Curvy model Elise Smidt slaat alarm: ‘Dit was de eerste keer dat ik voor geen enkele show werd geboekt’

Curvy modellen leken eindelijk hun plek op de catwalk te hebben veroverd. Maar tijdens de afgelopen Fashion Month werd model Elise Smidt voor geen enkele show in New York of Londen geboekt. En ze was niet de enige. Is de modewereld weer terug bij af?

‘Ik was eind vijftien toen ik begon met modellenwerk. Maar na een jaar was het alweer voorbij: ik was aangekomen en paste niet meer in het plaatje. Ik ging studeren, bouwde een carrière op als copywriter en artdirector en liet de modellenwereld achter me. Dat ik ooit nog voor de camera zou staan, had ik eigenlijk uitgesloten. Maar vier jaar geleden kreeg ik ineens een berichtje van een van mijn oude agents in New York. Of ik weer als model aan de slag wilde, dit keer als curvy model. Dat voelde als een tweede kans. Ik kon terugkeren in de modewereld zonder mezelf uit te hongeren om aan het schoonheidsideaal te voldoen. Ik mocht mooi zijn zoals ik was. Ik liep shows voor onder meer Tommy Hilfiger en verscheen in magazines. Voor mij was de cirkel rond. Het voelde alsof ik alsnog iets kon rechtzetten voor het meisje van zestien dat destijds te horen kreeg dat ze niet meer voldeed.'

Was body positivity een trend?

'De eerste jaren had ik volop werk. Maar tijdens de afgelopen Fashion Month werd ik voor het eerst voor geen enkele show in New York of Londen geboekt. Als ik de enige was geweest, had ik het afgedaan als pech. Maar mijn curvy collega’s liepen tegen hetzelfde aan. Toen besefte ik dat er meer aan de hand was. Dit ging niet alleen over mij, dus vond ik dat ik me moest uitspreken. Als curvy modellen concurreren we met z’n allen om hooguit één of twee plekken per show. Als die er überhaupt zijn. Als je in de smaak valt, word je uitgenodigd voor een fitting, in de hoop dat daar een boeking uit volgt. Maar negen van de tien keer blijft het daarna stil. Volgens het Including the Curve-rapport van Felicity Hayward waren er tijdens London Fashion Week twee seizoenen geleden 53 curvy modellen op een totaal van ongeveer 1.855 looks. Een seizoen later waren dat er nog 42 en dit seizoen slechts 21. In twee seizoenen tijd is het aantal dus meer dan gehalveerd. Dat zegt genoeg over de richting waarin de modewereld zich beweegt.'

'De hoogtijdagen van curvy modellen lagen tussen 2016 en 2019. Je zag steeds meer verschillende lichaamstypes op de catwalk, maar ook in muziekvideo’s, magazines en de rest van de populaire cultuur. De  modewereld leek eindelijk ruimte te maken voor diversiteit. Juist daarom is het zo pijnlijk om te zien dat die ruimte nu weer verdwijnt. We hebben immers bewezen dat het kan. Curvy modellen waren zichtbaar en maakten volwaardig deel uit van de modewereld. Als die zichtbaarheid vervolgens weer verdwijnt, vraag je je af of diversiteit ooit meer was dan een trend. Mijn eerste show in Parijs was bijvoorbeeld de coutureshow van Maison Margiela. Van de ongeveer vijftig modellen waren er tien curvy. Dat voelde destijds als een enorme stap vooruit. Achteraf vraag ik me af of het niet eerder een tijdelijke opleving was dan het begin van een blijvende verandering.'

Terug naar zero

'Ook van straight-size modellen wordt weer verwacht dat ze steeds dunner zijn. Dat raakt me, omdat ik weet wat die druk met je kan doen. Toen ik jong was en nog als straight-size model werkte, kreeg ik regelmatig van casting directors te horen dat ik niet dun genoeg was. Jarenlang legde ik mezelf extreme beperkingen op als het om eten ging. Uiteindelijk ontwikkelde ik een eetbuistoornis en kwam ik in een half jaar tijd dertig kilo aan, waardoor ik moest stoppen met modellenwerk. Wat mij later enorm heeft geholpen, was het volgen van andere modellen en bodypositive influencers. Door steeds meer verschillende lichaamstypes te zien, veranderde ook de blik op mijn eigen lichaam. Ik begon te beseffen dat schoonheid niet aan één maat of lichaamsvorm gebonden is.

‘Ik maak me zorgen om jonge meiden die opnieuw opgroeien met het idee dat je dun moet zijn om mooi te zijn. Toen ik jong was, kreeg ik voortdurend het gevoel dat mijn lichaam niet goed genoeg was. Zelfs iemand als  Britney Spears werd destijds in de media destijds als dik bestempeld, terwijl ze hartstikke slank en afgetraind was.  Als je opgroeit met dat soort beelden, ga je vanzelf ook kritischer naar je eigen lichaam kijken. Nu zien we het zogenoemde heroin chic-ideaal terugkomen en maken middelen als Ozempic het makkelijker om extreme dunheid als ideaal te presenteren. Ik ben bang dat een nieuwe generatie daardoor met dezelfde onzekerheden te maken krijgt.'

Spiegel van de maatschappij

'Het gaat om veel meer dan  modellen of kleding. Het gaat ook om wat vrouwen en jonge meiden te zien krijgen en hoe ze daardoor naar zichzelf kijken. Als ik iemand op de catwalk zie met een lichaam dat op het mijne lijkt, kan ik me voorstellen hoe die kleding mij zou staan. Hoe fijn zou het zijn als veel meer vrouwen die herkenning zouden ervaren? Natuurlijk begrijp ik dat werken met straight-size modellen voor ontwerpers makkelijker is. Bij curvy modellen verschillen de maten en verhoudingen meer, waardoor kleding aanpassen extra tijd en geld kost.'

'Maar ontwerpers maken kleding voor een publiek dat niet alleen uit straight-size vrouwen bestaat. Ik heb zelf maat 44, ongeveer de gemiddelde Europese damesmaat. Waarom zou een lichaam als het mijne dan nauwelijks op de catwalk te zien zijn?'

'Mode verandert voortdurend. Trends komen en gaan, en ik denk dat curvy fashion uiteindelijk weer meer ruimte zal krijgen. Ik weet alleen niet wanneer. Ik hoop dat deze terugkeer naar het heroin chic-ideaal van korte duur is. Maar vooral hoop ik dat we hierover blijven praten. Want als we dat niet doen, kan de mode-industrie steeds makkelijker doen alsof diversiteit nooit nodig is geweest.’