People
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People
Column: Hoera, hoera, horeca
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
De fietsfascist
People
Column: Viva valium
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Op lijmvakantie
People
Column: Balletles en de dick pic
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Mijn oma en de trut
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
Koffie en groepsseks
People
Column: Echte Azië-kenners
People
Raamlikken
People
Malou Holshuijsen: Ammehoela
People
Dokter Tupperware
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People

Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)

Bekijk meer
(8/46)
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/46
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/46
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/46
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/46
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/46
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/46
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/46
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/46
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/46
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/46
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/46
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/46
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/46
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/46
Column: De Botoxbarricade
32/46
Column: Het donderwolkje
31/46
Column: Uitgedrukte liefde
30/46
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/46
Column: Geen zeventien meer
28/46
Column: Kutcolumn
27/46
Column: Tongen op DGTL
26/46
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/46
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/46
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/46
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/46
Column: Balletles en de dick pic
21/46
Column: Met een man naar de film
20/46
Column: Hoera, hoera, horeca
19/46
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/46
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/46
Column: Viva valium
16/46
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/46
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/46
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/46
Mijn oma en de trut
12/46
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/46
Column: Echte Azië-kenners
10/46
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/46
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/46
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/46
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/46
De fietsfascist
5/46
Op lijmvakantie
4/46
Koffie en groepsseks
3/46
Katers en vagijnen
2/46
Mijn seksistische fobie
1/46

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

14-12-2017 09:00
 

Als iemand letterlijk met de deur in huis valt, terwijl je in een vod op de bank ligt en Alles is Liefde kijkt, loop ik niet over van enthousiasme. Als daar de figuurlijke variant abrupt overheen komt, namelijk de zin ‘laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, ik verzamel ondergoed’, overheerst een gevoel van non-comfort.

Mijn buurman, een taxichauffeur met een plat Amsterdams accent, een oorbel in de vorm van een zilveren voetafdruk en een buik ter grootte van mijn zeven maanden zwangere vriendin, had vooraf al aangekondigd een dezer dagen bij me aan te kloppen. Toen ik de bel hoorde keek ik even in mijn vensterbank. Ik had een grote kaars aangestoken, die vanaf de straat buiten te zien was. Doen alsof ik niet thuis was, was geen optie - anders had ik dit serieus overwogen. Alles is liefde, maar soms heb je daar gewoon even geen zin in. 

Hij belde nog een keer aan. Ik liet hem binnen en deed of het goed was. 

Had ik van tevoren een idee waarvoor hij langs wilde komen? Nee. Soms vragen mensen, die ik helemaal niet goed ken, of ik op de radio iets zou kunnen zeggen over het nieuwe bakkerswinkeltje van de zus van hun buurvrouw, waar brood wordt gebakken door het autistische neefje van de achternicht die zo'n zwaar jaar achter de rug heeft, na een dubbele liesbreuk en de derde scheiding. 

Ook heb ik een andere buurman, die enkel en alleen vraagt of het zachter kan. Alles, altijd, zachter. Als zachter een gezicht had zou het een snor hebben en Marvin heten. Laatst vroeg hij of ik mijn stalen wok-spatel, waarmee ik mijn Indische genen een paar keer in de week even de vrije loop laat, kon inwisselen voor een houten exemplaar. Hij had last van het getik. 'Staal op staal buuf, we moeten rekening met elkaar houden,' had hij met een stalen gezicht gezegd, toen ik met een volle boodschappentas mijn gladde trappetje op klauterde. Op zijn trappetje had hij gestrooid.

Nu zit er een vreemde man op mijn bank, hij glimlacht vriendelijk. Zijn gezicht past niet bij de smerige zin die hij zojuist uitkraamde. Ik vraag me af of het oorbelletje in zijn oor een verwijzing is naar de kijkcijfervoetafdrukjes waarmee wordt aangegeven dat er wordt geneukt in een film.

'Ik verzamel ondergoed,' waren zijn woorden. ‘Lekker belangrijk,’ waren die van mij. Enkel en alleen omdat ik Carice van Houten dat ook hoorde zeggen in Alles is Liefde en ik geen idee had hoe ik hier anders op moest reageren.

Hij vond het ook heel belangrijk en was blij dat ik deze gedachte met hem deelde. Ik kon het deze week langsbrengen, het liefst nieuw. ‘Ze zullen er blij mee zijn, wijffie, geloof me. Hoe zou jij het vinden om een tweedehands vod over je reet te moeten trekken?’

In mijn hoofd staat de Noordzee in de fik. Ik kijk mijn buurman aan alsof ik water zie branden. Hoewel ik misschien niet wil weten wat hij nou precies bedoelt, vraag ik het toch. ‘Het AZC hier om de hoek, schat. Tegen de kerst krijgen ze altijd ontzettend veel kleding binnen, maar niemand denkt aan ondergoed. Daarom vraag ik buurtbewoners een setje te kopen. Daar zijn ze onwijs blij mee.’

Op de achtergrond zie ik Marc-Marie Huijbregts door de Bijenkorf huppelen. Ik keek Alles is Liefde op televisie en toen kwam mijn buurman. Zo zie je maar, soms is alles ook écht liefde. Als je niet oplet, laat je het voorbij gaan omdat je de deur niet open wil doen.

Een paar dagen later bel ik met de halve ondergoedafdeling van de HEMA aan bij mijn buurman. ‘Dankjewel moppie,’ zegt hij als ik hem de tas overhandig. Meestal vind ik mannen die mij moppie noemen irritant en een tikkie smerig. Voor mijn buurman maak ik een uitzondering.

Lees hier deel 1 van Buurman, wat doet u nu?
Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.