagt hij, naar de slogan van een alcoholvoorlichtingscampagne van vijftien jaar terug.
‘Nee, maar we moeten wel goed trainen.’
‘Juist. Trainen. Het codewoord.’
Ik leg mijn hoofd op tafel, voor een heel kort hazenslaapje. En morgen zijn we wel weer helemaal normale, gelukkige, saaie, goed gehechte mensen.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.