Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
Column: Monopoly en verwarmd fruit
Column: Echte Azië-kenners
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
Op lijmvakantie
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
De fietsfascist
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
Column: Met een Duitser en ik fakete
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
Mijn oma en de trut
Column: Monopoly en verwarmd fruit
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
Koffie en groepsseks
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
De sportschool
Column: Met een man naar de film
Meer bekijken
  1. › ›
  2. Column: Hoera, hoera, horeca

Column: Hoera, hoera, horeca

Bekijk meer
(17/119)
Malou: 'Ik zei dat ik hem voor nog geen miljoen zou pijpen'
119/119
Malou: 'Ik loods haar langs de hyena's naar de abortuskliniek'
118/119
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
117/119
Malou: 'Ik tik de mevrouw met drie flessen afwasmiddel op de schouder'
116/119
Malou: 'Snacks zijn enkel een transportmiddel van mayonaise'
115/119
Malou: 'Vijf jaar geleden gaven de artsen hem nog maar drie maanden'
114/119
Malou: 'Hij zegt dat ik wél kinderen wil en vraagt hoe oud ik ben'
113/119
Malou: 'Ik ben nog nooit weggestuurd, geweigerd of uitgescholden'
112/119
Malou: 'We beantwoorden een vragenlijst over kuchjes en snotneuzen'
111/119
Malou: 'Ik werd gestoken, precies op het randje van mijn tatoeage'
110/119
Malou: 'Hoe denk je op deze manier een normale vent te pakken?'
109/119
Malou: 'Ik verlang naar het geluid van laminaatgetik bij opa en oma'
108/119
Malou: 'De anderhalvemetersamenleving is op z'n mooist in de trein'
107/119
Malou: 'Mensen vragen nu of het bij mij ook begint te kriebelen'
106/119
Malou: 'DM'en doet me denken aan oude mannen achter een chatbox'
105/119
Malou: 'We klagen over collega's, muren die op ons afkomen en Zoom'
104/119
Malou: 'Opa vraagt hoe het met mij gaat en ik barst in huilen uit'
103/119
Malou: 'De huizen hier zijn niet bestand tegen mijn 7 minute workout'
102/119
Malou: 'Naast COVID-19, zijn er ook veel mensen besmet met hufter'
101/119
Malou: 'Ik voel me een beetje ongemakkelijk met deze man in huis'
100/119
Malou: 'We spelen 30 seconds en opa en oma zitten in mijn team'
99/119
Malou: 'Ik stap in een kart en zit meteen muurvast in het stoeltje'
98/119
Malou: 'Voor de vegetariërs is er tomatensoep of tomatensoep'
97/119
Malou: 'Ik sorteer dingen op kleur om rustig te worden'
96/119
Malou: 'De enveloppen op mijn bureau liggen er inmiddels al weken'
95/119
Malou: 'Ik ben in het ziekenhuis om een foto van mijn hart te maken'
94/119
Malou: 'Ik was effe vergeten dat ik nu vegetariër ben'
93/119
Malou: 'Er staan Nederlanders in de rij die het unexeptebol vinden'
92/119
Malou: 'In een boze kerk staan grote beelden van Jezus aan het kruis'
91/119
Malou: 'Een bloedmooie vrouw kijkt op en ik vind mijn jas acuut stom'
90/119
Malou: 'Een meneer vond het asociaal dat ik patat at in de trein'
89/119
Malou: 'In de geparkeerde auto ligt een oude man. Hij oogt morsdood'
88/119
Malou: 'Opeens vroeg ik me af of ik wel twee tickets had geboekt'
87/119
Malou: 'Het is de mooiste foetus die ik ooit op een echo heb gezien'
86/119
Malou: 'Alsof ik terug ben gekropen in m'n moeders vagina'
85/119
Malou: 'Ik werd gemansplaind door een teruglopende haargrens'
84/119
Malou: 'De pijn in haar oog was ondraaglijk geworden'
83/119
Malou: 'Over de pornohoek in de videotheek en een 3-jarige'
82/119
Malou: 'Ik zou mijn pink geven voor normaal kunnen rondlopen'
81/119
Malou: 'Het enige wat ik hoor zijn snikkende sorry’s'
80/119
Malou: 'Er is zojuist iemand voor de trein gesprongen'
79/119
Malou: 'Wilt u alstublieft mijn tv meenemen? En niet mijn laptop?'
78/119
Malou: 'Lida, als je dit leest: door jou heb ik een schuld van 40K!'
77/119
Malou: 'Ik zei 'ja, is goed' terwijl ik 'nee, rot op' wilde zeggen'
76/119
Malou: 'Wat een week! Mijn eerste balletles én mijn eerste dickpic'
75/119
Malou: 'Ken je de uitdrukking: ik maak van je bril een racefiets?'
74/119
