Column
Malou: 'Hoeveel bitterballen heeft iedereen al gehad?'
Column
Marieke Elsinga: 'Misschien verklap ik nu een enorm geheim'
Win een sweater van Yeez Louise x OU. Boutique Stories
Column
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
Column
Nienke: 'Een kind is een product van zijn of haar ouders. Oeps'
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
Fashion
Pashokjesleed: met deze 5 tips wordt kleding passen een feest
Column
Malou: 'Mijn broertje is positief getest op corona'
Mama
Als ik moeder word blijf ik précies dezelfde persoon: yeah right
Fashion
Doei klotsende oksels: dit zijn de fijnste luchtige zomerjurken
Actie
Win: MADE.COM dinnerware met private chef diner voor twee
Home
Binnenkijken bij Interior Junkie: 'Ik droomde van deze visgraatvloer'
Psyche
Een vriendschap verbreken? Dat hebben we nooit geleerd
Column
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
Gossip & Sterren
After Televizier-Ring Gala: effe nabellen met Chantal
Food
Met deze cake van Miljuschka krijgen je kids stiekem groenten binnen
Newsflash
Ambassadeur Selwyn Senatori haalt talenten uit hun comfort zone
Column
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
Nooit meer naar de getver: kroegtijger wordt huismus
Psyche
Zeg eens wat je voelt: waarom we wat opener mogen zijn naar elkaar
Actie
Win: 3x3 boeken van Emilie Sobels
Deze knappe man krijgt ook een rol in Undercover
Column
Chantal Janzen: 'Mijn beste vriend Hein was helemaal klaar met mij'
Toiletjuffrouw Eva: 'Niet twitteren, tinderen of vingeren op die plee'
Column
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
Column
James Worthy: 'Alle volwassen mannen plassen zittend'
Psyche
Ik reis, dus ik ben: dit doet op vakantie gaan met je psyche
Column
Chantal Janzen: 'Ik zou een kin-implantaat hebben laten zetten, haha'
Column
Carmen: 'Ik hoop niet dat vrienden van m'n ouders deze column lezen'
Kom naar de ibis Styles by Us-expositie en win een hotelovernachting
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'

Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'

Bekijk meer
(4/48)
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
48/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
47/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
46/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
45/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
44/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
43/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
42/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
41/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
40/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
39/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
38/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
37/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
36/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
35/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
34/48
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
33/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
32/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
31/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
30/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
29/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
28/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
27/48
Thomas: 'De medewerker zag dat ik een vrouw was die klonk als een man'
26/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
25/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
24/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
23/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
22/48
Thomas: 'Hoe voelt het om opgesloten te zitten in een verpleeghuis?'
21/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
20/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
19/48
Thomas: 'Hij wilde je de winkel uit hebben omdat je er shabby uitzag'
18/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
17/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
16/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
15/48
Thomas: 'Demente mensen kunnen heel lang staan te prutsen'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

05-11-2019 20:00
 

‘Het leukst aan de boekpresentatie is dat ik jou aan iedereen kan laten zien,’ zei ik tegen mijn uitgever. Ik vind mijn uitgever heel leuk en ben best trots op het feit dat ik er überhaupt een heb. 

‘Ik zal op rolschaatsen komen,’ antwoordde ze, ‘dan kun je me achter je aan rollen.’

Ik wist al hoe een boekpresentatie gaat: je drinkt bier, je luistert naar een speech, je drinkt nog meer bier en daarna ga je naar huis. Maar nu gaf ik de speech zelf. Toen ik klaar stond om daaraan te beginnen en naar mijn familie en al mijn vrienden keek, kwam de situatie me opeens vreemd voor. Mijn vrienden had ik nog nooit bij elkaar gezien. Ik heb ze op allemaal verschillende plekken leren kennen: de Schrijversvakschool, een transgenderpraatgroepje, een online forum, kantoor… Ik dacht: het enige wat deze mensen met elkaar te maken hebben, ben ik. En ik dacht ook: als hier nu een sinkhole opent en ze verdwijnen erin, dan ben ik in een keer íédereen kwijt. Gelukkig stapten ze niet met z’n allen op een vliegtuig, dat zou ik echt niet trekken. 
‘Dat had wel wat langer gekund,’ zeiden ze na mijn speech. Dat stelde me gerust, want het is veel erger als een speech korter had gemoeten. Daarna dronken we bier en riep ik voortdurend: ‘Kijk, dat is mijn uitgever!’

Lees ook: Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'

‘Nu kun je beginnen aan je tweede boek,’ zeiden mijn vrienden, en ze dachten kennelijk dat ik om inspiratie verlegen zat, want ik kreeg geestverruimende cadeaus: paddo’s (‘eigen kweek,’ zei de vriendin er glunderend bij) en een fles absint. 

Absint was vroeger populair onder kunstenaars omdat je ervan gaat hallucineren. Dat komt door een of ander hallucinogeen plantenextract, zeggen ze, maar ik denk dat het gewoon komt doordat er 70 procent alcohol in zit. Hoe dan ook: onder invloed van absint schreef Hemingway Voor wie de klok luidt, dat wordt beschouwd als een van de beste boeken van de 20e eeuw. En Vincent van Gogh heeft er zijn gele periode aan te danken, las ik op Wikipedia. Er stond niet bij waarom absint een afwijking geeft naar geel en niet naar groen of blauw. 

Lees ook: Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'

Thuis opende ik de fles en toen steeg er een scherpe alcoholwalm op. Handig spul voor als ik eens een wond moet ontsmetten, maar dit ga ik niet opdrinken, want dat vinden mijn cellen niet fijn. Sinds ik verpleegkunde studeer heb ik veel meer respect voor mijn cellen. Wist je dat er een soort alarm afgaat als er bacteriën je lichaam binnendringen, zodat je cellen weten waar ze naartoe moeten? Je cel eet de bacterie op en kauwt hem fijn. Daarna spuugt hij wat stukjes uit en die laat hij aan iedereen zien, totdat hij een cel heeft gevonden die hem kan helpen. Alle cellen zijn namelijk geprogrammeerd om op een specifieke vijand te reageren, dus hij moet die ene cel vinden die tegen deze bacterie kan. Best een romantisch verhaal, eigenlijk. 

De paddo’s ga ik wel proberen, daar heb ik veel goeds over gehoord. Mijn volgende boek wordt een psychedelische roman.

Lees hier meer columns van Thomas. 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #2 Borst vooruit
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.