People
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
Mama
Column: Importkinderen
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
Mama
Column: Het gangetje
Mama
De onderkin
Mama
Het universum der verloren objecten
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Floep
People
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
Mama
Mausoleum
People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Met het broodmes spelen
People
Hanneke Hendrix: Kansarm
Mama
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Mama
Blut
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama
Column: Ik ben een lafaard
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
People

Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'

Bekijk meer
(100/101)
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/101
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/101
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/101
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/101
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/101
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/101
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/101
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/101
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/101
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/101
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/101
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/101
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/101
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/101
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/101
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/101
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/101
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/101
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/101
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/101
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/101
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/101
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/101
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/101
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/101
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/101
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/101
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/101
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/101
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/101
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/101
Column: Importkinderen
70/101
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/101
Column: JA-HAAAAAAAA
68/101
Column: Het wordt beter
67/101
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/101
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/101
Column: Fucking mamafiets
64/101
Column: Ik ben een lafaard
63/101
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/101
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/101
Column: Krijsen om gebak
60/101
Column: Trauma's
59/101
Column: Twee kindjes
58/101
Column: Uit de hemel verschenen
57/101
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/101
Column: Het gangetje
55/101
Column: Daar word je hard van
54/101
Column: Dik maar gelukkig
53/101
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/101
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/101
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/101
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/101
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/101
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/101
Column: Lust ik niet!
46/101
Column: Van snurkenstein
45/101
Column: Liever een meisje
44/101
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/101
De uitgebluste moeder
42/101
Ouwe tang
41/101
De onderkin
40/101
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/101
De kinderverjaardag
38/101
Kotsen over de hoes
37/101
Blut
36/101
De leven
35/101
Moe
34/101
Fuck de symbiose
33/101
Met het broodmes spelen
32/101
Doorslapen
31/101
Een tweede adopteren
30/101
Tommie
29/101
Spijt
28/101
Geitenkaaslollytestikel
27/101
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/101
Kak
25/101
Koffie-tik in de boekenkast
24/101
De onschuldige gevangene
23/101
Trefbal
22/101
Rania
21/101
Billendoekjes en maïzena
20/101
Floep
19/101
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/101
Zo'n dag
17/101
Het schoolplein
16/101
Een sprongetje
15/101
Niets veranderd
14/101
De helm of niet de helm
13/101
Merci
12/101
Ziek kind
11/101
Op het consultatiebureau
10/101
De diva en de dronkenlap
9/101
Dag huis
8/101
Lekker genieten
7/101
Hondenravotplek
6/101
Mausoleum
5/101
Het universum der verloren objecten
4/101
Vriend K. op de koffie
3/101
Normaal
2/101
Mag ik al bier?
1/101

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

04-2-2019 20:00
 

'Hé! Douwe!' hoor ik achter me in de rij van de supermarktkassa.
Ik leg mijn spullen op de band.

Ik dacht dat het een goed idee was om de spits te vermijden door binnendoor te rijden en bij de eerste Appie die ik zou zien boodschappen te gaan doen. Ik heb de hele dag moeten praten, alweer zo’n dag gehad dat alles omviel, losschoot en scheurde. Als klap op de vuurpijl gooide ik koffie over iemands arm heen. Gelukkig niet kokend hete en rakelings langs een tablet, wat ik dan weer als een overwinning op mezelf zag. De supermarkt heeft geen zelfscan, wat geen ramp is want mijn rekening is leeg en ik heb nog precies een tientje in mijn portemonnee.

Lees ook: Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'

Ik koop bananen, een brood en een pot pindakaas, kort samengevat alles wat je nodig hebt om een gezin draaiende te houden. En ik trakteer mezelf op een fles sap, aangezien de dochter een doorgeefluik is voor alles wat virulent is op aard’: daar zouden ze eens kinderliedjes over moeten maken. Buiten schemert het nog net niet en iedere keer als de schuifdeuren van de supermarkt opengaan, hoor ik kinderen schreeuwen die achter een dranghek staan, wat alleen een lichte hint van de twilight zone geeft. Ik vind dit soort groepen roepende kinderen eng. Als ze dan vanaf het hek naar me roepen, voel ik me ineens weer kind, terwijl ik goddomme bijna veertig ben. Ik heb een accountant godverdomme en een koophuis en een klein, grijs autootje.

'Douwe!' hoor ik weer, in mijn ooghoek zie ik een vrouw aan het einde van de rij van de andere band enthousiast zwaaien.
Die fles sap moet terug, besluit ik. Ik word veel te dik. Ik kan beter thee zetten. Daarbij kan ik beter yoghurt kopen. Denk ik. Dat is altijd een moeilijke keuze, want door een soortement van tijdgat hebben we in ons huishouden altijd óf vier pakken yoghurt in de koelkast staan, óf nul. Of bier. Ik kan beter bier halen. Daar word ik ook dik van, maar van bier word ik gelukkig. Dat heeft een streepje voor. Vind ik dan. Gelukkig worden.
Ik zucht.

De vrouw roept nog eens.
Voor me aan de kassa kijkt een man op.
'O hoi!' roept hij droogjes. 'Alles goed?'
De man is knap. Zo’n man die door-de-war-haar ook zonder storm goed draagt.
'Gaat wel,' roept de vrouw terug. 'Verkouden!'
'Wat?' roept Douwe.
'Verkouwe!' roept de vrouw.
'Douwe?' roept Douwe.
'Ja!' roept de vrouw.
Douwe is stil.
'Ik zag je deze week nog op LinkedIn!' roept de vrouw.
'Ja ja,' knikt Douwe. Hij concentreert zich op het pinnen.
'Wilt u voetbalplaatjes?' vraagt de caissière. Ze is groot, rond en blond en heeft in ieder geval in haar rechteroor allemaal diamanten oorbellen. Haar linkeroor kan ik niet zien. Haar wenkbrauwen zijn met een potloodje getekend.
'Ja,' zegt Douwe, 'anders kom ik niet buiten, met die horde kinderen voor de deur.'
'Nou,' zegt de caissière droogjes, 'buiten komt u wel, maar de vraag is alleen of u het overleeft.'

Ze geeft hem de plaatjes. Ze is niet onder de indruk van mannen als Douwe. Zij kent haar pappenheimers. Ik hou van haar. Douwe probeert zijn boodschappen in een klein, schattig rieten tasje met leren hengels te proppen. Een appeltaartje, luxe sla en balsamicoazijn, een fles light bitter lemon, een steenovenpizza, een fles rode wijn.
Douwe is duidelijk geen vrijgezel, constateer ik.
En als Douwe het appeltaartje op de grond laat rollen, raapt een meisje dat voorbijloopt het voor hem op. Ze zegt iets en Douwe lacht luid. Het meisje zwiept heur haar over haar schouders en loopt de supermarkt uit. Kinderen schreeuwen.
Als Douwe de zaak uitloopt, groet hij de vrouw aan de andere band niet.

Lees ook: Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'

Bij de caissière lever ik mijn fles sap in.
'Ik bedenk ineens dat ik thuis nog een fles sap heb staan,' zeg ik.
De caissière is vanzelfsprekend niet onder de indruk. De vrouw die Douwe kent, staart naar de schuifdeuren. Ze haalt haar neus op.
'Wilt u voetbalplaatjes?' vraagt de caissière.
Ik schud mijn hoofd.
Ik overleef het wel.
Ook zonder sap, bier of voetbalplaatjes.
En al helemaal zonder Douwe van LinkedIn.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.