Malou: 'Ik mag van mezelf niet meer zeiken en klagen'
73/119
Malou: 'Brainstorm voor een uitvaartbedrijf: uw toedeloe zonder gedoe'
72/119
Malou: 'Eens in de maand word ik droog en zonder hoogtepunt genaaid'
71/119
Malou: 'Mijn angst is seksistischer dan types als Donald Trump'
70/119
Malou: 'Door mij worden de bomen in het regenwoud gekapt'
69/119
Malou: 'Mensen die zeggen dat ze koud douchen geloof ik niet'
68/119
Malou: 'Ja mensen, hypocrisie is van iedereen'
67/119
Malou: ‘Ik heb een mes in mijn rug’
66/119
Malou: 'De man in de trein wil mijn plas drinken'
65/119
Malou: 'Hij en ik, en de rest is bijzaak'
64/119
Malou: 'Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?'
63/119
Malou: 'Lingerie passen is als met je nagels over 'n schoolbord gaan'
62/119
Malou: ‘De hel. Ik moet voordoen hoe je burpees doet’
61/119
Malou: ‘Waarom ik mijn vuilnis meeneem als ik boodschappen doe’
60/119
Malou: 'De waarzegster zegt dat ik 3 kinderen ga krijgen. Yeah right'
59/119
Malou: 'De man stapt ook uit de metro. Pssst... hoor ik achter me'
58/119
Malou: 'Dit gebeurt als ik vlucht voor de deadline'
57/119
Malou: 'Ik kan me niet voorstellen dat deze meisjes ook gewoon kakken'
56/119
Malou: 'Ik ben doodsbang voor verrassingen op mijn verjaardag'
55/119
Malou: 'Ik krijg elk kwartaal een boze blauwe envelop op de mat'
54/119
Malou: ‘Wat gaat er om in het hoofd van een voorwielendief?’
53/119
Malou: 'Ik ging met kids naar Artis. En wat vonden ze het leukst?'
52/119
Malou: 'Waarom sommige mannen op de brandstapel mogen van mij'
51/119
Malou: 'Waarom ik me niet aan de dresscode hield'
50/119
Malou: ‘Zo werd Daan mijn beste vriend’
49/119
Malou: 'Ik kom voor de eerste controle na mijn laatste behandeling'
48/119
Malou: 'Amper 10 dagen geleden zwoer ik dat 't een topjaar zou worden'
47/119
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #4
46/119
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #3
45/119
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #2
44/119
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
43/119
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
42/119
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
41/119
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
40/119
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
39/119
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
38/119
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
37/119
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
36/119
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
35/119
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
34/119
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
33/119
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
32/119
Malou Holshuijsen: Ammehoela
31/119
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
30/119
Column: De Botoxbarricade
29/119
Column: Het donderwolkje
28/119
Column: Uitgedrukte liefde
27/119
Column: To free bleed or not to free bleed?
26/119
Column: Geen zeventien meer
25/119
Column: Kutcolumn
24/119
Column: Tongen op DGTL
23/119
Column: Een date, een medium en zijn advies
22/119
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
21/119
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
20/119
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
19/119
Column: Met een man naar de film
18/119
Column: Hoera, hoera, horeca
17/119
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
16/119
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
15/119
Column: Met een Duitser en ik fakete
14/119
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
13/119
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
12/119
Mijn oma en de trut
11/119
Column: Monopoly en verwarmd fruit
10/119
Column: Echte Azië-kenners
9/119
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
8/119
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
7/119
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
6/119
Column: Monopoly en verwarmd fruit
5/119
De fietsfascist
4/119
Op lijmvakantie
3/119
Koffie en groepsseks
2/119
Katers en vagijnen
1/119

