Mama
Kak
Mama
Floep
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Mama
Merci
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Blut
People
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
Mama
Fuck de symbiose
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
People
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
People
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
People
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Ouwe tang
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
People

Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'

Bekijk meer
(93/130)
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/130
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/130
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/130
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/130
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/130
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/130
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/130
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/130
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/130
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/130
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/130
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/130
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/130
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/130
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/130
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/130
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/130
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/130
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/130
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/130
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/130
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/130
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/130
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/130
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/130
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/130
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/130
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/130
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/130
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/130
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/130
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/130
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/130
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/130
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/130
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/130
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/130
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/130
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/130
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/130
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/130
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/130
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/130
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/130
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/130
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/130
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/130
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/130
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/130
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/130
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/130
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/130
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/130
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/130
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/130
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/130
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/130
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/130
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/130
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/130
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/130
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/130
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/130
Column: Importkinderen
67/130
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/130
Column: Het wordt beter
65/130
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/130
Column: Fucking mamafiets
63/130
Column: Ik ben een lafaard
62/130
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/130
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/130
Column: Krijsen om gebak
59/130
Column: Trauma's
58/130
Column: Twee kindjes
57/130
Column: Uit de hemel verschenen
56/130
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/130
Column: Het gangetje
54/130
Column: Daar word je hard van
53/130
Column: Dik maar gelukkig
52/130
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/130
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/130
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/130
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/130
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/130
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/130
Column: Lust ik niet!
45/130
Column: Van snurkenstein
44/130
Column: Liever een meisje
43/130
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/130
De uitgebluste moeder
41/130
Ouwe tang
40/130
De onderkin
39/130
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/130
De kinderverjaardag
37/130
Kotsen over de hoes
36/130
Blut
35/130
De leven
34/130
Moe
33/130
Fuck de symbiose
32/130
Met het broodmes spelen
31/130
Doorslapen
30/130
Een tweede adopteren
29/130
Tommie
28/130
Spijt
27/130
Geitenkaaslollytestikel
26/130
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/130
Kak
24/130
Koffie-tik in de boekenkast
23/130
De onschuldige gevangene
22/130
Trefbal
21/130
Rania
20/130
Billendoekjes en maïzena
19/130
Floep
18/130
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/130
Zo'n dag
16/130
Het schoolplein
15/130
Een sprongetje
14/130
Niets veranderd
13/130
De helm of niet de helm
12/130
Merci
11/130
Ziek kind
10/130
Op het consultatiebureau
9/130
De diva en de dronkenlap
8/130
Dag huis
7/130
Lekker genieten
6/130
Hondenravotplek
5/130
Mausoleum
4/130
Het universum der verloren objecten
3/130
Vriend K. op de koffie
2/130
Mag ik al bier?
1/130

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en heeft onlangs haar derde roman uitgebracht. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

04-2-2019 20:00
 

'Hé! Douwe!' hoor ik achter me in de rij van de supermarktkassa.
Ik leg mijn spullen op de band.

Ik dacht dat het een goed idee was om de spits te vermijden door binnendoor te rijden en bij de eerste Appie die ik zou zien boodschappen te gaan doen. Ik heb de hele dag moeten praten, alweer zo’n dag gehad dat alles omviel, losschoot en scheurde. Als klap op de vuurpijl gooide ik koffie over iemands arm heen. Gelukkig niet kokend hete en rakelings langs een tablet, wat ik dan weer als een overwinning op mezelf zag. De supermarkt heeft geen zelfscan, wat geen ramp is want mijn rekening is leeg en ik heb nog precies een tientje in mijn portemonnee.

Lees ook: Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'

Ik koop bananen, een brood en een pot pindakaas, kort samengevat alles wat je nodig hebt om een gezin draaiende te houden. En ik trakteer mezelf op een fles sap, aangezien de dochter een doorgeefluik is voor alles wat virulent is op aard’: daar zouden ze eens kinderliedjes over moeten maken. Buiten schemert het nog net niet en iedere keer als de schuifdeuren van de supermarkt opengaan, hoor ik kinderen schreeuwen die achter een dranghek staan, wat alleen een lichte hint van de twilight zone geeft. Ik vind dit soort groepen roepende kinderen eng. Als ze dan vanaf het hek naar me roepen, voel ik me ineens weer kind, terwijl ik goddomme bijna veertig ben. Ik heb een accountant godverdomme en een koophuis en een klein, grijs autootje.

'Douwe!' hoor ik weer, in mijn ooghoek zie ik een vrouw aan het einde van de rij van de andere band enthousiast zwaaien.
Die fles sap moet terug, besluit ik. Ik word veel te dik. Ik kan beter thee zetten. Daarbij kan ik beter yoghurt kopen. Denk ik. Dat is altijd een moeilijke keuze, want door een soortement van tijdgat hebben we in ons huishouden altijd óf vier pakken yoghurt in de koelkast staan, óf nul. Of bier. Ik kan beter bier halen. Daar word ik ook dik van, maar van bier word ik gelukkig. Dat heeft een streepje voor. Vind ik dan. Gelukkig worden.
Ik zucht.

De vrouw roept nog eens.
Voor me aan de kassa kijkt een man op.
'O hoi!' roept hij droogjes. 'Alles goed?'
De man is knap. Zo’n man die door-de-war-haar ook zonder storm goed draagt.
'Gaat wel,' roept de vrouw terug. 'Verkouden!'
'Wat?' roept Douwe.
'Verkouwe!' roept de vrouw.
'Douwe?' roept Douwe.
'Ja!' roept de vrouw.
Douwe is stil.
'Ik zag je deze week nog op LinkedIn!' roept de vrouw.
'Ja ja,' knikt Douwe. Hij concentreert zich op het pinnen.
'Wilt u voetbalplaatjes?' vraagt de caissière. Ze is groot, rond en blond en heeft in ieder geval in haar rechteroor allemaal diamanten oorbellen. Haar linkeroor kan ik niet zien. Haar wenkbrauwen zijn met een potloodje getekend.
'Ja,' zegt Douwe, 'anders kom ik niet buiten, met die horde kinderen voor de deur.'
'Nou,' zegt de caissière droogjes, 'buiten komt u wel, maar de vraag is alleen of u het overleeft.'

Ze geeft hem de plaatjes. Ze is niet onder de indruk van mannen als Douwe. Zij kent haar pappenheimers. Ik hou van haar. Douwe probeert zijn boodschappen in een klein, schattig rieten tasje met leren hengels te proppen. Een appeltaartje, luxe sla en balsamicoazijn, een fles light bitter lemon, een steenovenpizza, een fles rode wijn.
Douwe is duidelijk geen vrijgezel, constateer ik.
En als Douwe het appeltaartje op de grond laat rollen, raapt een meisje dat voorbijloopt het voor hem op. Ze zegt iets en Douwe lacht luid. Het meisje zwiept heur haar over haar schouders en loopt de supermarkt uit. Kinderen schreeuwen.
Als Douwe de zaak uitloopt, groet hij de vrouw aan de andere band niet.

Lees ook: Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'

Bij de caissière lever ik mijn fles sap in.
'Ik bedenk ineens dat ik thuis nog een fles sap heb staan,' zeg ik.
De caissière is vanzelfsprekend niet onder de indruk. De vrouw die Douwe kent, staart naar de schuifdeuren. Ze haalt haar neus op.
'Wilt u voetbalplaatjes?' vraagt de caissière.
Ik schud mijn hoofd.
Ik overleef het wel.
Ook zonder sap, bier of voetbalplaatjes.
En al helemaal zonder Douwe van LinkedIn.


Lees hier meer van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.