Documentaire ‘Stemmen van Sterre’ geeft je een kijkje in het hoofd van een jonge vrouw die psychisch lijdt

Luisteren naar iemand z'n verhaal is één, het begrijpen is twee, het je écht kunnen voorstellen? Daar kom je vrijwel nooit. Precies dat is wat ‘Stemmen van Sterre’ doet. De documentaire geproduceerd door Omroep West geeft je een kijk in de gedachtenwereld van de 24-jarige Sterre Starre uit Naaldwijk, die na jaren van psychisch lijden uiteindelijk euthanasie koos. 

Terwijl het aan de buitenkant soms lijkt alsof alles goed gaat en iemand werkt, met vrienden afspreekt en lacht, kan het er aan de binnenkant heel anders aan toegaan. Juist dat contrast maakt psychisch lijden zo moeilijk te bevatten, maakt Stemmen van Sterre pijnlijk duidelijk.

De stem van Sterre

Sterre was 24 toen ze op 28 augustus 2025 overleed. Ze was dochter, zus, vriendin, danseres en afgestudeerd communicatiespecialist. Ze hield van schrijven, tekenen, mode en muziek. Tegelijkertijd sprak ze vanaf haar tiende met een kinderpsycholoog en kampte ze vanaf 2020 met ernstige psychische problemen, waaronder een eetstoornis, depressies en een persoonlijkheidsstoornis. Jarenlang zocht ze hulp en doorliep ze talloze behandelingen, klinische opnamen, medicatietrajecten en 22 keer elektroconvulsietherapie (dit is een behandeling waarbij onder narcose een korte elektrische prikkel, een gecontroleerde epileptische aanval opwekt, meestal bij ernstige depressie), zonder blijvende verbetering. Haar lijden bleek uitzichtloos en ondraaglijk. Haar laatste mogelijkheid: euthanasie. Sterre had zich hier al in 2022 voor aangemeld bij Expertisecentrum Euthanasie. Euthanasie was nooit haar doel. Beter worden was dat wel. 

De documentaire laat zien welke persoon er achter dat euthanasieverzoek schuilging. Niet alleen iemand die jarenlang vocht met haar ziekte, maar ook een jonge vrouw die danste, verliefd was op muziek, haar vriendinnen meenam op vakantie en bleef zoeken naar lichtpuntjes.

Gedachtenboek

Sterre hield haar leven en haar gedachten op verschillende manieren bij. Ze maakte video’s van wat ze meemaakte, maar hield ook een persoonlijk gedachtenboek bij. Daarin schreef ze op wat ze voelde en dacht, soms in woorden, soms door plaatjes te plakken. Alles kreeg er een plek, ook de gedachten en gevoelens die ze misschien niet hardop uitsprak. Teksten als ‘Ik haat mij’, ‘Geef op!’ en ‘Mislukkeling’ staan in het boek. Je krijgt daardoor letterlijk toegang tot iets wat normaal gesproken verborgen blijft: haar binnenwereld.

Vanaf dat moment is de documentaire niet alleen beeld, het wordt iets grijpbaars. Haar vader vertelt over het moment waarop de dood voor Sterre niet langer alleen iets angstaanjagends was: ‘Voor haar was het een cadeau, en als je kind een cadeau krijgt waar ze blij mee is, dan ben je als ouder ook blij. Ook als dat betekende dat we haar niet meer zouden ontmoeten op deze aarde.’

Mentale gezondheid

Euthanasie onder de 25 jaar is in Nederland nog altijd zeer zeldzaam: in 2025 ging het om in totaal zeven mensen. Tegelijkertijd ervaart één op de drie jongeren van 25 jaar of jonger mentale klachten. Achter die cijfers zitten mensen, verhalen. 

Stemmen van Sterre maakt die werelden zichtbaar. Je weet dan niet ineens hoe het voelt, maar misschien verandert het hoe we met zijn allen omgaan met mentale gezondheid. Omdat je hebt gezien dat wat je aan de buitenkant ziet, soms maar een fractie is van wat iemand van binnen draagt.

De documentaire is te zien op stemmenvansterre.nl