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

01-3-2018 09:00
 

Ik heb afgesproken in een horecagelegenheid in Amsterdam. Het is een bij elkaar geraapte mix van design, kringloopmeubilair en weckpotten. Met bordjes wordt aangegeven wat je aan een tafel mag doen en wat niet. Aan sommige tafels zijn laptops verboden en op andere plekken mag je je schoenen uittrekken. Je kunt er uit kokosnoten drinken.

Lees ook: Dit is dé vegan guide van Amsterdam

Als ik binnenkom wil ik naar de bar lopen om daar een drankje te bestellen en te wachten op Daan, mijn beste vriend. Nog voordat mijn bil de kruk raakt word ik teruggefloten door een meisje achter een desk. ‘You don’t just run trough. Please wait here.’ Ze is gewoon Nederlands.  Haar accent is zo aanwezig als de bakken kak in de biografie van Gordon.

Mijn jas, die ik al over de kruk had gehangen, pak ik weer op. Hij is zwaar. Met mijn semigeschoten ijsbeer in mijn armen loop ik terug naar de desk.  

Het meisje ziet eruit alsof ze net uit een Instagramaccount komt kruipen, alles aan haar is prachtig. Perfect bijna.  

De ijsbeer wordt zwaar. Ik zet mijn tas even op de grond. Mijn jas leg ik eroverheen zodat hij niet op de grond ligt. Het meisje trekt een perfecte wenkbrauw op. Ik gris alles weer van de grond en houd het vast.  

‘Ik heb hier afgesproken met een vriend. Hij heeft gereserveerd, maar ik ben wat vroeg. Mag ik aan de bar op hem wachten?’
‘Wait here please,’ is haar antwoord. Ze veegt met haar vinger over een iPad.  

Als iets stilvalt heb ik de gewoonte de stilte te vullen, met als gevolg dat het ongemak tot het uiterste wordt opgerekt. Kotsletters, zo noemde een collega het laatst. Een prima moment om het project ‘bek houden bij ongemak’ een keer in de praktijk uit te proberen. Het lukt. Een seconde of tien, die voelen als honderd.  

Ik zie een stelletje aan een tafel van vier zitten waar ongevraagd een tweetje bij wordt geplaatst door de jongen wiens taak dat is. Dat weet ik omdat hij dat tegen iedereen zegt.  

‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’
Hij staat op repeat.   

Het stelletje dat al aan tafel zat en aan het eten is, geeft aan liever geen anderen aan de tafel te hebben tijdens hun lunch, gezien het gesprek dat ze aan het voeren zijn.  

‘Excuse me, that’s our policy,’ zegt de jongen.   

‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’  

Ik wacht nog steeds. Om te mogen wachten. Het meisje kijkt nog steeds levenloos naar haar iPad.  

Ik probeer haar uit te leggen wat het Droste-effect is. ‘Een visueel effect, waarbij een afbeelding een verkleinde versie van zichzelf bevat. En in die afbeelding gebeurt dan weer hetzelfde, en in die afbeelding ook weer, en weer, en weer.’  

‘One moment please,’ zegt ze dan. ‘One moment please’ betekent eigenlijk: ‘Kan je misschien even je bek houden.’  

Na nog wat lange minuten krijg ik toestemming om plaats te nemen aan de bar. Ik hoor de barman met zijn collega praten, gewoon in het Nederlands.  

Hij komt naar me toe.
‘What can I get you, miss?’

Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.