Column
Malou: 'Hoeveel bitterballen heeft iedereen al gehad?'
Column
Marieke Elsinga: 'Misschien verklap ik nu een enorm geheim'
Win een sweater van Yeez Louise x OU. Boutique Stories
Column
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
Column
Nienke: 'Een kind is een product van zijn of haar ouders. Oeps'
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
Fashion
Pashokjesleed: met deze 5 tips wordt kleding passen een feest
Column
Malou: 'Mijn broertje is positief getest op corona'
Mama
Als ik moeder word blijf ik précies dezelfde persoon: yeah right
Fashion
Doei klotsende oksels: dit zijn de fijnste luchtige zomerjurken
Actie
Win: MADE.COM dinnerware met private chef diner voor twee
Home
Binnenkijken bij Interior Junkie: 'Ik droomde van deze visgraatvloer'
Psyche
Een vriendschap verbreken? Dat hebben we nooit geleerd
Column
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
Gossip & Sterren
After Televizier-Ring Gala: effe nabellen met Chantal
Food
Met deze cake van Miljuschka krijgen je kids stiekem groenten binnen
Newsflash
Ambassadeur Selwyn Senatori haalt talenten uit hun comfort zone
Column
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
Nooit meer naar de getver: kroegtijger wordt huismus
Psyche
Zeg eens wat je voelt: waarom we wat opener mogen zijn naar elkaar
Actie
Win: 3x3 boeken van Emilie Sobels
Deze knappe man krijgt ook een rol in Undercover
Column
Chantal Janzen: 'Mijn beste vriend Hein was helemaal klaar met mij'
Toiletjuffrouw Eva: 'Niet twitteren, tinderen of vingeren op die plee'
Column
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
Column
James Worthy: 'Alle volwassen mannen plassen zittend'
Psyche
Ik reis, dus ik ben: dit doet op vakantie gaan met je psyche
Column
Chantal Janzen: 'Ik zou een kin-implantaat hebben laten zetten, haha'
Column
Carmen: 'Ik hoop niet dat vrienden van m'n ouders deze column lezen'
Kom naar de ibis Styles by Us-expositie en win een hotelovernachting
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'

Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'

Bekijk meer
(3/48)
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
48/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
47/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
46/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
45/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
44/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
43/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
42/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
41/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
40/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
39/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
38/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
37/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
36/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
35/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
34/48
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
33/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
32/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
31/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
30/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
29/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
28/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
27/48
Thomas: 'De medewerker zag dat ik een vrouw was die klonk als een man'
26/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
25/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
24/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
23/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
22/48
Thomas: 'Hoe voelt het om opgesloten te zitten in een verpleeghuis?'
21/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
20/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
19/48
Thomas: 'Hij wilde je de winkel uit hebben omdat je er shabby uitzag'
18/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
17/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
16/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
15/48
Thomas: 'Demente mensen kunnen heel lang staan te prutsen'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

29-10-2019 20:00
 

Al mijn successen gaan gepaard met een loserachtige ervaring. Dat ontdekte ik toen ik door mijn dagboek scrolde. Nou ja, het is eigenlijk geen dagboek: het zijn notities over mijn belevenissen. Iedereen adviseerde me om dat te doen, notities maken. Anders vergeet je het misschien, zeiden ze. ‘Dit is je eerste boek, dit maak je maar één keer mee.’

Mijn belevenissen verzamelde ik in struggles van een debutant.docx. Het patroon is niet te missen: telkens als er iets goeds gebeurt, gebeurt er daarna iets debiels. 

Bijvoorbeeld.

Lees ook: Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'

Ik tekende mijn contract bij de uitgeverij en toen kreeg ik een bos rozen. Het regende die middag keihard. Ik liep terug naar het station met mijn regenjas aan, maar de bloemen werden nat. Ze waren in zwart papier gewikkeld en dat begon af te geven. In de trein ontdekte ik dat mijn hand zwart was, maar ik realiseerde me niet dat ik over mijn gezicht had gewreven. 

Op het station haalde ik mijn fiets uit de stalling. Terwijl ik als een roetveegpiet door de stad fietste, dacht ik: tsjonge, nu ben ik een echte schrijver! 

Ik deed vervolgens boodschappen in de supermarkt en daarna kocht ik ook nog ergens een vaas voor de rozen. En niemand die er iets van zei. 

In de maanden daarna ging ik aan de slag met de redacteur, die krabbelde dingen in de kantlijn, zoals: ‘waarom staat dit hier?’, ‘wie zegt dit?’, ‘wat bedoel je hiermee?’. Toen de redacteur tevreden was, werd het boek voor de zekerheid door nog iemand gelezen en daarna door nog iemand en daarna door nog iemand. 

Na een halfjaar was het klaar. Ik bedoel echt helemaal klaar. Vers van de drukker was er een doos vol exemplaren van mijn boek op de uitgeverij bezorgd. Ik hield het boek in mijn handen. Mijn uitgever en de redacteur stonden er glunderend naast. 

Dit was het moment waarop het universum kalibreerde en een correctie maakte in de vorm van Anton Dautzenberg, die opeens om de hoek kwam. Ik had hem al eens gezien op een borrel en toen durfde ik niet met hem te praten. Mijn uitgever gaf hem een exemplaar uit de doos.  

‘Nu je hier toch zit, kun je hem mooi even signeren,’ zei Anton Dautzenberg, en hij legde het boek voor me op tafel met een pen ernaast.

‘Maar ik weet helemaal niet hoe dat moet!’ zei ik. Als je een boek signeert, moet je er namelijk iets leuks in schrijven en ik wist niets leuks. ‘Wat schrijf jij als je signeert?’

‘Gewoon,’ zei hij, en hij haalde zijn schouders op. ‘Iets vreselijks.’ 

‘Op welke pagina moet het eigenlijk?’

Lees ook: Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'

‘Pagina 63.’

‘Op de titelpagina,’ mompelde de uitgever.

‘Maar er zijn twee pagina’s met de titel erop,’ zei ik.  

Anton Dautzenberg legde het boek voor me open op de juiste pagina. ‘Eerst de datum opschrijven,’ zei hij, ‘en dan de plaats.’

Daarna moest ik iets leuks schrijven. Ik schreef ‘voor Anton, van Thomas,’ en gaf hem het boek terug. Hij wierp een blik op mijn kleutertekst en keek me daarna taxerend aan. Toen gaf hij me een bemoedigend klopje op mijn schouder. 

Lees hier meer columns van Thomas. 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #2 Borst vooruit
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.