People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
De fietsfascist
People
Mijn oma en de trut
People
Column: Viva valium
People
Column: Echte Azië-kenners
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
People
Op lijmvakantie
People
Koffie en groepsseks
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Column: Balletles en de dick pic
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
People
Column: Met een man naar de film
People
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Column: Hoera, hoera, horeca
People

Column: Hoera, hoera, horeca

Bekijk meer
(19/47)
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
47/47
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/47
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/47
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/47
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/47
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/47
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/47
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/47
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/47
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/47
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/47
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/47
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/47
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/47
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/47
Column: De Botoxbarricade
32/47
Column: Het donderwolkje
31/47
Column: Uitgedrukte liefde
30/47
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/47
Column: Geen zeventien meer
28/47
Column: Kutcolumn
27/47
Column: Tongen op DGTL
26/47
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/47
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/47
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/47
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/47
Column: Balletles en de dick pic
21/47
Column: Met een man naar de film
20/47
Column: Hoera, hoera, horeca
19/47
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/47
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/47
Column: Viva valium
16/47
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/47
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/47
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/47
Mijn oma en de trut
12/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/47
Column: Echte Azië-kenners
10/47
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/47
De fietsfascist
5/47
Op lijmvakantie
4/47
Koffie en groepsseks
3/47
Katers en vagijnen
2/47
Mijn seksistische fobie
1/47

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

01-3-2018 09:00
 

Ik heb afgesproken in een horecagelegenheid in Amsterdam. Het is een bij elkaar geraapte mix van design, kringloopmeubilair en weckpotten. Met bordjes wordt aangegeven wat je aan een tafel mag doen en wat niet. Aan sommige tafels zijn laptops verboden en op andere plekken mag je je schoenen uittrekken. Je kunt er uit kokosnoten drinken.

Lees ook: Dit is dé vegan guide van Amsterdam

Als ik binnenkom wil ik naar de bar lopen om daar een drankje te bestellen en te wachten op Daan, mijn beste vriend. Nog voordat mijn bil de kruk raakt word ik teruggefloten door een meisje achter een desk. ‘You don’t just run trough. Please wait here.’ Ze is gewoon Nederlands.  Haar accent is zo aanwezig als de bakken kak in de biografie van Gordon.

Mijn jas, die ik al over de kruk had gehangen, pak ik weer op. Hij is zwaar. Met mijn semigeschoten ijsbeer in mijn armen loop ik terug naar de desk.  

Het meisje ziet eruit alsof ze net uit een Instagramaccount komt kruipen, alles aan haar is prachtig. Perfect bijna.  

De ijsbeer wordt zwaar. Ik zet mijn tas even op de grond. Mijn jas leg ik eroverheen zodat hij niet op de grond ligt. Het meisje trekt een perfecte wenkbrauw op. Ik gris alles weer van de grond en houd het vast.  

‘Ik heb hier afgesproken met een vriend. Hij heeft gereserveerd, maar ik ben wat vroeg. Mag ik aan de bar op hem wachten?’
‘Wait here please,’ is haar antwoord. Ze veegt met haar vinger over een iPad.  

Als iets stilvalt heb ik de gewoonte de stilte te vullen, met als gevolg dat het ongemak tot het uiterste wordt opgerekt. Kotsletters, zo noemde een collega het laatst. Een prima moment om het project ‘bek houden bij ongemak’ een keer in de praktijk uit te proberen. Het lukt. Een seconde of tien, die voelen als honderd.  

Ik zie een stelletje aan een tafel van vier zitten waar ongevraagd een tweetje bij wordt geplaatst door de jongen wiens taak dat is. Dat weet ik omdat hij dat tegen iedereen zegt.  

‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’
Hij staat op repeat.   

Het stelletje dat al aan tafel zat en aan het eten is, geeft aan liever geen anderen aan de tafel te hebben tijdens hun lunch, gezien het gesprek dat ze aan het voeren zijn.  

‘Excuse me, that’s our policy,’ zegt de jongen.   

‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’
‘It’s my job to seat you this afternoon.’  

Ik wacht nog steeds. Om te mogen wachten. Het meisje kijkt nog steeds levenloos naar haar iPad.  

Ik probeer haar uit te leggen wat het Droste-effect is. ‘Een visueel effect, waarbij een afbeelding een verkleinde versie van zichzelf bevat. En in die afbeelding gebeurt dan weer hetzelfde, en in die afbeelding ook weer, en weer, en weer.’  

‘One moment please,’ zegt ze dan. ‘One moment please’ betekent eigenlijk: ‘Kan je misschien even je bek houden.’  

Na nog wat lange minuten krijg ik toestemming om plaats te nemen aan de bar. Ik hoor de barman met zijn collega praten, gewoon in het Nederlands.  

Hij komt naar me toe.
‘What can I get you, miss?’

Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.